Chapter Title : എൻറെ പ്രണയമേ 9 [ചുരുൾ]

പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റു കൊണ്ട് ചേച്ചി ഒരു വല്ലായ്മയുടെ ചോദിച്ചു.

വരട്ടെ അതിന്...... ഞാൻ ഒരു സംശയത്തോടെ ചേച്ചിയെ നോക്കി.

എന്നെ ഇഷ്ടമാവില്ല അനിയൻ കുട്ടാ....... വല്ലാത്തൊരു നിർവികാരത ആമുഖത്ത് പെട്ടെന്ന് നിറയുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.

അത് ചേച്ചിയാണോ തീരുമാനിക്കുന്നത്..... ഞാൻ അപ്പോൾ തന്നെ ചോദിച്ചു.

അനിയൻകുട്ടന്റെ അമ്മത്തമ്പുരാട്ടിക്ക് എന്നെ ഉൾക്കൊള്ളാനോ അംഗീകരിക്കാനോ ഒന്നും കഴിയില്ല........ പറയുമ്പോൾ ചേച്ചിയുടെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും നിറഞ്ഞിരുന്നു.

ഞാനെന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയതും പെട്ടെന്ന് ചേച്ചി എന്നെ തടഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

ഇപ്പോൾ എനിക്ക് കിട്ടുന്നത് മാത്രം മതി അനിയൻകുട്ട.. അവരൊക്കെ എന്നെ കണ്ടിട്ട് നിന്നെ നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ വയ്യാത്തോണ്ടാ........ എനിക്ക് എന്തു പറയണം എന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു.. പറയാൻ ഗ്യാപ്പ് തന്നില്ല എന്നതാണ് മറ്റൊരു വസ്തുത.. എന്നെ ഒന്നുകൂടി കെട്ടിപ്പിടിച്ച് നെറ്റിയിലും കവിളിലും ഉമ്മകൾ തന്നതിനുശേഷം അപ്പുവിനെ നോക്കി കല്യാണി ചേച്ചി വേഗം ഇറങ്ങി പോയി.. അപ്പു കൊണ്ടുപോയി വിട്ടിട്ട് വരാമെന്ന് ആംഗ്യവും കാണിച്ച് പുറകെ പോയി.

കല്യാണി ചേച്ചിയെ അമ്മയും ചേച്ചിയും കുഞ്ഞിയും അംഗീകരിക്കില്ലെ.. ഞാൻ സ്വയം ചോദിച്ചു.
അംഗീകരിക്കാതിരിക്കാൻ ആ പാവം തെറ്റൊന്നും ചെയ്തിട്ടില്ലല്ലോ.
ഞാൻ അങ്ങനെ പലതും ചിന്തിച്ചു കിടന്നു ഉറങ്ങിപ്പോയി.

🌹🌹🌹

അവള് കിടന്നോട്ടെ അമ്മേ........ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്ന് രണ്ട് നഴ്സുമാർ തല ഉള്ളിലേക്കിട്ട് കണ്ണുമിഴിച്ച് കുഞ്ഞിയെ തുറിച്ച് നോക്കാൻ തുടങ്ങിയതും ഞാൻ ഉറക്കെ പറഞ്ഞു അമ്മയെ നോക്കി.

എന്റൊപ്പം കട്ടിലിൽ ആര് കിടക്കും എന്ന തർക്കമായിരുന്നു അമ്മയും മക്കളും തമ്മിൽ.. വലിയ വിശാലമായ മുറിയാണ് ഹോസ്പിറ്റലിൽ ഉള്ളത്.. ഫ്രിഡ്ജും ടിവിയും അടക്കം വലിയ സൗകര്യങ്ങളുമുണ്ട്.. മൂന്നുപേർക്ക് സുഖമായി കിടക്കാവുന്ന മറ്റൊരു ബെഡ്ഡും എൻറെ ബെഡ് കൂടാതെ മുറിയിൽ തന്നെയുണ്ട്... ഇന്നലെ അമ്മയാണ് എൻറെ ഒപ്പം കയറി കിടന്നത്.. ഇന്നും അമ്മ കിടക്കാൻ തുടങ്ങിയതും അല്ലി ആദ്യം അവൾക്ക് എൻറെ ഒപ്പം കിടക്കണം എന്ന് ആവശ്യം മുന്നോട്ടേക്ക് വച്ചു.. കേൾക്കേണ്ട താമസം കുഞ്ഞിയും തുടങ്ങി.. അവസാനം അമ്മ സുല്ല് പറഞ്ഞപ്പോൾ കുഞ്ഞിയും അല്ലിയും തമ്മിലായി തർക്കം.. അതും കഴിഞ്ഞ് കുഞ്ഞി ചിവിടു കരയുന്നത് പോലെ കാറാൻ തുടങ്ങി.. ഈ ഹോസ്പിറ്റൽ മുഴുവൻ