Chapter Title : എന്റെ സുലോചന [Thamasyan]

അവൻ കരുതി. അവർ തന്റെ ജോലിയിൽ അതീവ ശ്രദ്ധാലുവായിരുന്നു.
​ശരൺ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് താഴേക്ക് പോയി.

അടുക്കളയിൽ അമ്മയോടൊപ്പം ആ സ്ത്രീയും ജോലിയിൽ സഹായിക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു. അല്പനേരം കഴിഞ്ഞ് അമ്മ തനിച്ചായപ്പോൾ ശരൺ പതുക്കെ അടുത്തുചെന്നു ചോദിച്ചു, "അമ്മേ, ആരാണ് മുകളിൽ മുറി വൃത്തിയാക്കിക്കൊണ്ടിരുന്ന ആ സ്ത്രീ? മുൻപ് അവരെ കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ."

​അമ്മ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "അത് സുലോചന. അവൾ ഇവിടെ വരാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് ഇപ്പോൾ രണ്ട് വർഷത്തോളമാകുന്നു മോനേ. നമ്മുടെ വീടിന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നോക്കുന്നത് സുലോചനയാണ്. അരമണിക്കൂർ ദൂരെയുള്ള ഒരു ഗ്രാമത്തിലാണ് താമസം. വലിയ കഷ്ടപ്പാടിലാണ് അവൾ ജീവിക്കുന്നത്, പക്ഷേ നല്ലൊരു മനുഷ്യസ്ത്രീയാണ്."

​സുലോചനയെക്കുറിച്ച് അമ്മയിൽ നിന്ന് കൂടുതൽ അറിഞ്ഞപ്പോൾ ശരണിന് അവരോട് ബഹുമാനം തോന്നി. നിയമം പഠിക്കുന്ന ഒരാളെന്ന നിലയിൽ, അധ്വാനിക്കുന്ന ഓരോ മനുഷ്യരോടും അവൻ വലിയ ആദരവ് പുലർത്തിയിരുന്നു. അടുക്കളയിൽ പാത്രം കഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്ന സുലോചനയുടെ അടുത്തേക്ക് ശരൺ നടന്നുചെന്നു.
​"സുലോചനേ..." അവൻ മെല്ലെ വിളിച്ചു.

​പെട്ടെന്ന് വിളികേട്ട് അവർ ഒന്ന് പരിഭ്രമിച്ചു. കൈ തുടച്ച് അവർ അവനെ നോക്കി.
​"ഞാൻ ശരൺ, ഈ വീട്ടിലെ മകനാണ്. അമേരിക്കയിൽ പഠിക്കുകയാണ്. രാത്രിയാണ് എത്തിയത്," ശരൺ വളരെ വിനയത്തോടെ തന്നെത്തന്നെ പരിചയപ്പെടുത്തി.
​തങ്ങളെപ്പോലെ ഒരു വീട്ടുജോലിക്കാരിയോട് ഇത്രയും മാന്യമായി സംസാരിക്കുന്ന ഒരു വിദേശ പഠിത്തക്കാരനെ കണ്ടപ്പോൾ സുലോചനയുടെ മുഖത്ത് അത്ഭുതം കലർന്ന ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

"അമ്മ പറഞ്ഞിരുന്നു മോൻ വരുമെന്ന്," അവർ മറുപടി പറഞ്ഞു.
​ആ ചിരിയിൽ വലിയൊരു നന്ദിയും അംഗീകാരവും ഉണ്ടായിരുന്നു. വലിയ വലിയ നിയമപുസ്തകങ്ങൾ പഠിക്കുന്നതിനേക്കാൾ വലിയ പാഠമാണ് സാധാരണക്കാരായ മനുഷ്യരോട് പുലർത്തേണ്ട സ്നേഹവും മര്യാദയുമെന്ന് ശരൺ ഒരിക്കൽ കൂടി ഓർത്തു. തന്റെ അവധിക്കാലം സന്തോഷകരമാകാൻ പോകുന്നു എന്ന ഉറപ്പോടെ അവൻ ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു.

ആ ദിവസം ശരണിന് വളരെ തിരക്കുള്ളതായിരുന്നു. നാട്ടിലെ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ബന്ധുക്കളെയെല്ലാം അവൻ പോയി കണ്ടു. വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം അവനെ കണ്ടപ്പോൾ എല്ലാവർക്കും വലിയ സന്തോഷവും ആവേശവുമായിരുന്നു. വൈകുന്നേരം അവൻ തന്റെ പഴയ സുഹൃത്തുക്കളെ കാണാൻ പോയി.

അമേരിക്കയിലെ തന്റെ പഠനത്തെക്കുറിച്ചും, അവിടെ ഒരു ജോലി