Chapter Title : എന്റെ സുലോചന [Thamasyan]

​"ഞാൻ ശരൺ, ഈ വീട്ടിലെ മകനാണ്. അമേരിക്കയിൽ പഠിക്കുകയാണ്. രാത്രിയാണ് എത്തിയത്," ശരൺ വളരെ വിനയത്തോടെ തന്നെത്തന്നെ പരിചയപ്പെടുത്തി.
​തങ്ങളെപ്പോലെ ഒരു വീട്ടുജോലിക്കാരിയോട് ഇത്രയും മാന്യമായി സംസാരിക്കുന്ന ഒരു വിദേശ പഠിത്തക്കാരനെ കണ്ടപ്പോൾ സുലോചനയുടെ മുഖത്ത് അത്ഭുതം കലർന്ന ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

"അമ്മ പറഞ്ഞിരുന്നു മോൻ വരുമെന്ന്," അവർ മറുപടി പറഞ്ഞു.
​ആ ചിരിയിൽ വലിയൊരു നന്ദിയും അംഗീകാരവും ഉണ്ടായിരുന്നു. വലിയ വലിയ നിയമപുസ്തകങ്ങൾ പഠിക്കുന്നതിനേക്കാൾ വലിയ പാഠമാണ് സാധാരണക്കാരായ മനുഷ്യരോട് പുലർത്തേണ്ട സ്നേഹവും മര്യാദയുമെന്ന് ശരൺ ഒരിക്കൽ കൂടി ഓർത്തു. തന്റെ അവധിക്കാലം സന്തോഷകരമാകാൻ പോകുന്നു എന്ന ഉറപ്പോടെ അവൻ ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു.

ആ ദിവസം ശരണിന് വളരെ തിരക്കുള്ളതായിരുന്നു. നാട്ടിലെ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ബന്ധുക്കളെയെല്ലാം അവൻ പോയി കണ്ടു. വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം അവനെ കണ്ടപ്പോൾ എല്ലാവർക്കും വലിയ സന്തോഷവും ആവേശവുമായിരുന്നു. വൈകുന്നേരം അവൻ തന്റെ പഴയ സുഹൃത്തുക്കളെ കാണാൻ പോയി.

അമേരിക്കയിലെ തന്റെ പഠനത്തെക്കുറിച്ചും, അവിടെ ഒരു ജോലി കണ്ടെത്താനുള്ള ശ്രമങ്ങളെക്കുറിച്ചും അവൻ അവരോട് സംസാരിച്ചു. വീട്ടുകാരെ ആശ്രയിക്കാതെ സ്വന്തം നിലയിൽ സാമ്പത്തിക ഭദ്രത കൈവരിക്കണമെന്ന തന്റെ ആഗ്രഹം അവൻ പങ്കുവെച്ചു.

​സുഹൃത്തുക്കളുമായുള്ള സംസാരം കഴിഞ്ഞ് രാത്രി ഏഴരയോടെ ശരൺ വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തി. അപ്പോൾ സുലോചന ജോലി കഴിഞ്ഞ് ഇറങ്ങാൻ തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്നു. "ശരണേ, സുലോചനയ്ക്ക് വീട്ടിൽ പോകാൻ വൈകി, നീ ഒന്ന് അവളെ അവിടെ വരെ ആക്കി കൊടുക്കുമോ?" അമ്മ ചോദിച്ചു. മറുത്തൊന്നും പറയാതെ ശരൺ തന്റെ കാറിന്റെ ചാവി എടുത്തു.

​അവളുടെ വീട് എത്തിയപ്പോൾ "മോൻ ഒന്ന് അകത്തേക്ക് വരുന്നോ?" എന്ന് സുലോചന