Chapter Title : എന്റെ സ്വന്തം മമ്മി 2 [ഹസ്ന]

ആവശ്യപ്പെട്ടതും ഞാൻ പതുക്കെ ബെഡിലേക്ക് നീങ്ങി അവളുടെ അരികിലിരുന്നു. അവൾ അവളുടെ രണ്ടു കൈകളും എന്റെ അരക്കെട്ടിലേക്ക് വെച്ച് പതുക്കെ തിരുമ്മി തരാൻ തുടങ്ങി.
അവളുടെ മൃദുവായ വിരലുകളുടെ സ്പർശനം കടുത്ത പേശിവേദനയ്ക്ക് വലിയൊരു ആശ്വാസമായി തോന്നി.

​ഞാൻ തിരിച്ച് അവളുടെ തുടകളിലും പതുക്കെ കൈകൾ വെച്ച് തിരുമ്മി കൊടുത്തു.
പരസ്പരമുള്ള ആ തഴുകലിൽ വേദന പതുക്കെ കുറയുന്നതായി ഞങ്ങൾക്ക് തോന്നി.

​ഞാൻ: "നമുക്ക് വേഗം റെഡിയാകാം വിദ്യ. ഇനി അധികം സമയമില്ല. താഴെ ചെന്നിട്ട് വേണം ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ പ്ലാൻ ചെയ്യാൻ. നാട്ടിലെത്തിയാൽ ഉടൻ തന്നെ അർജുന്റെ പ്രശ്നവും നമുക്ക് അവസാനിപ്പിക്കണം."

​വിദ്യ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി തലയാട്ടി. ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച്, ലഗേജുകൾ ഒക്കെ പതുക്കെ ബാഗിലാക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ തവണ കുനിയുമ്പോഴും ശരീരത്തിൽ വേദനയുടെ മിന്നൽ പിണരുകൾ പാഞ്ഞുപോകുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, ഇന്നലെ രാത്രിയിലെ ആ വന്യമായ ഓർമ്മകൾ ഞങ്ങൾക്ക് മുന്നോട്ട് നീങ്ങാനുള്ള ഊർജ്ജം നൽകി.

ബാഗുകളെല്ലാം പാക്ക് ചെയ്ത് റൂമിന്റെ വാതിൽ തുറന്ന് ഞങ്ങൾ പതുക്കെ ഹാളിലേക്ക് ഇറങ്ങി.
ഹാളിലേക്ക് നടക്കുമ്പോഴും ഞങ്ങളുടെ ചുവടുകളിൽ ആ വേദനയുടെ തളർച്ച വ്യക്തമായിരുന്നു. ഓരോ അടിയും പതുക്കെയാണ് ഞങ്ങൾ മുന്നോട്ട് വെച്ചത്.

റിസെപ്ഷനിലേക്കുള്ള ഇടനാഴിയിലൂടെ പതുക്കെ നടക്കുമ്പോഴാണ് ആ കാര്യം എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് പെട്ടെന്ന് ഓടിവന്നത്. ഇന്നലെ രാത്രി മമ്മിയുടെയും രാഹുൽ സാറിന്റെയും റൂമിലെ കാഴ്ചകൾ കാണാൻ വേണ്ടി ഞങ്ങൾ വെച്ച എന്റെ ഫോൺ ഇപ്പോഴും അവിടെത്തന്നെയാണ്! ഇന്നലെ രാത്രിയിലെ ആവേശത്തിനിടയിൽ അത് തിരികെ എടുക്കാൻ ഞങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും മറന്നുപോയിരുന്നു.

​ഞാൻ പെട്ടെന്ന് നടത്തം നിർത്തി വിദ്യയുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു. എന്റെ മുഖത്തെ പരിഭ്രമം കണ്ട് അവളും പേടിയോടെ എന്നെ നോക്കി.
​വിദ്യ: "എന്താ ദീപു? എന്തുപറ്റി? വേദന കൂടുന്നുണ്ടോ?"

​ഞാൻ: "അതല്ല വിദ്യ... എന്റെ ഫോൺ! അത് മമ്മിയുടെ റൂമിൽ തന്നെയാണ് ഇരിക്കുന്നത്. ഇന്നലെ രാത്രി ലൈവ് കണക്ട് ചെയ്ത ശേഷം നമ്മൾ അത് അവിടെത്തന്നെ മറന്നുവെച്ചു."

​എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും വിദ്യയുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. അവളുടെ മുഖത്തെ പുഞ്ചിരി അപ്പാടെ മാറി വല്ലാത്തൊരു ഭയം