Chapter Title : എന്റെ സ്വന്തം മമ്മി 2 [ഹസ്ന]

അവിടെ നിഴലിച്ചു. ഈ അവസ്ഥയിൽ മമ്മിയോ രാഹുൽ സാറോ റൂമിലേക്ക് തിരികെ പോവുകയോ, അല്ലെങ്കിൽ അവിടെയിരിക്കുന്ന ഫോൺ അവരുടെ ശ്രദ്ധയിൽ പെടുകയോ ചെയ്താൽ എല്ലാം കൈവിട്ടുപോകും. ഞങ്ങൾ ഇന്നലെ ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ മാത്രമല്ല, ഞങ്ങളുടെ ബന്ധം വരെ അവർക്ക് മുന്നിൽ പരസ്യമാകും.

​വിദ്യ: "ദൈവമേ! ദീപു... നീ എന്തൊരു കാര്യമാ ഈ പറയുന്നത്? അവർ ഇപ്പോഴും താഴെ റെസ്റ്റോറന്റിൽ തന്നെയുണ്ട്. സാർ ബില്ല് പേ ചെയ്യാൻ പോയ സമയമാണ്. അവർ റൂമിലേക്ക് തിരിച്ചു കയറുന്നതിന് മുൻപ് എങ്ങനെയെങ്കിലും ആ ഫോൺ അവിടുന്ന് മാറ്റണം."

​ഞാൻ: "നീ പതുക്കെ താഴേക്ക് പൊയ്ക്കോളൂ വിദ്യ. ഞാൻ വേഗം അവരുടെ റൂമിലേക്ക് പോയി ഫോൺ എടുത്തിട്ട് വരാം. ലഗേജ് ഒക്കെ ഞാൻ തറയിൽ വെക്കാം."

​വിദ്യ: "വേണ്ട ദീപു, നിന്റെ കാലിനും അരക്കെട്ടിനും നല്ല വേദനയുള്ളതല്ലേ. ഒറ്റയ്ക്ക് പോയാൽ വേഗത്തിൽ നടക്കാൻ കഴിയില്ല. ഞാനും കൂടെ വരാം. ആരെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ എന്തെങ്കിലും ഒന്നിച്ച് പറയാമല്ലോ."

​ശരീരത്തിലെ കടുത്ത പേശിവേദന വകവെക്കാതെ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും വേഗത്തിൽ തിരികെ മമ്മിയുടെ റൂമിന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് നടന്നു. ഓരോ ചുവട് മുന്നോട്ട് വെക്കുമ്പോഴും അരക്കെട്ടിൽ നിന്നും തുടകളിൽ നിന്നും വേദനയുടെ കടുത്ത മിന്നലുകൾ ശരീരത്തിലൂടെ പാഞ്ഞുപോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എങ്കിലും ഫോൺ പിടിക്കപ്പെടുമെന്ന ഭയം ആ വേദനയെക്കാൾ വലുതായിരുന്നു.

​മമ്മിയുടെ റൂമിന്റെ മുന്നിലെത്തിയപ്പോൾ ഭാഗ്യത്തിന് വാതിൽ ചെറുതായി ചാരിയിട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. അവർ ബാഗുകളുമായി താഴേക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ പൂർണ്ണമായി ലോക്ക് ചെയ്തിരുന്നില്ല.

ഞാൻ പതുക്കെ വാതിൽ തള്ളിത്തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി. വിദ്യ പുറത്ത് ആരെങ്കിലും വരുന്നുണ്ടോ എന്ന് നോക്കാൻ കാവൽ നിന്നു.
​റൂമിലെ കട്ടിലിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ ഇന്നലെ രാത്രിയിലെ വന്യമായ നിമിഷങ്ങളുടെ ഓർമ്മകൾ വീണ്ടും മനസ്സിൽ ഉണർന്നു. ബെഡ്ഷീറ്റുകൾ ഒക്കെ അലങ്കോലമായി കിടക്കുകയാണ്.

ഞാൻ വേഗം വശത്തെ മേശപ്പുറത്തേക്കും കട്ടിലിനടിയിലേക്കും നോക്കി. അതാ, ജനലിനരികിലെ ചെറിയ ടേബിളിന്റെ മുകളിൽ, ഫ്ലവർ വേയ്‌സിൽ ഒളിച്ച മട്ടിൽ എന്റെ ഫോൺ ഇരിക്കുന്നു!

ഞാൻ ഒട്ടും സമയം കളയാതെ ജനലിനടുത്തേക്ക് നീങ്ങി ഫ്ലവർ വേയ്‌സിനുള്ളിൽ നിന്നും എന്റെ ഫോൺ കയ്യിലെടുത്തു. ഡിസ്‌പ്ലേയിൽ നോക്കിയപ്പോൾ ക്യാമറ റെക്കോർഡിങ് ആപ്പ് ഇപ്പോഴും