Chapter Title : എന്റെ സ്വന്തം മമ്മി 2 [ഹസ്ന]

ബാക്ക്ഗ്രൗണ്ടിൽ റൺ ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വിയർത്തുകുളിച്ച വിരലുകൾ കൊണ്ട് ഞാൻ വേഗം ആപ്ലിക്കേഷൻ ക്ലോസ് ചെയ്ത് ഫോൺ പോക്കറ്റിലേക്ക് തിരുകി. വലിയൊരു ആപത്തിൽ നിന്നാണ് തലനാരിഴയ്ക്ക് രക്ഷപെട്ടത്.
​ഞാൻ വേഗം തിരികെ വാതിലിനടുത്തേക്ക് നടന്നു. പുറത്ത് കാവൽ നിന്നിരുന്ന വിദ്യ എന്റെ മുഖത്തെ ആശ്വാസം കണ്ടതും നെഞ്ചിൽ കൈവെച്ച് ദീർഘമായി ഒന്നു ശ്വാസം വിട്ടു.
​വിദ്യ: "കിട്ടിയോ ദീപു? ദൈവമേ... എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് ഇപ്പോഴാ ഒന്നു നേരെ വീണത്."
​ഞാൻ: "ആടീ കിട്ടി. വേഗം വാ, നമുക്ക് ഇവിടെന്ന് മാറാം. ആരെങ്കിലും കാണുന്നതിന് മുൻപ് താഴെ എത്തണം."
​അരക്കെട്ടിലെയും തുടകളിലെയും പേശിവേദന വീണ്ടും ഞങ്ങളെ അസ്വസ്ഥമാക്കാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും, ഫോൺ സുരക്ഷിതമായി കയ്യിൽ കിട്ടിയതിന്റെ ധൈര്യത്തിൽ ഞങ്ങൾ പതുക്കെ നടന്ന് ലിഫ്റ്റിന് അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. വിദ്യ അപ്പോഴും അവളുടെ രണ്ട് കൈകളും തുടകളിൽ പതുക്കെ തിരുമ്മുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നലെ രാത്രിയിലെ വന്യമായ അടികളുടെ ആഘാതം അവൾക്ക് ഇപ്പോഴും പൂർണ്ണമായി മാറിയിട്ടില്ലെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി.
​ഞങ്ങൾ ലിഫ്റ്റിൽ കയറി താഴത്തെ ലോബിയിലേക്ക് എത്തി. ലഗേജുകളുമായി റെസ്റ്റോറന്റ് ഏരിയയിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ മമ്മി ഞങ്ങളെത്തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. രാഹുൽ സാർ ബില്ല് പേയ്‌മെന്റ് കഴിഞ്ഞ് കൗണ്ടറിൽ നിന്നും ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു.
​രാഹുൽ സാർ: "എന്താ ദീപു, ലഗേജ് ഒക്കെ എടുക്കാൻ ഇത്രയും സമയം ആയോ? വണ്ടി ഒൻപത് മണിക്ക് തന്നെ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യണം എന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ?"

​ഞാൻ പതുക്കെ എന്റെ പോക്കറ്റിലെ ഫോൺ ഒന്നു അമർത്തിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു.

​ഞാൻ: "അത് സാർ... വിദ്യയ്ക്ക് രാവിലെ എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ മുതൽ കാലിന് ചെറിയൊരു മസിൽ ക്യാച്ച്. അതുകൊണ്ട് പുള്ളിക്കാരിക്ക് വേഗത്തിൽ നടക്കാൻ പറ്റിയില്ല. ബാഗ് ഒക്കെ പാക്ക് ചെയ്യാനും ഇത്തിരി വൈകി, അതാ..."
​മമ്മി വിദ്യയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. അമ്മയുടെ ആ നോട്ടം കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളൊന്നു കാളി. ഒരുപക്ഷേ ഇന്നലെ രാത്രിയിലെ കാര്യങ്ങൾ അമ്മയ്ക്ക് മനസ്സിലായിട്ടുണ്ടാകുമോ എന്ന ഭയം വീണ്ടും എന്നെ പിടികൂടി.

​മമ്മി: "അതെയോ വിദ്യ? തണുപ്പ് അടിച്ചിട്ടായിരിക്കും. ഇന്നലെ ഒരുപാട് നടന്നതല്ലേ സാരമില്ല,