Chapter Title : എന്റെ വെടിവെപ്പുകൾ 7 [വില്യം ഡിക്കൻസ്]

അടിക്കും എന്ന് പറഞ്ഞതല്ലാതെ ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്തില്ല. പുറത്ത് പതിയെ മഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങി.
മഴ കാത്തു കിടക്കുന്ന വേഴാമ്പലിനെ പോലെ എന്റെ മനസ്സ് ഒരു സ്റ്റാർട്ടിങ് കിട്ടാൻ വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുക ആണ്.  പതിയെ പതിയെ മഴയുടെ ശക്തി കൂടി കൂടി വന്നു, മഴയത് വണ്ടി ഓടിച്ചു ശീലം ഇല്ലാത്തോണ്ട് കുഞ്ചുവിനു ഇത് വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടായി തോന്നി. അത് എന്റെ കൂടെ പറഞ്ഞു, അപ്പോൾ സൈഡ് ഒതുക്കി നിർത്താൻ ഞാൻ പറഞ്ഞു, സ്റ്റീറിങ് പിടിച്ചുകൊടുത്തു ഞാനും ഹെല്പ് ചെയ്തു. ആ മഴയത് റോഡ് സൈഡിൽ ഞങ്ങൾ കാർ ഒതുക്കി. മാറി കയറാൻ ഒരു വഴിയും ഇല്ല കാരണം മഴ തകർത്ത് പെയ്യുക ആണ്. എന്തായാലും കുറച്ചു നേരം വെയിറ്റ് ചെയ്യാം എന്ന് കരുതി ഞങ്ങൾ അതിൽ ഇരുന്നു, ഓരോന്നൊക്കെ സംസാരിച്ചു.
ഞാൻ പതിയെ കൈ എത്തി പാർക്ക്‌ ലൈറ്റ് ഓൺ ചെയ്തു എന്നിട്ട് കുഞ്ചുവിന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു നേരുത്തതെ പോലെ എന്റെ വലതു കൈയിൽ കോർത്തു പിടിച്ചു. കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് ഞങ്ങൾ ഒന്നും മിണ്ടിയതെ ഇല്ല. തകർത്തു പെയ്യുന്ന മഴയുടെ സൗണ്ടും ഇടയ്ക്ക് ചീറി പാഞ്ഞു പോകുന്ന വണ്ടികളുടെ ഒച്ചയും മാത്രം. ആ നിശബ്ദത്തയെ കീറി മുറിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ ഒന്നു വിളിച്ചു. കുഞ്ചു....

കുഞ്ചു ഒന്നു മൂളിയത് മാത്രമേ ഉള്ളു.
ഞാൻ ഇപ്പോളും നേരെ നോക്കി തന്നെ ഇരിക്കുക ആണ്... കുഞ്ചുവിന്റെ ഡാ എന്നുള്ള വിളിയുടെ ശബ്ദത്തിൽ നിന്നാണ് കുഞ്ചു എന്റെ അടുത്തേക്ക് നോക്കി ഇരിക്കുക ആണ് എന്ന് മനസ്സിലായത്. ഉള്ളിൽ ചെറിയ ഒരു ഭയം ഉണ്ട് എങ്കിലും ഞാൻ പതിയെ കുഞ്ചുവിന്റെ സൈഡിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.
ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ കുഞ്ചു എന്നെ തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുക ആയിരുന്നു. എനിക്ക് ഒന്നും പറയാനോ ചെയ്യണോ ഒന്നും പറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അപ്പോൾ ആ കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി ഓടണോ എന്നൊക്കെ ഞാൻ ചിന്തിച്ചു, കുഞ്ചുവിന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് പിടി വിടണം എന്നൊക്കെ എനിക്കുണ്ട് പക്ഷെ എന്റെ ദേഹം മൊത്തോം തളരുന്ന പോലെ തോന്നി.. കുഞ്ചുവിന്റെ മുഖത്തോട്ട് നോക്കാൻ പോലും പറ്റുന്നില്ല.

എന്തും