Chapter Title : എന്റെ വെടിവെപ്പുകൾ 9 [വില്യം ഡിക്കൻസ്]

പറഞ്ഞെ?

ഞാൻ : ഒന്നൂല്ല

ഉമ : ഞാൻ കേട്ടില്ല ഒന്നൂടെ പറ

ഞാൻ : ഒന്നൂല്ലടി മോളെ

ഉമ : ഞാൻ കേട്ടില്ല ഉണ്ണി ഏട്ടാ..

ഞാൻ : ഒന്നൂല്ല.. പറയാൻ ഉള്ള കാര്യമല്ല ചെയ്യാൻ ഉള്ളതാ... സമയം ആവുമ്പോൾ ഞാൻ ചെയ്തോളാം..

ഉമ : എന്ത് ചെയ്യുമെന്ന്

ഞാൻ : കോപ്പ്.. ചെയ്യുമ്പോൾ അറിയും

ഉമ : ഓ ശെരി.. 😏

ഞാൻ : എന്റെ മോളു പിണങ്ങിയോ?

ഉമ : ആ പിണങ്ങി.. യാൾ പോയെ

ഞാൻ : പെണങ്ങാത്തടി.. എന്റെ പൊന്നല്ലേ..

ഉമ : അല്ല

ഞാൻ : അല്ലെ?

ഉമ : അല്ല

ഞാൻ : ശെരി.. അല്ലല്ലോ...

ഉമ : 🙄 ആണ്.. പൊന്നാണ്..

ഞാൻ : അങ്ങനെ പറ

ഉമ : വലിയ മിടുക്ക് ആണെന്ന വിചാരം... ഇഷ്ടപ്പെട്ടു പോയി ഇല്ലേൽ പോട്ട് പുല്ല് എന്ന് വെച്ചേനെ..

ഞാൻ : ഇഷ്ടമാണെന്ന് ഒന്നു പറഞ്ഞെ ഏട്ടൻ ഒന്നു കേൾക്കട്ടെ

ഉമ : അയ്യടാ

ഞാൻ : ഒന്നു പരേഡി മോളെ

ഉമ :  ഐ ലവ് യു

ഞാൻ : കുറച്ചൂടെ

ഉമ : ഐ ലവ് യു അനു ഏട്ടാ

ഞാൻ : കുറച്ചൂടെ

ഉമ : ഇങ്ങേരെ കൊണ്ട്..

അവൾ എന്റടുത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു എന്റെ കഴുത്തിൽ ഒരു കൈ കൊണ്ട് ചുറ്റി പിടിച്ചു എന്നിട്ട് എന്റെ ചുണ്ടിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു.. അതിനു ശേഷം എന്റെ കണ്ണിലേക്കു നോക്കി നിന്ന ശേഷം പറഞ്ഞു I love you.. Really I love you.. ഇപ്പോൾ ഏട്ടൻ ആണ് എന്റെ ജീവൻ സത്യം.. യാൾ ഇല്ലാതെ എനിക്ക് പറ്റില്ലടോ.. ഇത് പറഞ്ഞതും അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു

ഈ പറഞ്ഞത് അവളുടെ ഹൃദയം കൊണ്ടാണ് എന്നെനിക്ക് മനസ്സിലായി.. ഞാൻ മറുപടി ഒന്നും പറയാതെ അവളെ എന്റെ മാറിലേക്ക് ചേർത്തു നിറുത്തി.. കുറച്ചു നേരം അങ്ങനെ നിന്ന ശേഷം അവൾ മുഖം ഉയർത്തി എന്നെ നോക്കി ഞാൻ അവളുടെ തിരു നെറ്റിയിൽ