Chapter Title : എന്ത് ക്യൂടാ സാറിന്റെ വൈഫ് 2 [ശരവണൻ]

സൂര്യയ്ക്ക് എന്തെന്നില്ലാത്ത ചമ്മല്‍ തോന്നി... ലജ്ജിക്കുമ്പോഴും തന്റെ മുഗ്ദ്ധ ലാവണ്യത്തില്‍.... സ്വന്തം മേനിയോട് ആദ്യമായി ... സൂര്യ അസൂയപ്പെട്ടു... ആരും കൊതിക്കുന്ന മുഖ കാന്തിയും... മാറിലെ ഉടയാത്ത മുഴുത്ത തേന്‍ കുടങ്ങളും... ഒതുങ്ങിയ വയറും.... മൊട്ടക്കുന്നു പോലുള്ള മുക്കോണ്‍ തുരുത്തും... നേര്‍വര പോലെ മാത്രം തോന്നിക്കുന്ന പൂര്‍ ച്ചാലും....

വലിയ ചെമ്പ് കുടം കമിഴ്ത്തിയ പോലുള്ള ചന്തിയും.... ഇഴനൂല്‍ പോലും കടത്താന്‍ പറ്റാത്ത പോലുള്ള ഇടതിങ്ങിയ കൊഴുത്ത തുടകളും... ആരു തന്നെ കൊതിക്കില്ല... ? കൊതിയന്‍ കള്ളന്‍ ധൃതിയില്‍ അഴിച്ചെറിഞ വസ്ത്രങ്ങള്‍ അന്യത്ര കിടപ്പാണ്... അവ പെറുക്കി എടുത്ത് ധരിക്കാനായി എണീക്കാന്‍ നോക്കിയപ്പോള്‍.... ബലിഷ്ഠമായ ഒരു കരം സൂര്യയെ വലിച്ചു അടുപ്പിക്കുന്നു.. സൂര്യയെ ദാസ് വലിച്ചു മേത്തിട്ടു.... സൂര്യയുടെ കുച കുംഭങ്ങള്‍... കല്ല് പോലുള്ള മുലഞെട്ടുകള്‍.... ദാസിന്റെ മാറിലെ രോമ മെത്തയില്‍.... ഞെരിഞ്ഞമര്‍ന്നു..... മുല്ലപ്പൂ കൊണ്ട് ഏറു കിട്ടിയ പോലെ.. സൂര്യയുടെ വീഴ്ച്ചയില്‍ പ്രത്യേകിച്ച് ജോലിയില്ലാതെ അലസമായി കിടന്നിരുന്ന ദാസിന്റെ പുരുഷത്വം സടകുട എണീറ്റു .. ' അവനെ ' വിസ്മയിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് സ്വാര്‍ഗ്ഗവാതില്‍ തൊട്ടുരുമ്മി മുന്നില്‍ നില്കുന്നു.. 'ഇതെന്തു കൂത്ത് ? നേരം ഇതെത്ര ആയെന്നാ... ' കല്പാന്തകാലം ദാസിന്റെ വിരിമാറ് മെത്തയാക്കി കിടക്കാന്‍ കൊതി ഉണ്ടെങ്കിലും.. മറച്ചു വെച്ചു കള്ളി ചിണുങ്ങി.. 'പോകണ്ടേ.... ഓഫീസില്‍..? ' 'ഇത്തിരി നേരം കൂടി കിടക്കു മോളെ... താമസിച്ചു എണീറ്റു കുറ്റബോധത്തോടെ കിച്ചണില്‍ ചെല്ലുമ്പോ.. അമ്മായി അമ്മേടെ ദുര്‍ മുഖം ഒന്നും കാണേണ്ടതില്ലല്ലോ ? ഇവിടെ കിടക്കു പെണ്ണെ... ഇവിടെ ഇപ്പോ നിനക്ക് ഞാനും എനിക്ക് നീയും.. പൊളിക്കാം നമുക്ക് !' പിടിച്ചു ഞെരിച്ചു കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ദാസ് നയം വ്യക്തമാക്കി... സൂര്യ എന്തോ പിറുപിറുത്തു. 'ഹമ്.... എന്താ പിറുപിറുക്കുന്നെ... ഞാന്‍ കൂടി കേള്‍ക്കട്ടെ ' 'അല്ലെ... ഞാന്‍ പറയുവായിരുന്നു, ഇനി പ്രത്യേകിച്ച് പൊളിക്കാന്‍ ഒന്നുമില്ല. ഇന്നലെ രാത്രി കൊണ്ട് തന്നെ..... എല്ലാം പൊളിഞ്ഞു കിടക്കുവാ..... ' ആരോടെന്നില്ലാതെ സൂര്യ മൊഴിഞ്ഞു... 'അയ്യോടാ.... മോളെ.. ഒത്തിരി പൊളിഞ്ഞോ.. സോറിഡാ.. ഞാനായിട്ട് പറ്റീതല്ലേ.... കാണട്ടെ.... ഞാന്‍... ' ദാസ് ചൂണ്ട എറിഞ്ഞു നോക്കി.. 'മോനെ...