Chapter Title : എന്ത് പറഞ്ഞാലും ജീവിതം മുന്നോട്ട് 3 [ഭരതൻ]

അങ്ങനെ ദിവസം വന്നു രണ്ടുപേരും കൂടെ ദുബൈക് പോവുന്ന ദിവസം. രണ്ടാളെയും നെടുമ്പാശ്ശേരി എയർപോർട്ടിൽ ഇറക്കി ഞാൻ വിട്ടു. പിറ്റേ ദിവസം ആയി. ഇന്നത്തെ ദിവസത്തിന്റെ പ്രതേകത എന്തെന്നാൽ ഇന്നുമുതൽ രണ്ടാഴ്ച ഞാൻ സ്വാതന്ദ്ര്യം നേടിയവൻ ആണ്. അങ്ങനെ കോളേജിലേക് വിട്ടു പോകുന്ന വഴി ഫുഡും കഴിച്ചു. ക്ലാസ്സിലെത്തിയപോഴേക്കും മിസ്സ്‌ അവിടെ എത്തിയിരുന്നു. അവിടെ ഏറ്റവും മുന്നിലെ ബെഞ്ചിൽ നിന്നും മൈരൻ വീണ്ടും

ഡാ ഭരത് കെ പി ഇവിടെ ഇരിക്ക്

എടാ പോടാ

ഭരത് ഇന്ന് നിന്റെ ഗാങ് മെംബേർസ് ഇല്ല സൊ ഇവിടെ ഇരുന്നോ പഠിക്കാം നമ്മുക്ക്

എന്റെ പൊന്നു മൈരേ പോയെ നീ

അതും പറഞ്ഞു ഞാൻ ഏറ്റവും പിറകിലെ നമ്മുടെ ബെഞ്ചിൽ ഇരുന്നു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അതാ അവർ വന്നു.

മിസ്സ്‌ - ആഹ് നിങ്ങൾക് ഒന്നും ബാധകം അല്ലാലോ

അനഘ : മിസ്സ്‌ സോറി

സ്വാതി : സോറി മിസ്സ്‌

മിസ്സ്‌ : ഉളുപ്പ് ഉണ്ടോ ഡെയിലി സോറി പറയാൻ നിങ്ങളോടുന്നും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല വാ കയറി ഇരി..

സ്വാതി : താങ്ക്സ് മിസ്സ്‌...

അവർ വന്നു നടന്നു സ്വതവേ ഇരിക്കാർ ഉള്ള ബെഞ്ചിൽ ഇരിക്കാൻ പോയപ്പോൾ എന്നെ കണ്ടു . കണ്ടപാടെ അവർ അവിടെ നിന്നും എന്റെ അരികിൽ വന്നു

അനഘ : ഡാ ഇന്ന് അവർ ഇല്ലേ

ഇല്ലടാ ഇനി രണ്ടാഴ്ച അവർ ഇല്ല

എന്നാ ഞങ്ങൾ ഇവിടെ ഇരിക്കുവാ അവർ രണ്ടുപേരും എന്റെ ബെഞ്ചിൽ ഇരുന്നു. ഫാത്തിയും ഫിദയും ഇരിക്കുന്ന പോലെ അല്ല എന്നെ ഉള്ളിൽ ആക്കി എന്റെ അടുത്ത് അനഘ അവളുടെ കൂടെ സ്വാതി. മനസ്സിൽ സ്വാതി അടുത്തിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നു പക്ഷെ സാരമില്ല. പെട്ടന്ന് അനഘ എന്റെ കൈമേലെ കൈ വെച്ചുകൊണ്ട്

ഡാ നീ എവിടെയാ താമസം?

ഞാൻ വൈറ്റില ആണ്.

ഫാമിലി ആയി അവിടെയാണോ?

അല്ലന്നേ ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കാ ഫ്ലാറ്റ് ഉണ്ട്.

ഓഹ് ഹോസ്റ്റൽ ഒന്നും നോക്കിലെ?

ഹോസ്റ്റൽ ഒക്കെ ഉണ്ട് പക്ഷെ അച്ഛന് ഇവിടെ ഒരു ഫ്ലാറ്റ് ഉണ്ടായിരുന്നു കൂടാതെ എനിക്ക്