Chapter Title : എന്ത് പറഞ്ഞാലും ജീവിതം മുന്നോട്ട് 3 [ഭരതൻ]

നിക്ക് ഞങ്ങളും വരുന്നു. അങ്ങനെ അവരേം കൂട്ടി കാന്റീനിൽ പോയി. എന്റെ വക രണ്ടുപേർക്കും ഓരോ അവിൽ മിൽക്ക് വാങ്ങിക്കൊടുത്തു ഞാൻ ഒരു കാപ്പിയും കുടിച്ചു

അല്ല നിങ്ങൾ എന്താ എന്നും ലേറ്റ് ആയി വരുന്നേ?

അത്.. - അനഘ

എടാ അത് ഞങ്ങൾ ഇവള്ടെ ചെക്കനെ കാണാൻ വേണ്ടി പോകും ഡെയിലി അതാ.- സ്വാതി.

അനഘയ്ക്കു പറയാൻ താല്പര്യം ഇല്ലായിരുന്നു പക്ഷെ സ്വാതി പെട്ടന് അത് പറഞ്ഞു. അത് പറഞ്ഞതും അനഘയുടെ മുഖം ദേഷ്യം വന്ന പോലെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

ശെരിക്കും?.

ആ ഞങ്ങൾ ഡെയിലി എന്റെ ചെറുക്കനെ കണ്ടതിനു ശേഷം ആണ് ഇവിടെ വരു.

ആഹാ പക്ഷെ ക്ലാസ്സ്‌ കഴിഞ്ഞ് കണ്ടാലും പോരെ അതാവുമ്പോ ലേറ്റ് ആവില്ലലോ?

അവനു വൈകുന്നേരം കളിക്കാൻ പോവണം അതൊക്കെ ഉള്ളത് കൊണ്ട്.

പക്ഷെ നിനക്ക് അല്ലെ അറ്റന്റൻസ് പോവുന്നത്?

അത് ശെരിയാ..

അവൾക് മാത്രമല്ല എനിക്കും - സ്വാതി

നീ കമിറ്റെഡ് അല്ലെ?

അല്ലന്നേ ഞാൻ സിംഗിൾ ആ - സ്വാതി

ശെരിക്കും?

അതേടാ ശെരിക്കും എന്തെ?- സ്വാതി

അല്ല സ്വതവേ കാണാൻ സുന്ദരിയായ കുട്ടികൾ ഒക്കെ പെട്ടന് കമിറ്റെഡ് ആവുമല്ലോ അത്കൊണ്ട് ചോദിച്ചതാ.

പോടാ അവിടന്ന് ഞാനൊക്കെ കൊറേ ആയി സിംഗിൾ തന്നെ.- സ്വാതി പെട്ടന്ന് അനഘ അവിടെ നിന്നും എണിറ്റു ചോദിച്ചപ്പോൾ ടോയ്‌ലെറ്റിൽ പോയി വരാം എന്ന് പറഞ്ഞു.

അല്ല കൊറേ ആയി സിംഗിൾ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ മുന്നേ കമിറ്റെഡ് ആയിരുന്നു എന്നല്ലേ..?

അങ്ങനെ ചോദിച്ച ആ ഒരിക്കൽ... പക്ഷെ അത് ഞാൻ പത്തിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ ആയിരുന്നു