Chapter Title : എന്ത് പറഞ്ഞാലും ജീവിതം മുന്നോട്ട് [ഭരതൻ]

ഇല്ല എനിക്ക് മക്കൾ ഇല്ല. ആരും ഇല്ല ഞാൻ ഒറ്റക് ആണ്. ആ വാക്കുകളിൽ ഞാൻ തളർന്നു പോയി കാരണം ഞാൻ ഇവിടെ അധിക ദിവസവും അനുഭവിക്കുന്നത് അത് ആണ്. പക്ഷെ എനിക്ക് വെറും 4 മാസം മാത്രമേ ആയുള്ളൂ അപ്പോഴേക്കും അത് എന്നെ നല്ല പോലെ ബാധിച്ചിട് ഉണ്ട് പക്ഷെ മിസ്സ്‌ ഇവിടെ വർഷങ്ങൾ ഓളം ആയി ഇത് അനുഭവിക്ന്നു എന്നിട്ടും ചിരിച്ച കൊണ്ട് നടക്കുന്നു. സങ്കടം ആയി നല്ലപോലെ. മിസ്സ്‌ പറഞ്ഞു നമ്മുക് പോവാം. ഞാൻ പറഞ്ഞു ആ പോവാം.

അങ്ങനെ മിസ്സിന്റെ അപ്പാർട്മെന്റ് എത്തി മിസ്സ്‌ വണ്ടി പാർക്ക്‌ ചെയ്ത് ഞങ്ങൾ മിസ്സ്‌ ഇന്റെ വീട്ടിൽ പോയി അവിടെ ഒരു റൂം മാത്രം ആ ഉള്ളു ഒരു സോഫ ഉണ്ട്. ഞങ്ങൾ അവിടന്ന് ഒരോന് സംസാരിച്ച അവസാനം ഭക്ഷണവും കഴിച് അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോൾ ആണ് പെട്ടന് കറന്റ്‌ പോയി. അവിടെ inverter ഉം ഇല്ല മിസ്സ്‌ മെഴുകുതിരി കത്തിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ മെഴുകുതിരി എടുത്തു ഓരോന്നായി കത്തിക്കാൻ തുടങ്ങി പെട്ടന് ആണ് മിസ്സ്‌ ഇന്റെ വിരൽ പൊള്ളിയത്. മിസ്സ്‌ ആഹ് ന്ന് ശബ്ദം പുറപ്പെടിച്ചു. ഞാൻ പെട്ടന്ന് തന്നെ മിസ്സിന്റെ വിരൽ എടുത്ത് വായിൽ വെച്ചു.

മെല്ലെ ആ വിരൽ ഊതി മിസ്സ്‌ എന്നെ വേറെ ഒരു രീതിയിൽ നോക്കുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി ഞാൻ ആ സമയം ആ വിരൽ മെല്ലെ ഊമ്പി.. മെല്ലെ മെല്ലെ ഊമ്പി കളിച്ചു. ഞാൻ ആ വിരലിൽ ഉമ്മ വെച്ചു മിസ്സ്‌ മെല്ല ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നോക്കി മിസ്സിന്റെ കണ്ണുകളിൽ കാമം തെളിഞ്ഞു ഞാൻ മെല്ലെ അടുത്ത പോയി മെല്ലെ വീണ്ടും അടുത്ത് നീങ്ങി ഞങ്ങളുടെ ശ്വാസം കൂടിവന്നു മിസ്സിന്റെ ചുണ്ടിൽ ഞാൻ മെല്ലെ ഉമ്മ വെച്ചു. ഒന്നും തിരിച്ചു പറയാതെ മിസ്സ്‌ തിരിച്ചും എന്നെ ചുംബിച്ചു. ഞാൻ മിസ്സിനെ എന്റെ അടുത്തേക് വലിച്ചു. വീണ്ടും നല്ലപോലെ ചുംബിച്ചു. എന്റെ നാക്ക് ഞാൻ അവളുടെ വായിൽ ആക്കി അവളുടെ നാവ് മെല്ലെ ഞാൻ വലിച്ചു