Chapter Title : എസ്റ്റേറ്റ് അടിമ [അടിമ ജോസ്]

അവനെ അത്ര പിടിച്ചിട്ടില്ലാരുന്നു. കരണം പറയേണ്ടല്ലോ. രണ്ടിനും ആണുങ്ങളെ ഒരു പുച്ഛം ആരുന്നു. എസ്റ്റേറ്റിൽ വരുമ്പോ ഓരോ കുറ്റങ്ങൾ പറഞ്ഞു അവനെ വഴക്ക് പറയുന്നത് പതിവആരുന്നു. എന്ത് ചെയ്യാം എല്ലാം സഹിക്കാനല്ലേ അവൻ പറ്റു. വളരെ കഷ്ടപ്പെട്ട് നേടിയ ജോലി ആണ്. ഇത് പോയ പിന്നെ എങ്ങനെ ജീവിക്കും. അതുകൊണ്ട് ചെറിയ ചെറിയ കാര്യങ്ങൾ സഹിച് മനു അവിടെ നിന്നു. പണിക്കാർ പെണ്ണുങ്ങളുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് അവനെ കളിയാക്കുന്നത് അവർക്ക് ഒരു ഹരം ആരുന്നു. സ്വന്തം അഭിമാനം പണയം വെച്ചേക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി അവൻ.

മനു അവിടെ വന്നിട്ട് ഇപ്പൊ 3 മാസം ആയി കാണും. എസ്റ്റേറ്റിലെ കണക്കുകൾ ഒക്കെ നോക്കാൻ ഒരു ദിവസം അവർ രണ്ടും എത്തി. മനു കണക്കുകൾ എല്ലാം അവരുടെ ഓഫീസിൽ വെച്ചു. പെട്ടെന്നു അവനെ അകത്തോട്ടു വിളിച്ചു..

അന്നമ്മ : മനു നീ എന്താ പഠിച്ചത്. Mcom എന്നല്ലേ. പറഞ്ഞത്. ഇതെന്താ ഇത്. കണക്കുകൾ ഒന്നും മാച്ച് ആകുന്നില്ലല്ലോ. (അന്നമ്മ നല്ല ദേഷ്യത്തിൽ ആരുന്നു )

മനു ഉത്തരം കിട്ടണ്ട് നിന്ന് പരുങ്ങി.....

ഷേർലി : എന്താ മനു.... ഇതിന് എന്താ നിന്റെ എക്സ്പ്ലനേഷൻ . എവിടെ പോയി.... മൊത്തം എത്ര രൂപേടെ കൊറവാടി..

അന്നമ്മ : 5 ലക്ഷം..

ഷേർലി : അതെങ്ങനാഡാ ഇത്രേം പൈസേടെ കൊറവ് വരുന്നേ. സത്യം പറയെടാ..

അന്നമ്മ : മനു... നീ എന്തേലും കാണിച്ചോ.. നീ മുക്കിയോ പൈസ.

ഷേർലി : ഞങ്ങളെ അങ്ങനെ പറ്റിക്കാന്നു കരുതിയോ. അന്നമ്മേ പോലീസിനെ വിളിക്ക്.. ഇവൻ വാ തുറക്കുന്ന ലക്ഷണം ഇല്ല..

മനു :.. അത് മാഡം ഞാൻ അറിയാതെ... പെട്ടെന്ന് തിരിച്ചു വെക്കാന്ന് കരുതി മറിച്ചതാ. വീട്ടിൽ പെങ്ങളുടെ കല്യാണത്തിന് വേണ്ടി.. കാര്യങ്ങൾ വിചാരിച്ച പോലെ നടന്നില്ല... പോലീസിനെ വിളിക്കല്ലേ മാഡം..

അന്നമ്മ : ഇത്രേം കാണിച്ചിട്ട് നിന്ന് ന്യായം പറയുന്നോടാ. ഇനി എന്തൊക്കെ മുക്കി കാണും ഇവിടുന്നു. പോലീസ് വരട്ടെ..

മനു : അയ്യോ...വേണ്ട മാഡം.... ഈ പൈസ ഞാൻ പെട്ടെന്ന് വെച്ചോളാം. ഇല്ലേൽ എന്റെ