Chapter Title : എസ്റ്റേറ്റിലെ രക്ഷസ് 6 [വസന്തസേന]

ജോലിക്കാർ ഇടയ്ക്കിടെ കാടു കയറാറുണ്ട്. അവരോട് ചോദിക്കാം." ഫാദർ പറഞ്ഞു.

അപ്പോഴാണ് ആലീസ് പനങ്കള്ളുമായി അവിടെ വന്നത്.

"പുകയിലയല്ലാതെ മറ്റൊരു ലഹരിയും ഞാനുപയോഗിക്കാറില്ല." ഹാരിസൺ വെറുതെ ഒരു നുണ പറഞ്ഞു.

"ഇത് ലഹരി പദാർത്ഥമല്ല മി. ഹാരിസൺ. ചെറിയ കുട്ടികൾ പോലും ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ്. ചില മരുന്നുകൾ ഇതിൽ ചേർത്തിട്ടുണ്ട്." ഫാദർ പറഞ്ഞു.

"ഫാദറിന്?" ഹാരിസൺ ചോദിച്ചു.

"എനിക്കു വേണ്ട. ഞാനിറങ്ങുകയാണ്. ശരി കണ്ടതിൽ വളരെ സന്തോഷം. ഇടക്ക് പള്ളിയിൽ വരൂ."

ഫാദർ പോയതിനുശേഷം ഹാരിസൺ ആലീസിനെ നോക്കി. അവളുടെ കവിളിൽ അരുണിമ പടർന്നിരിക്കുന്നു. അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ട സംജ്ഞ മനസ്സിലാക്കിയ ആലീസ് ആരുടേയും കണ്ണിൽപ്പെടാതെ പപ്പാ നടക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് നിന്ന് നടന്നകന്നു.

വീട്ടിലെത്തി കതക് തുറന്ന് ബെഡ്റൂമിലെത്തിയ ആലീസ് തന്റെ വസ്ത്രങ്ങളഴിച്ചു മാറ്റാൻ തുടങ്ങി. ഒരു പാന്റീസ് മാത്രമാണ് അവളുടെ ശരീരത്തിലുള്ളത്.

ആരുടേയോ ഉച്ഛ്വാസവായു നഗ്നമായ തന്റെ തോളിൽ തട്ടിയപ്പോൾ ആലീസ് ഞെട്ടിത്തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

പിന്നിൽ പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ടു് നിൽക്കുന്നു ഹാരിസൺ. അയാളുടെ ശരീരത്തിലും ഷഡ്ഡി മാത്രമേ ഉള്ളൂ.

ആലീസ് അത്ഭുതപ്പെട്ടു പോയി. ഹാരിസൺ എങ്ങനെ അകത്തു കടന്നു. താൻ മുൻവാതിൽ ഭദ്രമായി അടച്ചു കുറ്റിയിട്ടതാണല്ലോ. ഹാരിസൺ പിൻവാതിലിലൂടെ വരുമെന്നാണ് താൻ കരുതിയത്. പക്ഷേ പിൻവാതിൽ താൻ തുറന്നിട്ടില്ല.

ഹാരിസൺ അഥവാ നെക്കാർഡോ ജൂലിയസ് എന്ന ചെകുത്താന് അടഞ്ഞ വാതിൽ ഒരു തടസ്സമല്ല എന്നത് ആലീസിനറിയില്ലല്ലോ. കാറ്റായും പുകയായും മഞ്ഞായും കടവാതിലായും പല്ലിയായും പാറ്റയായും അയാൾക്ക് ഏതു ദുർഗ്ഗമസ്ഥാനങ്ങളിലും കടന്നു ചെല്ലാം.

ഹാരിസൺ അവളുടെ തോളിൽ പിടിച്ചു തിരിച്ചു നിർത്തി. അവളുടെ താടിയിൽ പിടിച്ചു മുഖമുയർത്തി. അവളുടെ