Chapter Title : എസ്റ്റേറ്റിലെ വേട്ടനായ്ക്കൾ [ഹസ്ന]

വരുന്നത് വെറും പുളുകളും ആണെന്നും കൂട്ടുകാരികൾ പറയുന്നത് മുഴുവൻ കൂട്ടി ചെറുത്തു പറയുന്നത് ആണെന്നും വിശ്വസിച്ചു പൊന്നു. ആ വിശ്വാസം അധിക കാലം നീണ്ടു നിന്നില്ല ആ ഇടക്കാണ് എന്നെയും കൊണ്ട് ഉടുമ്പൻ ചോലയിലെ

ആൽബിച്ചായന്റെ അപ്പന്റെ എസ്റ്റേറ്റിൽ പോകുന്നത്.. അവിടെ തന്നയാണ് അപ്പച്ചന്റെ വിടും.. ആൽബിച്ചായന്റെ മമ്മി നേരത്തെ തന്നെ മരണ പെട്ട കൊണ്ട് അപ്പച്ചൻ എസ്റ്റാറ്റും നോക്കി അങ്ങ് ജീവിക്കുന്നു... അമ്മായിച്ഛൻ ചില്ലറ കാരൻ അല്ലായിരുന്നു.. ഡാഡിയെ എല്ലാവർക്കും ഭയമായിരുന്നു. പൗരുഷമുള്ള ഉറച്ച ശരീരം. ഭീതിയുണർത്തുന്ന ചുവന്ന കണ്ണുകൾ ഉള്ള പരുക്കൻ മുഖം.ഡാഡി ഗിരിജയെ പോലെ ഒരാൾ. ആൽബർട്ട് വിൽസൺ പെരേര എന്നായിരുന്നു പേർ. ഒരു ജർമൻ സായ്പിന്റെ മകന്റെ മകൻ. വല്യമ്മച്ചി ഒരു നേഴ്സായി അങ്ങ് ജർമ്മനിയിൽ ആയിരുന്നു. അവിടെ വച്ച് ഒരാളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു. കരുത്തനും പൗരുഷം നിറഞ്ഞവനുമായ ജർമ്മൻ കാരന്റെ എല്ലാ പ്രകൃതവും കിട്ടിയത് കൊച്ചു മകൻ ആൽബർട്ടിനാണ്. ജർമ്മൻ ജൻസുസ്സിന്റെ ഗുണം ഉള്ള റോട്ട് വീലർ നായയെ പോലെ ഒരു വല്ലാത്ത ജന്മം. ബന്ധുക്കളിൽ പലരും കല്യാണം കഴിഞ്ഞാൽ ആ എസ്റ്റേറ്റിലേക്ക് വിരുന്നിനു വിളിക്കും. മറ്റൊന്നിനുമല്ല അവളെ മെരുക്കി പെണ്ണിനെ പണ്ണാനാണ്. ഒരാഴ്ചത്തെ വിരുന്ന് കഴിഞ്ഞ് പോകുമ്പോഴേകും പെണ്ണ് ആൾടെ അടിമയായി മാറും. കാമകലയിൽ അഗ്രഗണ്യൻ. ഒരിക്കൽ ആൽബർട്ടിന്റെ കളിയുടെ രുചിയറിഞ്ഞ പെണ്ണ് പിന്നെ ആളെ വിട്ട് പോകില്ല. അയാളുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ പ്രസവിക്കുവാനും കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത ചില പെണ്ണുങ്ങൾ അങ്ങൊട്ട് പോയി കിടന്നു കൊടുത്തതായും കേൾവിയുണ്ട്... എന്റെ ഇച്ചായൻ ഡാഡിയിൽ നിന്ന് നേരെ തിരിച്ചായിരുന്നു... പഠിപ്പ്.. ബിസിനസ്..സ്റ്റാറ്റ്‌സ്.. ഇത് എല്ലാം