Chapter Title : എസ്റ്റേറ്റിലെ വേട്ടനായ്ക്കൾ [ഹസ്ന]

പാക്ക് ചെയ്യാൻ നോക്കി "

അമ്മായിച്ഛൻ : അവളും വരുന്നോ നിന്റെ കൂടെ ഇച്ചായൻ : കൊച്ചിയിൽ വരെ വരുന്നു.. ഞാൻ കൂടെ പോകുന്നത് അറിഞ്ഞി അമ്മായിച്ചാനിക് ഒരു വിഷമം പോലെ അമ്മായിച്ഛൻ : നിന്റെ പണി തീർത്തു ഇവിടെ വാ അത് വരെ അവൾ ഇവിടെ നിൽക്കട്ടെ. നിയോ നിൽകുന്നില്ല.. അവളെങ്കിലും കുറച്ചു ദിവസം ഇവിടെ നിൽക്കട്ടെ.. അതും പറഞ്ഞു അമ്മായിച്ഛൻ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി പുറത്തു പോയി.. ഇച്ഛയിനിക് ചെറുതായി സങ്കടം വന്നു അത് കൊണ്ട് എന്നോട് പറഞ്ഞു "നി കുറച്ചു ദിവസം ഇവിടെ നിൽക്ക് " എന്റെ ഉള്ളിൽ നേരിയ സന്തോഷം ഇത്രന്നാളണ് ഇങ്ങനെ എല്ലാം അടക്കി പിടിച്ചു ജീവിക്കുക.. ഞാൻ പെട്ടന്ന് തന്നെ ഇച്ചായന്റെ ഡ്രസ്സ്‌ എല്ലാം പെക്ക് ചയ്തു കൊടുത്തു.. ഇച്ചായൻ പോയി കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു ഞാൻ കൈ ഇല്ലാത്ത ഒരു ടോപ്പും ലഗ്ഗിൻസും ഇട്ട് കിച്ചണിൽ കയറി അവിടെ ഏലിയാമ്മട്ടത്തി പോത്തിറച്ചി വരട്ടുന്നു.. ഞാൻ : ഇത് ആർക്കാ ഇപ്പോൾ പോത്തിറച്ചി വരട്ടിയത് രാത്രിയിൽകാണോ ഏലിയാ : അല്ല കൊച്ചമ്മേ...മുതലാളികാണു. എന്നാ ഇങ് തന്നക് ഞാൻ കൊണ്ട് പോയി കൊടുത്തോളം എന്ന് പറഞ്ഞു പോത്തിറച്ചിയും വാങ്ങി ഓട്ടോസിൽ പോയി അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ അമ്മായിച്ഛൻ ഏതോ ഒരു ബ്രാൻഡ് കള്ളിന്റെ കുപ്പി തുറന്നു ഗ്ലാസിൽ പകുതി ഒഴിച്ചു വെച്ചിനാണ്‌.. ഞാൻ എലിയമാട്ടാത്തി താന്നു വിട്ട പോത്തർച്ചി വരട്ടിയതും കൊണ്ട് നേരെ ഓട്ടോസിൽ കയറി. അമ്മായിച്ഛൻ : മോളായിരിന്നോ അവൾ എവിടെപ്പോയി.. മോൾ എന്തിനാ വെറുതെ ഇത്ര പണിക്കർ ഉണ്ടായിട്ട് ഞാൻ : ഇത് ഇവിടെ എടുത്തു കൊണ്ട് വന്നതിനാണോ ഇത്ര വലിയ പ്രശ്നം അമ്മായിച്ഛൻ : ഓരോത്തർ ചെയ്യണ്ട ജോലി അവർ ചെയ്യണം അതാണ് എന്റെ പോളിസി.. ഞാൻ : അയ്യോ.... എന്റെ അപ്പച്ചാ.. അപ്പച്ചന്റെ മുഖത്തു ഇച്ചായൻ ഗൾഫിൽ പോകുന്നതിന്റെ സങ്കടം ഉണ്ടന്ന് മനസിലായി.. ഞാൻ : അപ്പച്ചനിക് ദേഷ്യം ആണോ ഇച്ചായൻ ഗൾഫിൽ പോകുന്നതിന് അപ്പച്ചൻ : ഞാൻ എന്തിനു സങ്കടം പെടണം അവനിക് വേണ്ടങ്കിൽ എനിക്കു വേണ്ട