Chapter Title : ഏട്ടൻ [RT]

“കരയല്ലേ മോളെ.. ഈ ചെറിയ കാര്യത്തിനാണോ ഇങ്ങനെ പേടിക്കുന്നെ? ആശുപത്രിയിൽ പോണോ മോൾക്ക്?”

“അയ്യേ വേണ്ട.” അവൾ കരച്ചിലിനിടയിൽ വിലങ്ങനെ തലയാട്ടി.

“ഇനിയിപ്പോ എന്ത് ചെയ്യും?” സ്വയം ചോദിച്ചു കൊണ്ട് അവനും നിന്നു.

കിടക്കയിൽ വന്നിരുന്ന പൂജയ്ക്കുള്ളിൽ മറ്റൊരു ചിന്തയുണർന്നു.

അവൾ ആലോചനയോടെ നിൽക്കുന്ന ഏട്ടനെ നോക്കി.

“ഏട്ടാ..” വിഷ്ണു മുഖമുയർത്തി.

“അത്.. പിന്നെ.. ഏട്ടന് എടുത്തു തരാൻ പറ്റുവോ?”

ഒരു നിമിഷം കേട്ടത് തെറ്റിയതൊന്നുമല്ലല്ലോ എന്ന കണക്കെ അവൻ അന്തം വിട്ടു നിന്നു.

അവന്റെയാ തുറിച്ചു നോട്ടം കണ്ടപ്പോൾ അവൾ മുഖം കുനിച്ചു.

അടുത്ത ക്ഷണത്തിൽ അവന്റെ ദേഷ്യത്തോടെയുള്ള ഒരു പിന്തിരിഞ്ഞു പോക്കോ വഴക്ക് പറച്ചിലോ ഒക്കെയവൾ പ്രതീക്ഷിച്ചു.

“ഞാനോ.. ഞാനെങ്ങനെ?” പക്ഷെ, അവനിൽ നിന്നും ആശങ്കയും സംശയവുമൊക്കെ കലർന്ന പതിഞ്ഞ ചോദ്യമാണുണ്ടായത്.

അതുവരെയില്ലാത്തൊരു ധൈര്യം പൂജയ്ക്ക് കൈ വന്നു.

അവൾ അവനെ നോക്കിക്കൊണ്ട് കിടക്കയിൽ മലർന്നു കിടന്നു.

“ഏട്ടനോട് അല്ലാതെ ഞാനിപ്പോ വേറാരോട് ചോദിക്കാനാ.. ഏട്ടൻ തന്നെ ഊരിത്തന്നാൽ മതി.”

എന്നിട്ടും അവനങ്ങനെ തന്നെ നിൽക്കുകയാണ്.

“എന്റെ അമ്മയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ ഏട്ടനോട് പറയില്ലല്ലോ.”

അത് കേട്ടതും വിഷ്ണു നേരെ തിരിഞ്ഞു നടന്ന് വാതിലടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു. വിറയ്ക്കുന്ന പാദങ്ങളോടെ അവളുടെ അരികിലേക്ക് നടന്നെത്തി കിടക്കയുടെ അരികിലായി ഇരുന്നു.

അവന്റെ മുഖത്ത് ഇപ്പോഴും പകപ്പാണ്. അടുത്ത നിമിഷം താൻ ചെയ്യാൻ പോകുന്ന പ്രവർത്തിയോർത്ത് അവന്റെ കൈ വിറച്ചു. അവളൊരു നൈറ്റിയാണ് വേഷം. അതവളുടെ ദേഹത്തോട് ചേർന്നു കിടക്കുന്നു.

മലർന്നു കിടക്കുന്നവളുടെ മുഖത്തോട്ടും ഉയർന്നു നിൽക്കുന്ന മുലകളിലേക്കും അവളുടെ ത്രികോണത്തിലേക്കുമൊക്കെ അവന്റെ നോട്ടം മാറി മാറി വീണു.

അവന്റെ മുന്നിൽ അങ്ങനെ കിടക്കുമ്പോൾ, അടുത്ത സമയം താൻ വിവസ്ത്രയാകുമെന്ന് ചിന്തിച്ചപ്പോൾ അത്രയും നേരത്തെ ഭീതി മറന്ന് അവളുടെ പൂറിനുള്ളിൽ തരിപ്പുണ്ടായി.

ഇതാ തന്റെ പൂറ് അടുത്ത് നിന്ന് ഏട്ടൻ കാണാൻ പോകുന്നു. അത് മാത്രമോ അതിൽ തൊടാനും പോകുന്നു.

വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകളോടെ വിഷ്ണു നൈറ്റി മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി. അവനവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയില്ല. അതിന് ധൈര്യം തോന്നിയില്ല. നൈറ്റി പൊങ്ങുന്നതിന് അനുസരിച്ച് നനുത്ത രോമങ്ങളുള്ള കാലുകളും അതിന് മുകളിൽ തടിച്ചു കൊഴുത്ത