Chapter Title : ഏട്ടൻ [RT]
ഓടി വരുമ്പോൾ വിഷ്ണു ആ പാക്കറ്റ് തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കുന്നുണ്ട്.
അവൾക്ക് പെട്ടെന്ന് നാണം വന്നു.
“അത് മെൻസ്ട്രുവൽ കപ്പ് ആണ് ഏട്ടാ..”
ഒന്ന് മൂളി അവനത് അവളെ ഏൽപ്പിച് തിരികെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.
പാക്കറ്റ് പൊട്ടിച്ചു കയ്യിലെടുത്തു നോക്കിയപ്പോൾ ഇതുവരെ ഇല്ലാത്ത പരിഭ്രമം. ലൂബ്രിക്കേഷൻ ഉള്ള സമയത്ത് വിരലോ ക്യാരറ്റോ കയറ്റിയ പോലെ കയറ്റാൻ പറ്റുന്ന സാധനമല്ലല്ലോ ഇത്.
മെൻസസിന്റെ സമയത്ത് വീഡിയോയിൽ കാണിച്ചത് പോലെ ചുരുട്ടി കയറ്റുന്നത് ഓർത്തപ്പോൾ ദേഹത്തിന് ഒരു പെരുപ്പ്. എന്നാൽ പിന്നെ ഇപ്പോഴൊന്ന് പരീക്ഷിച്ചു നോക്കാമെന്ന് വച്ച് അവൾ കതക് ചാരി.
ട്യൂടോറിയൽ വീഡിയോ പ്ലേ ചെയ്ത് നിലത്തു കുന്തിച്ചിരുന്ന് അതിൽ കാണിച്ചത് പോലെ മടക്കി കയറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു. നടക്കുന്നില്ല. പൂറ് കുറച്ചു ഡ്രൈ ആവുക കൂടി ചെയ്തു. വെപ്രാളം കൂടിയപ്പോൾ വേദന കൂടി എടുത്തു തുടങ്ങി.
അവസാനം വിഷ്ണുവിനെ ആലോചിച്ച് കന്തിനെ തഴുകിയും താലോലിച്ചുമൊക്കെ കുറച്ചു പതം വരുത്തിയിട്ടാണ് കയറ്റിയത്.
എഴുന്നേറ്റ് നോക്കിയപ്പോൾ എന്തോ ഇരിക്കുന്നത് അറിയുന്നുണ്ട്. നടന്നും കിടന്നുമൊക്കെ നോക്കി. ആദ്യം ആയത് കൊണ്ടാവും ഒരു അസ്വസ്ഥതയുണ്ട്.
ഇനി ഊരാമെന്ന് കരുതി വീണ്ടും നിലത്തു കുന്തിച്ചിരുന്ന് വലിച്ചു നോക്കിയപ്പോൾ ഊരാൻ പറ്റുന്നില്ല.. കപ്പിന്റെ സ്റ്റെമ്മിൽ പിടിക്കുമ്പോൾ വഴുതിപ്പോകുന്നു. പൂജയ്ക്ക് വെപ്രാളമായിപ്പോയി. അയ്യോ… ഊരാൻ പറ്റുന്നില്ലല്ലോ… ഇതങ്ങു കേറിപ്പോവുമോ? ഇനി ഊരാൻ പറ്റിയില്ലേൽ ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ട് പോവേണ്ടി വരുമോ? അവര് ചോദിക്കുമ്പോ എന്ത് പറയും?
പേടിയും വെപ്രാളവുമായപ്പോൾ കരഞ്ഞു പോയെന്ന് തന്നെ പറയാം.
വിഷ്ണു വന്നു ഡോറിൽ കൊട്ടിയപ്പോൾ തുറന്നതും കരഞ്ഞു ചുവന്ന മുഖത്തോടെയാണ്.
“എന്താടി?” അവൻ പേടിച്ചു പോയി.
അതൂടെ കേട്ടപ്പോൾ അവൾ വിങ്ങിപ്പോയി.
പറയാനും പറയാതിരിക്കാനും വയ്യാത്ത അവസ്ഥ.
“എന്താടി? കരയാതെ കാര്യം പറ. എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം ഉണ്ടോ?” അവൻ മുറിയ്ക്കുള്ളിലേക്ക് കയറി.
“മെൻസ്ട്രുവൽ കപ്പ് വച്ചു നോക്കിയതാ.. ഊരി വരുന്നില്ല.” അവൾ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞ നേരം ഒന്നും മിണ്ടാനാവാതെ നിന്നു പോയി വിഷ്ണു.
“നീ ഒന്നൂടെ ശ്രമിച്ചു നോക്ക്.”
“നോക്കി പറ്റണില്ല.”
“വീഡിയോ വല്ലതും കണ്ടിട്ട് നോക്ക്.”
പറ്റുന്നില്ലെന്ന രീതിയിൽ അവൾ തല ചലിപ്പിച്ചു.
💬 Comments
View all comments