Chapter Title : ഏട്ടൻ [RT]

ഗ്രീഷ്മയുടെ വലത് കൈ പിടിച്ചു തിരിച്ചു. അവൾ കിടന്നു പിടച്ചപ്പോഴാണ് കൈ വിട്ടത്.

“വിഷ്ണുവേട്ടനെക്കുറിച്ച് അങ്ങനത്തെ കമെന്റ്സ് ഒന്നും വേണ്ട.”

“ഓ ആർക്ക് വേണം നിന്റെ കൊഷ്‌ണു ചേട്ടനെ.” അവൾ കൈ തടവി മുഖം തിരിച്ചിരുന്നു. പിണങ്ങിയെന്ന് മനസ്സിലായി.

എന്തോ തനിക്കിപ്പോഴും മറ്റാരും ഏട്ടനെ കുറിച്ച് കമന്റ്സ് പറയുന്നതോ നോക്കുന്നതോ ഒന്നും ദഹിക്കില്ല. തന്റെയാണ് ഏട്ടൻ. തന്റെ മാത്രം.

മറ്റു ആണുങ്ങളെ കുറിച്ച് പറയുന്നത് പോലെ ഏട്ടനെക്കുറിച്ച് പറയരുതെന്ന് നൂറാവർത്തി താനവളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. എന്നിട്ടും അവളത് ഇടയ്ക്കിടെ മറക്കും.

ആദ്യത്തെ ദേഷ്യം മാറി അവളുടെ കമന്റ് തന്നേ പൂജയുടെ മനസ്സിലേക്ക് വന്നു. മുഴുത്തത് ആയിരിക്കും. ആവണേ… എന്നെങ്കിലും ഒരിക്കൽ അത് കേറ്റാൻ ഭാഗ്യം കിട്ടിയാൽ സുഖിച്ചു മരിക്കണം. ഇനി ചെറുതാണെങ്കിലും സാരമില്ല, ആണുങ്ങൾ എങ്ങനെ ട്രീറ്റ്‌ ചെയ്യുമെന്നത് കണക്കെയിരിക്കും സെക്സിന്റെ സുഖമെന്ന് ഗ്രീഷ്മ തന്നേ പറഞ്ഞു തന്നിട്ടുണ്ട്.

എന്നെങ്കിലും ഏട്ടൻ തനിക്കൊപ്പം രമിച്ചാൽ തന്നെ സുഖത്തിന്റെ പറുദീസ കാണിക്കുമെന്ന് പൂജയ്ക്കുറപ്പുണ്ട്. അത്രയും ബോണ്ട്‌ ഉണ്ട് അവർ തമ്മിൽ.

പൂജ വയറ്റിലുണ്ടായിരുന്ന സമയത്താണ് അച്ഛൻ വിഷം തീണ്ടിപ്പോകുന്നത്. വിഷ്ണുവിന് അന്ന് പതിനഞ്ച് വയസ്സുണ്ടായിരുന്നു. ലേറ്റ് പ്രെഗ്നൻസി ആയതിനാൽ അമ്മയുടെ ഹെൽത് വളരെ മോശമായിരുന്നു. പൂജ ജനിച്ചതോടെ ആദ്യം യൂട്ടറസ് നീക്കം ചെയ്യേണ്ടി വന്നു അമ്മയ്ക്ക്. പിന്നീട് മുറിവ് പഴുത്ത് ഏകദേശം ഒരു കൊല്ലം കൊണ്ട് അവരും മരണപ്പെട്ടു. പിന്നങ്ങോട്ട് വിഷ്ണുവിനെയും പൂജയെയും നോക്കിയതും വളർത്തിയതുമൊക്കെ അമ്മമ്മയാണ്. അവരും കാലപുരി പൂകിയതോടെ ഏഴ് വയസ്സുകാരിയായ പൂജയ്ക്ക് അമ്മയും അച്ഛനും ചേട്ടനുമൊക്കെയായി കൂടെ നിന്നത് വിഷ്ണുവാണ്.

ഉച്ച വരേയ്ക്കുമുള്ള ക്ലാസ്സുകളിലൊന്നും പൂജയ്ക്ക് ശ്രദ്ധ കൊടുക്കാനായില്ല. വിഷ്ണുവിനെക്കുറിച്ച് മാത്രം ചിന്തിച്ചിരുന്നു അവൾ. എന്നാണ് സഹോദരൻ എന്നതിനപ്പുറം ഒരു വികാരം അവനോട് തോന്നിത്തുടങ്ങിയതെന്ന് അവൾക്കറിയില്ല.

ഏട്ടന്റെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വരെ ചിരിച്ചു സന്തോഷിച്ചു നിന്നവളാണ്. ഏഴെട്ടു മാസങ്ങൾക്കു ശേഷം ഭാര്യയായ അനഘ നേഴ്സായി ജോലി ചെയ്യുന്ന ഹോസ്പിറ്റലിലെ ഡോക്ടറുമായി അവിഹിതം തുടങ്ങുകയും അത് കയ്യോടെ പിടിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ ആ ബന്ധം പിരിയേണ്ടി വന്നു. അന്ന് പൂജ ചിന്തിച്ചത് ഇങ്ങനെയാണ് ‘താനായിരുന്നു ഏട്ടനെ വിവാഹം ചെയ്തിരുന്നതെങ്കിൽ ഒരിക്കലും