Chapter Title : ഏട്ടൻ [RT]

വിഷ്ണുവിന് അന്ന് പതിനഞ്ച് വയസ്സുണ്ടായിരുന്നു. ലേറ്റ് പ്രെഗ്നൻസി ആയതിനാൽ അമ്മയുടെ ഹെൽത് വളരെ മോശമായിരുന്നു. പൂജ ജനിച്ചതോടെ ആദ്യം യൂട്ടറസ് നീക്കം ചെയ്യേണ്ടി വന്നു അമ്മയ്ക്ക്. പിന്നീട് മുറിവ് പഴുത്ത് ഏകദേശം ഒരു കൊല്ലം കൊണ്ട് അവരും മരണപ്പെട്ടു. പിന്നങ്ങോട്ട് വിഷ്ണുവിനെയും പൂജയെയും നോക്കിയതും വളർത്തിയതുമൊക്കെ അമ്മമ്മയാണ്. അവരും കാലപുരി പൂകിയതോടെ ഏഴ് വയസ്സുകാരിയായ പൂജയ്ക്ക് അമ്മയും അച്ഛനും ചേട്ടനുമൊക്കെയായി കൂടെ നിന്നത് വിഷ്ണുവാണ്.

ഉച്ച വരേയ്ക്കുമുള്ള ക്ലാസ്സുകളിലൊന്നും പൂജയ്ക്ക് ശ്രദ്ധ കൊടുക്കാനായില്ല. വിഷ്ണുവിനെക്കുറിച്ച് മാത്രം ചിന്തിച്ചിരുന്നു അവൾ. എന്നാണ് സഹോദരൻ എന്നതിനപ്പുറം ഒരു വികാരം അവനോട് തോന്നിത്തുടങ്ങിയതെന്ന് അവൾക്കറിയില്ല.

ഏട്ടന്റെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വരെ ചിരിച്ചു സന്തോഷിച്ചു നിന്നവളാണ്. ഏഴെട്ടു മാസങ്ങൾക്കു ശേഷം ഭാര്യയായ അനഘ നേഴ്സായി ജോലി ചെയ്യുന്ന ഹോസ്പിറ്റലിലെ ഡോക്ടറുമായി അവിഹിതം തുടങ്ങുകയും അത് കയ്യോടെ പിടിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ ആ ബന്ധം പിരിയേണ്ടി വന്നു. അന്ന് പൂജ ചിന്തിച്ചത് ഇങ്ങനെയാണ് ‘താനായിരുന്നു ഏട്ടനെ വിവാഹം ചെയ്തിരുന്നതെങ്കിൽ ഒരിക്കലും ഏട്ടനിങ്ങനെ വിഷമിക്കില്ലായിരുന്നു.’ അന്നത്തെ പതിനാറ് വയസ്സിലെ ചിന്തയ്ക്ക് പിന്നിലെ വികാരം എന്തെന്ന് പോലും അവൾക്ക് വ്യക്തമായില്ല.

പക്ഷെ, കാലം കടന്നു പോകും തോറും ആ ചിന്ത രൂക്ഷമായി. വിഷ്ണുവിനെ അവൾ പ്രേമിച്ചു തുടങ്ങി. പലപ്പോഴും പ്രേമത്തിന് മീതെ കാമം മുറ്റി നിൽക്കും.

ഉച്ചയ്ക്ക് ബ്രേക്കിന് ഭക്ഷണം കഴിക്കും മുന്നേ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിലെ ബാത്‌റൂമിൽ പോയി നോക്കുമ്പോൾ ചിന്തകളുടെ ഫലമെന്ന പോലെ പൂറ് മുഴുവനും നനഞ്ഞു കുതിർന്ന് വഴുവഴാന്ന് ഇരിക്കുവായിരുന്നു. കുറെ വെള്ളം ഒഴിച്ചിട്ടാണ് അവളാ വഴുവഴുപ്പ് മാറ്റിയത്. കൂടെ കന്തിലും ചെറുതായിട്ട് ഒന്ന് ഉരച്ചു.

ഹോ…