Chapter Title : ഏട്ടത്തി 2 [Achillies]

നീരജയെ നോക്കി പറഞ്ഞു.

"അച്ചോടാ,....പാവം..പോട്ടേട്ടോ….

എന്റെ കിച്ചൂട്ടൻ പോയി ഏട്ടത്തി പറഞ്ഞ കാര്യം ചെയ്തിട്ട് വാ…."

അവനെ നോക്കി കൊഞ്ഞനം കുത്തിയിട്ടു നീരജ വെട്ടി തിരിഞ്ഞു അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.

ചുരുദാറിൽ തെന്നി തെറിക്കുന്ന അവളുടെ വിരിഞ്ഞ തള്ളി തുടിക്കുന്ന ചന്തികളിലും ഇറക്കി വെട്ടിയ ചുരുദാറിൽ തിളങ്ങുന്ന വെണ്ണ മുതുകിലെ ടോപ്പിനുള്ളിലേക്ക് അപ്രത്യക്ഷമാകുന്ന നീണ്ട കുഴിയും കണ്ടു കിച്ചു ശ്വാസം അടക്കി കിടന്നു.

"ഇനിയെത്ര ജന്മം ഉണ്ടേലും ഇനിയെത്ര നാൾ ഈ ജീവിതത്തിൽ ബാക്കി ഉണ്ടേലും എനിക്ക് നിന്നെ മാത്രം മതി എന്റെ പെണ്ണേ…"

മനസിൽ കുളിരുകോരിയിട്ടു ഒന്നു സ്വയം പറഞ്ഞിട്ട് കിച്ചു ടെറസിലേക്ക് നീങ്ങി.

ടെറസിൽ ദേഹത്തെ ചൂടിനെ കുളിരണിയിക്കുന്ന തണുത്ത കാറ്റിനെ അവൻ കൈ വിരിച്ചു കൊണ്ടു നിന്നു. മുഖത്തു ചെറുത്തുള്ളികൾ തൊട്ടു വീണു തുടങ്ങിയപ്പോൾ അഴയിൽ തൂക്കിയ ഓരോ തുണികളായി വേഗം കയ്യിലാക്കി. പൊടിഞ്ഞു തുടങ്ങുന്ന മഴയിൽ നിന്നും അവൻ ഓടി താഴേക്ക് വന്നു.

"നനഞ്ഞോടാ…."

അടുക്കളയിൽ നിന്നും നീരജ നീട്ടി വിളിച്ചു ചോദിച്ചു.

"ഇച്ചെരെ….."

തുണി ബക്കറ്റിലേക്ക് ഇട്ടിട്ട് കിച്ചു തോർത്തു എടുത്തു തല തുടയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.

"ഒന്നു തെളിഞ്ഞു കണ്ടപ്പോ ഉണങ്ങണത് ആയിക്കോട്ടെ എന്നു കരുതീത, ഈ മഴ ഒന്നിനും സമ്മതിക്കില്ല…"

പിറു പിറുത്തുകൊണ്ടു നീരജ ഹാളിലേക്ക് വന്നു തികച്ചും യാന്ത്രികമായി തല തോർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്ന കിച്ചുവിനെ പിടിച്ചു കസേരയിൽ ഇരുത്തി തോർത്തു വാങ്ങി ദേഹത്തോട് ചേർത്തു തോർത്താൻ തുടങ്ങി.

ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു തോർത്തുമ്പോൾ കിച്ചുവിന്റെ മുഖം ഉരഞ്ഞത് ചുരുദാറിൽ വിങ്ങി നിന്ന നീരജയുടെ തെറിച്ചു നിന്ന മുലയിലായിരുന്നു.

അവന്റെ തല അമർത്തി തോർത്തുമ്പോൾ തുളുമ്പി ഇളകുന്ന അവളുടെ ഉരുണ്ട മുലകളിൽ പുതയുന്ന കിച്ചുവിന്റെ മുഖത്തെ കുറിച്ചവൾ ഓർത്തത് പോലും ഇല്ല.

എന്നാൽ വിയർത്തു നീരജയുടെ പിടിച്ചുലയ്ക്കുന്ന ചൂരും വിയർപ്പൊഴുകി നനവ് പടർന്ന ചുരിദാറിന്റെ കഴുത്തിലൂടെ പുറത്തേക്ക് ചാടുന്ന വെണ്ണ മുലകളുടെ കൊഴുപ്പും തിളങ്ങുന്ന ആഴത്തിലുള്ള വെട്ടും കണ്ട കിച്ചുവിന് ഏതോ മായാലോകത് എത്തിയ തോന്നലാണ് ഉണ്ടായത്, തറവാട്ടിലെ ആ ദിവസം ഓര്മയിലേക്ക് വന്ന കിച്ചുവിന്റെ നെഞ്ചു പിടച്ചു, മേലാകെ തണുപ്പ് നിറഞ്ഞു. അവന്റെ