Chapter Title : ഏട്ടത്തി 2 [Achillies]

ചന്ദനത്തിന്റെയും ഗന്ധം, അവനെ കൊതിപിടിപ്പിച്ചു.

"നിങ്ങൾ രാത്രി എത്തിയല്ലേ…."

സുമയുടെ സ്വരം വാതിൽ പടിയിൽ കേട്ട കിച്ചു ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞു.

"ആ വല്യമ്മേ, വല്ല്യമ്മ കഴിക്കുന്നോ ഇഡ്ഡലി ഉണ്ട്…"

"നിങ്ങൾ ഇപ്പോഴാണോ കഴിക്കുന്നെ…നേരം എത്രായീ ന്നാ…."

"ഓഹ് ഈ മടിയൻ ഒന്നു എണീക്കണ്ടേ ഏടത്തി…"

കിച്ചുവിനെ നോക്കി അമല ചിരിച്ചു.

നീരജയും കസേര എടുത്തു ഇരുന്നു ഇഡ്ഡലി പ്ലേറ്റിലേക്ക് ഇട്ടു.

"ഞാൻ കഴിച്ചതാടി…."

"വല്യച്ഛനോ വല്യമ്മേ…"

"ഓഹ് അതിയാൻ അവിടെ ഇരിപ്പുണ്ട്, പ്രേത്യേകിച്ചു ചെയ്യാൻ ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ…"

പുച്ഛം നിറച്ചു സുമയുടെ മറുപടി കേട്ട കിച്ചു അടക്കിപ്പിടിച്ചു ചിരിച്ചു.

"മിഥിലേച്ചിക്ക് സുഖമല്ലേ….ഇപ്പൊ കണ്ണൂർ അല്ലെ…"

"ഓഹ് അവൾക്ക് ഇപ്പൊ എന്താ കുറവ്, സർക്കാർ ജോലി ഉണ്ട്. പോരാത്തതിന് അവനും സർക്കാർ ജോലി, എന്നാലും ഇവിടെ വന്നു തന്തയെം തള്ളയെം ഒന്നു കാണാൻ മാത്രം നേരമില്ല…"

അവർ കെറുവോടെ നാവാട്ടം തുടങ്ങി.

"ജോലി അല്ലെ ഏടത്തി എന്തേലും തിരക്ക് ഒക്കെ ആയിരിക്കും…"

അമല പറഞ്ഞു.

"ഓഹ് എന്ത് തിരക്ക്… അതു പോട്ടെ നിങ്ങൾ എന്ന തിരിച്ചു…"

"നാളെ വൈകിട്ട് പോണം വല്യമ്മേ…"

ചമ്മന്തി കോരി കിച്ചുവിന് ഒഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ നീരജ പറഞ്ഞു.

"ആഹാ….അപ്പൊ ഊണ് കേമം ആക്കണം,..."

"അതൊന്നും വേണ്ട വല്യമ്മേ…ഞങ്ങൾ വിരുന്നുകാരൊന്നും അല്ലല്ലോ,..."

നീരജ തടസ്സം പറഞ്ഞെങ്കിലും സുമയുടെ സ്വഭാവം അറിയാവുന്ന അമല കണ്ണുകൊണ്ട് അവളെ തടഞ്ഞു.

"ഇങ്ങനെ പിശുക്കല്ലേ മോളെ,...വല്ലപ്പോഴും ഒക്കെ സന്തോഷിക്ക്…"

അമല തടഞ്ഞത് ഫലിക്കാതെ സുമയുടെ നാവിൽ നിന്നും കുശുമ്പ് പുറത്തു ചാടാൻ തുടങ്ങി.

"ഏട്ടത്തി പറഞ്ഞതാ ശെരി…ഇന്ന് ഊണ് കേമം ആക്കണം, നിങ്ങൾ