Chapter Title : ഏട്ടത്തി 3 [Achillies] [Climax]

മുരണ്ടു, അവസാനം എത്തിയപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണു നിറഞ്ഞിരുന്നു. അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി ഏങ്ങലടിക്കാൻ തുടങ്ങിയ നീരജയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു തന്റെ മേലേക്ക് കേറ്റിപ്പിടിച്ചു അവളുടെ മുഖം ഉയർത്താൻ നോക്കിയ കിച്ചു വലഞ്ഞു. നഗ്നമായ മേലെ കിടക്കുന്ന പെണ്ണിന്റെ മുതുകിൽ തഴുകി ഏങ്ങലടി കുറഞ്ഞു വന്നപ്പോൾ കിച്ചു പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.

"നിന്നെ കൂടാതെ എനിക്ക് ജീവിക്കാൻ പറ്റുവോ എന്നു നിനക്ക് തോന്നുന്നുണ്ടോ പെണ്ണേ…എത്ര വട്ടം ഞാൻ പറഞ്ഞതാ നീ ഇല്ലാതെ എനിക്ക് പറ്റില്ലെന്ന്,...ചങ്ക് പൊളിഞ്ഞാ ഇത്രേം നാളും ഞാൻ ഇവിടെ നിന്നത്."

അവന്റെ കൈകൾ മുടിയിൽ തഴുകുമ്പോൾ ഹൃദയം തുറന്നു അവൻ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.

"പോടാ….നീ ഒരിക്കൽ ഇതൊന്നു അമ്മയോടൊ ആരോടെങ്കിലുമോ പറഞ്ഞിരുന്നേൽ ഇവിടെ എന്റെ കഴുത്തിൽ കിടക്കുന്ന താലിയെ ഒരാളും ചോദ്യം ചെയ്യില്ലായിരുന്നു, ഇത്രേം ദിവസം ഒരു തീരുമാനം ഇല്ലാതെ ഞാൻ ആ മുറിയിൽ മരിച്ചിരിക്കില്ലായിരുന്നു."

അവന്റെ അരയിൽ കവച്ചിരുന്നു അവന്റെ കണ്ണിൽ നോക്കി നീരജ പറഞ്ഞു അവളുടെ കണ്ണുകൾ അപ്പോഴും നിറഞ്ഞു നനയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"എന്റെ പൊന്നു മോളെ, അയാൾ വന്നപ്പോൾ എനിക്ക് കൈപ്പിടിയിലിരുന്ന എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടു പോയ പോലെ തോന്നി….നീ കൂടി നഷ്ടപ്പെടും എന്നു എല്ലാരും പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവരുടെ മുഖത്തു നോക്കി പറയണം എന്നുണ്ടായി, ഒന്നല്ല പലവട്ടം നീ എൻറെയാണെന്നു….പക്ഷെ ഒന്നു മുന്നിൽ പോലും വരാതെ നീ മാറി നിന്നപ്പോൾ, നീയും എനിക്ക് എതിരാണോ എന്നു അറിയാതെ ചിന്തിച്ചു പോയെടി."

കിച്ചു കരഞ്ഞു പോയിരുന്നു, പക്ഷെ അത് കേട്ടതും നീരജയുടെ മുഖം കനത്തു. ആഞ്ഞു വന്നു അവന്റെ ചുണ്ട് വായിലാക്കി അവൾ ചുംബിച്ചു, ചുംബനം കടന്നു