Chapter Title : ഏട്ടത്തി 3 [Achillies] [Climax]

കിച്ചു ഓടി വന്നു അമലയുടെ അടുക്കൽ കുമ്പിട്ടു ചോദിച്ചു. അമല മുഖത്തു നിസ്സംഗഭാവത്തോടെ കിച്ചുവിന് നേരെ നോക്കിയപ്പോഴേക്കും സുമ അലറി നിലവിളിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു.

"നിന്റെ ഏട്ടൻ ആ കാലൻ എന്റെ പണ്ടോം പണോം കട്ടോണ്ട് പോയട….ദുഷ്ടൻ, അവനു വേണ്ടി പറഞ്ഞ എന്റെ സ്വർണം തന്നെ എടുത്തോണ്ട് പോയ അവൻ നശിച്ചു പോവത്തെ ഉള്ളൂ…"

തലയറഞ്ഞു പ്രാകുന്നതിനിടയിൽ സുമ പറഞ്ഞു നിർത്തി എക്കി എക്കി കരഞ്ഞു പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും കിച്ചുവിന്റെ കിളിയാണ് പാറി പോയത്. ഇവിടെ എന്തൊക്കെയാണ് നടക്കുന്നത്.."

"വല്ല്യമ്മ എന്തൊക്കെയാ പറയുന്നത്, ഏട്ടനാണ് എടുത്തോണ്ട് പോയത് എന്നു എങ്ങനെ പറയാൻ പറ്റും…"

"എങ്കി എവിടെടാ നിന്റെ ഏട്ടൻ….കാലമാടൻ…രാവിലെ അലമാര തുറന്നു കിടക്കുന്നത് കണ്ടു നോക്കാൻ വിളിക്കാൻ ഞാൻ ആദ്യം പോയത് അവൻ കിടന്ന മുറിയിലാ, അവനും ഇല്ല ആരും ഇല്ല…എനിക്കുറപ്പാ ഇതവൻ തന്നെയാ…"

കിച്ചു മുഖമുയർത്തി വല്യച്ഛനെ നോക്കിയപ്പോൾ ആ മുഖവും കൃഷ്ണൻ തന്നെയാണെന്ന ഭാവം വിളിച്ചോതി. അപ്പൊഴേക്കും നയ്റ്റി എടുത്തുടുത്തു നീരജയും മുൻപിൽ എത്തിയിരുന്നു.

ബഹളം കേട്ട അപ്പുറത്തും ഇപ്പുറത്തും ഉള്ളവർ പതിയെ കൂടാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ മാറിലും വയറിലും ചുവന്നു കിടന്ന പാട് കാണാതിരിക്കാൻ സുമ സാരി നേരെയിട്ടു കരഞ്ഞു.

പിറുപിറുക്കലും മുറുമുറുപ്പും കൂടി വന്നപ്പോഴാണ് ഗേറ്റ് കടന്നു രണ്ടു വണ്ടി കടന്നു വരുന്നതവർ കണ്ടത്. പോലീസിന്റെ രണ്ടു ജീപ്പാണെന്നു കണ്ടതും സുമയുടെ അലർച്ചയുടെ ശബ്ദം കൂടി. വീടിന്റെ മുന്നിൽ ഇട്ട ആദ്യ ജീപ്പിൽ നിന്നും എസ് ഐ ഉം കുറച്ചു പോലീസുകാരും ഇറങ്ങി രണ്ടാമത്തെ ജീപ്പിൽ നിന്നിറങ്ങിയവർക്ക് മലയാളി ഛായ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല… ഫോണെടുത്തു