Chapter Title : ഏട്ടത്തിയമ്മയും കുഞ്ഞേച്ചിയും 6 [യോനീ പ്രകാശ്‌]

അവള്‍ക്കരികിലിരുന്നു.

കൈക്കുള്ളിലൂടെ കൈ കോര്‍ത്തു പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവള്‍ തല എന്‍റെ തോളിലേയ്ക്ക്‌ ചായ്ച്ചു വച്ചു.

"അമ്പൂസേ…!”

ആ ശബ്ദം ഏതോ ആലസ്യത്തിലെന്ന പോലെ പതിഞ്ഞു പോയിരുന്നു.

" ഉം..!”

ഞാന്‍ മൂളി.

"ഞാന്‍ ഫോണ്‍ സ്പീക്കറിലിട്ടപ്പൊ എന്താ എന്‍റെ പൊന്ന് തടയാഞ്ഞേ..!”

ഞാന്‍ ഒരു നിമിഷം നിശബ്ദനായി. അവള്‍ മെല്ലെതലയുയര്‍ത്തി എന്നെ നോക്കി.

ഞാന്‍ ആ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.

"ആ സമയത്ത് ഏടത്തി എന്‍റെ കൂടെ‍ ഇല്ലായിരുന്നു...പക്ഷെ കുഞ്ഞേച്ചി ഉണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെയൊരു കാര്യം നടന്നെന്ന് അറിയാത്ത കാലത്തോളം ഏടത്തി അതേക്കുറിച്ചോര്‍ത്ത് വേദനിക്കില്ല..! പക്ഷെ, ഞാന്‍ തടഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍ അത് കുഞ്ഞേച്ചിയെ സങ്കടപ്പെടുത്തുമായിരുന്നു.. ഒരുപാട്..! കുഞ്ഞേച്ചിയെക്കാള്‍ സ്നേഹം ഏടത്തിയോടാണെന്നൊക്കെ കരുതിക്കളഞ്ഞേനെ..അതും എനിക്ക് വല്ല്യ സങ്കടാ എന്‍റെ ചേച്ചിക്കുട്ടീ….എന്‍റെ കണ്മുന്നില്‍ ഉള്ള ആള്‍ക്ക് പ്രയോറിറ്റി കൊടുക്കാനാ അപ്പൊ എനിക്ക് തോന്നിയത്…!”

കാണെക്കാണെ ആ കണ്ണുകള്‍ വീണ്ടും നിറഞ്ഞു.പക്ഷെ അതൊരു ആനന്ദക്കണ്ണീര്‍ പോലെയാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്. ആ വിറയാര്‍ന്ന ചുണ്ടുകളില്‍ ഒരു ഇളംചിരിയുടെ നിഴല്‍ കാണാം..!”

"ഒന്നെന്‍റെ പിന്നാലെ വന്നെ…!”

അതും പറഞ്ഞ് അവളെഴുന്നേറ്റ് വേഗത്തില്‍ ഇടനാഴിയിലേക്ക് നടന്നു.

എന്താണ് നടക്കുന്നതെന്നറിയാതെ അമ്പരന്നു നോക്കിയതല്ലാതെ ഞാന്‍ എഴുന്നേറ്റില്ല.

"പെട്ടെന്ന് വാടാ പൊന്നേ…!”

ഇടനാഴിയില്‍ നിന്നു കേട്ട ആ ശബ്ദത്തില്‍ വല്ലാത്തൊരു തിടുക്കം ഫീല്‍ ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അതിന്‍റെ ഒരു സ്വാധീനത്തില്‍പ്പെട്ട് ഞാന്‍ പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റ് ചെന്നു നോക്കി.

വാതില്‍ കടന്നതും അവളെന്നെ മുറുകെപ്പുണര്‍ന്നതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. അണപൊട്ടി ഒഴുകുന്നതുപോലെ മുഖമാകെ ആ ചുണ്ടുകള്‍ ഒഴുകി നടന്നു.

കണ്ണീരും ഉമിനീരും ചേര്‍ന്ന് ഒരേപോലെ എന്‍റെ മുഖം മെഴുകി.ഉള്ളില്‍ അടക്കാനാവാത്ത എന്തോ ഒരു സന്തോഷം അവളുടെ