Chapter Title : ഏട്ടത്തിയമ്മയും കുഞ്ഞേച്ചിയും 6 [യോനീ പ്രകാശ്]
കഴിഞ്ഞു.
ബാത്ത്റൂമില് നിന്നിറങ്ങിയ വഴിയ്ക്ക് തന്നെ വീണ്ടും ഗോവണിക്കരികില് പോയി ചെവിയോര്ത്തു... ഇല്ല ഇപ്പോഴും പോയിട്ടില്ല.. സംസാരം കേള്ക്കാം.
കലിപ്പടക്കിക്കൊണ്ട് മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. അലമാരയില് നിന്ന് ആഷ് നിറമുള്ള ഖാദി മുണ്ടെടുത്ത് ഉടുത്തു. വീട്ടില് സ്ഥിരമായി ഷോര്ട്ട്സ് ഉപയോഗിക്കുന്നത് കൊണ്ട് ലുങ്കിയൊന്നുമില്ല.
ഇത് തന്നെ കഴിഞ്ഞ ഓണത്തിന് അച്ഛന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് വഴങ്ങി വാങ്ങിച്ചതാണ്.
ആ മുണ്ടങ്ങുടുത്തപ്പോള് ശരിക്കും ഒരു ആത്മവിശ്വാസമൊക്കെ തോന്നി. ഞാനും ഒരു വലിയ ആണായത് പോലെ..!
ടീഷര്ട്ട് പലത് മാറി മാറിയിട്ടു നോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നുമൊരു തൃപ്തി തരുന്നില്ല. പിന്നെ ഷര്ട്ട് തൂക്കിയിട്ട റോയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. ഒരു കറുത്ത കോട്ടണ് ഷര്ട്ട് തിരഞ്ഞെടുത്ത് ധരിച്ചു നോക്കി. കൊള്ളാം ..കറുപ്പും ചാരക്കളറും നല്ല മാച്ചാണ്..!
ഇന്നലെ വരെ, ഉറുമ്പുണ്ടോ ചിലന്തിയുണ്ടോ എന്ന് പോലും നോക്കാന് മിനക്കെടാതെ കയ്യില് കിട്ടിയത് എടുത്തിട്ടോണ്ട് നടന്നിരുന്ന ഞാനാണ്.. എനിക്കിതെന്താണ് പറ്റിയത്.!
കുഞ്ഞേച്ചി ഒരൊറ്റ രാത്രി കൊണ്ട് എന്നെ എങ്ങനെയെല്ലാം മാറ്റിക്കളഞ്ഞെന്നോര്ത്ത് ഞാന് അത്ഭുതപ്പെട്ടു.
പിന്നാമ്പുറത്തൂന്ന് എന്തോ ശബ്ദം കേട്ടു.
ഞാന് ജനല്പ്പാളി അല്പം തുറന്നു നോക്കി. മനസ്സിലൊരു കുതിച്ചു ചാട്ടമുണ്ടായി. ശ്യാമേച്ചി പോകുകയാണ്.
തിരക്കിട്ട് മുണ്ടും മടക്കിക്കുത്തിക്കൊണ്ട് ഞാന് പുറത്തേയ്ക്ക് നടന്നു..അല്ല ഓടി.എന്നാല് വാതില് കടന്നതും പെട്ടെന്ന് നിന്നു പോയി.
കുഞ്ഞേച്ചി ദേ അവളുടെ മുറിയില് നിന്നും ഇറങ്ങി വരുന്നു. ആ മുറിയില് എന്നെ കാണാതെ വന്നപ്പോള് ഇങ്ങോട്ട് വരികയായിരിക്കണം.
എന്നെക്കണ്ടതും അത്ഭുതം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ അവളവിടെത്തന്നെ തറഞ്ഞു നിന്നുപോയി.
എന്റെ ഹൃദയം പടപടാ മിടിച്ചു പോയിരുന്നു. അവളെ കാണാനുള്ള ആര്ത്തിയോടെ ഞാന് അങ്ങോട്ടേയ്ക്ക് ഓടുമ്പോള് അതേ മനസ്സോടെ അവളിങ്ങോട്ട് ഓടി വരുന്നു..!! ശരിക്കും പൂത്തുലഞ്ഞു പോയി ഞാന്.
"എന്റെ പൊന്നേ...എന്താ കുഞ്ഞേച്ചി ഈ കാണണേ….!”
ആ മുഖം അത്ഭുതം കൊണ്ട് വിടര്ന്നു മലര്ന്നു പോയി.
"ഈശ്വരാ...എന്തൊരു രസാ എന്റെ പൊന്നിനെ കാണാന്…ശരിക്കും ഒരു വലിയ ആളായപോലെണ്ട്…!”
ആശ്ചര്യഭാവത്തോടെ അവള് താടിയ്ക്ക് കൈ കൊടുത്തു. ഞാന് ഒരു ചെറിയ ചമ്മലോടെ അവളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.
നോക്കിയിരിക്കെ ആ കണ്ണുകളിലെ ഭാവം പതിയെ പതിയെ മനോഹരമായ ഒരു പ്രണയഭാവത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണു. ഒപ്പം മെല്ലെ
💬 Comments
View all comments