Chapter Title : ഏട്ടത്തിയമ്മയും കുഞ്ഞേച്ചിയും 6 [യോനീ പ്രകാശ്‌]

എന്‍റെ മുറിയുടെ ബാല്‍ക്കണിയില്‍ പോയി നിന്നു. അവിടെയാകുമ്പോള്‍ മിസ്സ്‌ ആകില്ല. ആ നിഴല്‍ പോലും വ്യക്തമായി കാണാന്‍ പറ്റും.

സെക്കെണ്ടുകള്‍ക്ക് പോലും മുന്നോട്ടു നീങ്ങാല്‍ ഭയങ്കര മടി പോലെ..സമയമങ്ങോട്ടു പോകുന്നില്ല. വെറുതെ കണ്ണുകള്‍ അന്തരീക്ഷത്തിലൊക്കെ ഒന്ന് കറങ്ങി.

മാനമാകെ ഇരുണ്ടു കൂടി മൂടിക്കെട്ടി നില്‍പ്പാണ്. നല്ലൊരു മഴ പെയ്യാനുള്ള എല്ലാ സാധ്യതയുമുണ്ട്. പുലര്‍ച്ചെ എപ്പോഴോ മഴ പെയ്തിട്ടുണ്ട്.. പറമ്പിലൊക്കെ മഴവെള്ളം കെട്ടി നില്ക്കുന്നത് കാണാമായിരുന്നു.

ചുവരിലെ ക്ലോക്കിലേക്കൊന്നു നോക്കി. സമയം 9 ആവുന്നു. എന്നാല്‍ ഒരു ആറു മണിയുടെ ഭാവമാണ് അന്തരീക്ഷത്തിന്.

ഒരു പത്തു മിനിറ്റ് കൂടെ അവിടെത്തന്നെ നിന്നെങ്കിലും ശ്യാമേച്ചി പോകുന്നതിന്റെ ലക്ഷണമൊന്നുമില്ല.

ഇനി സമയം കളയുന്നതില്‍ അര്‍ത്ഥമില്ല. ഉള്ള സമയം കൊണ്ട് ബാക്കി പണിയൊക്കെ തീര്‍ത്തേക്കാം.

ഞാന്‍ ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് നടന്നു.രാത്രിയില്‍ ഷവറിനു കീഴില്‍ കുഞ്ഞേച്ചിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് നിന്ന് കുളിച്ച ഓര്‍മ്മകളൊക്കെ മനസ്സിലേക്കോടിയെത്തി.

ആ ഓര്‍മ എന്നെ കൂടുതല്‍ ആവേശത്തിലാക്കി. മുക്കാല്‍ മണിക്കൂറില്‍ പല്ല് തേപ്പും ടോയ്‌ലറ്റില്‍ പോക്കും കുളിയുമെല്ലാം കഴിഞ്ഞു.

ബാത്ത്റൂമില്‍ നിന്നിറങ്ങിയ വഴിയ്ക്ക് തന്നെ വീണ്ടും ഗോവണിക്കരികില്‍ പോയി ചെവിയോര്‍ത്തു... ഇല്ല ഇപ്പോഴും പോയിട്ടില്ല.. സംസാരം കേള്‍ക്കാം.

കലിപ്പടക്കിക്കൊണ്ട് മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. അലമാരയില്‍ നിന്ന് ആഷ് നിറമുള്ള ഖാദി മുണ്ടെടുത്ത് ഉടുത്തു. വീട്ടില്‍ സ്ഥിരമായി ഷോര്‍ട്ട്സ് ഉപയോഗിക്കുന്നത് കൊണ്ട് ലുങ്കിയൊന്നുമില്ല.

ഇത് തന്നെ കഴിഞ്ഞ ഓണത്തിന് അച്ഛന്‍റെ ഇഷ്ടത്തിന് വഴങ്ങി വാങ്ങിച്ചതാണ്.

ആ മുണ്ടങ്ങുടുത്തപ്പോള്‍ ശരിക്കും ഒരു ആത്മവിശ്വാസമൊക്കെ തോന്നി. ഞാനും ഒരു വലിയ ആണായത് പോലെ..!

ടീഷര്‍ട്ട് പലത് മാറി മാറിയിട്ടു നോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നുമൊരു തൃപ്തി തരുന്നില്ല. പിന്നെ ഷര്‍ട്ട് തൂക്കിയിട്ട