Chapter Title : ഏട്ടത്തിയമ്മയും കുഞ്ഞേച്ചിയും 6 [യോനീ പ്രകാശ്‌]

പരിസരം മറന്നങ്ങനെ നില്‍ക്കവേ‍ പ്രേമാര്‍ദ്രമായിത്തീര്‍ന്ന ഞങ്ങളുടെ ആ നിമിഷങ്ങള്‍ മിനിട്ടുകളിലേക്ക് നീണ്ടുപോയി.

പഞ്ഞിത്തൂളികള്‍ പോലെ മഞ്ഞുകണങ്ങള്‍ പൊഴിഞ്ഞു വീഴുന്ന ഏതോ ഒരു മലയോരത്ത് പക്ഷിത്തൂവലുകള്‍ കണക്കെ അങ്ങനെയങ്ങനെ പാറിപ്പറക്കുമ്പോള്‍ ജുബിന്‍ നോട്ടിയാലിന്‍റെ പ്രണയാര്‍ദ്രമായ ഈണം ഞങ്ങള്‍ക്ക് പിന്നണി പാടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"തേരി ജാനേ കാ ഗം ..ഔര്‍ നാ ആനേ കാ ഗം
..ഫിര്‍ സമാനെ കാ ഗം ..ക്യാ കരേന്‍…!”

മെല്ലെ മെല്ലെ എന്‍റെ കണ്‍പോളകള്‍ തുറന്നു വന്നു. ബോധമണ്ഡലത്തിലേക്ക് നേരിയ വെളിച്ചം വന്നു പതിച്ചു. മഞ്ഞു പൊഴിയുന്ന മലയോരത്തില്‍ ചുവരുകളും ജനലുകളുമൊക്കെ തെളിഞ്ഞു വരാന്‍ തുടങ്ങി. ജുബിന്‍ നോട്ടിയാല്‍ പാടി നിര്‍ത്തിയിരുന്നു.

ഒരു നേര്‍ത്ത ചൂടുള്ള വായു മുഖത്തടിച്ചു കയറുന്നു. കുഞ്ഞേച്ചിയോട് ഒട്ടിപ്പിടിച്ച് നിന്ന്‍ ഞാനിതുവരെ അവളുടെ പവിഴാധാരങ്ങള്‍ നുണഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു ‍എന്ന ബോധം പതിയെ തെളിഞ്ഞു വന്നു. സാവധാനം ഞാന്‍ യാഥാര്‍ത്ഥ ലോകത്തേക്ക് തിരിച്ചെത്തുകയായിരുന്നു.

ച്യൂയിംഗം വലിക്കുന്നത് പോലെ ഈമ്പി വലിച്ചു വിട്ടുകൊണ്ട് ഞാനാ ചുണ്ട് മോചിപ്പിച്ചു. അരക്കെട്ടിലെ ചുറ്റിപ്പിടുത്തമയച്ചു. ഞങ്ങളുടെ ദേഹങ്ങള്‍ പതിയെ വിട്ടുമാറി.

ആലസ്യത്താല്‍ ഉലഞ്ഞുപോയ കണ്ണുകള്‍ തുറന്നു കൊണ്ടവള്‍ തെല്ലൊരു നാണത്തോടെ ചിരിച്ചു. തിണര്‍ത്തു തുടുത്ത് പോയ ആ തളിര്‍ച്ചുണ്ടുകള്‍‍ക്കിടയിലൂടെ മുല്ലമൊട്ടു പോലുള്ള പല്ലുകള്‍ തെളിയുന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍‍ എന്‍റെ ഹൃദയം അതേപോലെ പറിച്ചെടുത്തങ്ങു കൊടുക്കാന്‍ തോന്നിപ്പോയി.!

"അമ്പൂസേ…!”

മുത്തുകള്‍ പൊഴിയുന്നതുപോലെ ആ വിളി ഞാന്‍ കേട്ടു. അവളുടെ ഇരു കൈകളും എന്‍റെ കൈകളെ കോര്‍ത്തു പിടിച്ചു.

"അമ്പൂസിന് ...മ്ഹും...അമ്പൂസിന് ഇപ്പൊ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ പറയാന്‍ തോന്നുന്നുണ്ടോ….കുഞ്ഞേച്ചിയോട്..?”

മടിച്ചു മടിച്ചാണ് ചോദ്യം. ഒപ്പം അലിഞ്ഞുരുകിപ്പോകുന്ന പോലെ വിഹ്വലമായൊരു നോട്ടവും.

എനിക്കാ മുഖത്ത് നിന്ന്