Chapter Title : ഏട്ടത്തിയമ്മയും കുഞ്ഞേച്ചിയും 6 [യോനീ പ്രകാശ്‌]

കണ്ണെടുക്കാന്‍ പോലും പറ്റുന്നില്ല. വല്ലാത്തൊരു വശീകരണഭാവം. അവളാ ചോദ്യം കൊണ്ട് എന്താണ് അര്‍ത്ഥമാക്കുന്നതെന്ന് എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു. പക്ഷെ...അപ്പൊ എന്‍റെയുള്ളില്‍ അവളോട്‌ പറയാനായി വെമ്പി നില്‍ക്കുന്ന ഒരു കാര്യമുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാനവളുടെ കൈ വിടുവിച്ചു. എന്തോ പ്രതീക്ഷയോടെയുള്ള ഒരു ചോദ്യഭാവം ആ മുഖത്തു വിരിഞ്ഞു. ഞാനാ തോളുകളില്‍ പിടിച്ചുകൊണ്ട് പയ്യെ അവളെ എന്‍റെ നെഞ്ചോട്‌ ചേര്‍ത്തുവച്ചു. ചെവിയെ മൂടി നിന്നിരുന്ന മുടിയിഴകള്‍ ഒതുക്കി മാറ്റി ഞാനെന്‍റെ ചുണ്ടുകള്‍ ആ കാതോരം ചേര്‍ത്തു.

"ഐ ലവ് യൂ...കുഞ്ഞേച്ചീ..!!”

അവളുടെ ദേഹം ഒന്ന് വിറ കൊണ്ടു. അടുത്ത നിമിഷം ആ കൈകള്‍ എന്നെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി. എന്‍റെ കഴുത്തിലും മുഖത്തുമൊക്കെ തുരുതുരാ ഉമ്മകള്‍ കൊണ്ട് മൂടി.

മൂക്ക് വലിച്ചു കയറ്റുന്ന ശബ്ദത്തോടൊപ്പം ചങ്കില്‍ കുടുങ്ങിപ്പോയ ഒരു ഗദ്ഗദത്തിന്‍റെ തിക്ക് മുട്ടല്‍ പോലൊരു ശബ്ദം അവളില്‍ നിന്ന്‍ പുറത്തു വന്നു.

ആ വാക്കുകള്‍ തന്നെയായിരുന്നു എന്നില്‍ നിന്നും കേള്‍ക്കാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നത് എന്ന് ഒരു വാക്കിന്റെ പോലും സഹായമില്ലാതെ അവളെനിക്ക് മനസ്സിലാക്കിത്തന്നു..

ചുംബനമഴ തോര്‍ന്നു തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ഞാനാ മുഖം പിടിച്ച് എനിക്ക് അഭിമുഖമായി പിടിച്ചു നിര്‍ത്തി. എന്‍റെ കണ്ണുകളെ നേരിടാന്‍ ആവതില്ലാതെ ആ മിഴികള്‍ താഴ്ന്നു തന്നെ നിന്നു. നനഞ്ഞ കണ്‍പീലികള്‍ പടപടാ തുടിക്കുന്നത് കാണാമായിരുന്നു. പ്രേമസാക്ഷാത്ക്കാരത്തിന്റെ നിറവില്‍ അപ്പോള്‍ ആ ചുണ്ടിലൊരു പാല്‍പ്പുഞ്ചിരി വിടര്‍ന്നു.

സ്വപ്നങ്ങളില്‍ വന്നു പോകാറുള്ള ഊരും പേരും മുഖവുമില്ലാത്ത സുന്ദരിമാരില്‍ ഒരിക്കലെങ്കിലും കാണാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്ന ആ നില്പും ഭാവവുമൊക്കെയായിരുന്നു ഞാനപ്പോ എന്‍റെ കുഞ്ഞേച്ചിയില്‍ കണ്ടത്.…!

ചേര്‍ത്തു പിടിച്ച് നിറഞ്ഞ സ്നേഹത്തോടെ ഞാനാ ആ നെറ്റിയില്‍ ചുണ്ടുകളമര്‍ത്തി. ഒരു ആട്ടിന്‍കുട്ടിയെപ്പോലെ അവളെന്‍റെ നെഞ്ചിലേക്ക്