Chapter Title : ഏട്ടത്തിയമ്മയും കുഞ്ഞേച്ചിയും 6 [യോനീ പ്രകാശ്]
പതുങ്ങിച്ചേര്ന്നു നിന്നു.
പെട്ടെന്ന് ജുബിന് നോട്ടിയാലിന്റെ ഗാനം വീണ്ടുമുയര്ന്നു. ഞാനൊരു ഞെട്ടലോടെ ആ ശബ്ദം വന്ന ദിക്കിലേക്ക് നോക്കി. മുറിയിലെ ടേബിളിലിരുന്ന് എന്റെ മൊബൈല് റിംഗ് ചെയ്യുകയാണ്.
ഈശ്വരാ അപ്പൊ ഇത്തിരിമുമ്പ് കേട്ട ആ പിന്നണി ഗാനവും മൊബൈല് റിംഗ് ശബ്ദമായിരുന്നോ..! ആ സമയത്തും ആരോ വിളിച്ചിട്ടുണ്ട്… പ്രണയലഹരിയിലലിഞ്ഞു പോയിരുന്നതിനാല് മനസ്സിലായതേയില്ല.… ഞാന് തിടുക്കത്തില് അകത്തു കയറി മൊബൈല് എടുത്തു നോക്കി.
നെന്മാറയിലെ ശേഖരന്മാമയുടെ നമ്പറാണ്. ഞാന് പെട്ടെന്ന് അറ്റന്ഡ് ചെയ്തു. മറുതലയ്ക്കല് അച്ഛന്റെ ശബ്ദമാണ് കേട്ടത്.
'ഹാവൂ...മനുഷ്യനെ പേടിപ്പിച്ചു കളഞ്ഞല്ലോ അമ്പുവേ...എവിടായിരുന്നു നീ..നിനക്കാ ഫോണോന്ന് അടുത്ത് തന്നെ വച്ചാലെന്താ…!”
അപ്പൊ നേരത്തെയും വിളിച്ചത് അച്ഛന് തന്നെയെന്നുറപ്പായി.
"അത് ...ഞാന് കുളിച്ചതായിരുന്നു ..!”
"ആഹ് ശരി ശരി...നിന്നെ കിട്ടാതായപ്പോ നിമ്മീടെ ഫോണിലേക്കും വിളിച്ചു നോക്കി.അവളും എടുക്കാതായപ്പോ ഞങ്ങള് വല്ലാണ്ട് പേടിച്ചു പോയി...രണ്ട് പിഞ്ചുങ്ങളേം ഒറ്റക്കാക്കി പോന്നതല്ലേ..!”
"അത്..പിന്നെ കുഞ്ഞേച്ചി ചിലപ്പോ അടുക്കളയിലാവും…!”
"സാരമില്ല...ഇപ്പൊ സമാധാനമായി...ആ ശ്യാമ വന്നിരുന്നില്ലേ രാത്രീല്….ഞാന് പറഞ്ഞേല്പ്പിച്ചിരുന്നല്ലോ..!”
കൂട്ട് കിടക്കാന് ശ്യാമേച്ചിയെ ചട്ടം കെട്ടീട്ടാണ് അച്ഛനും മുത്തശ്ശനും പോയതെന്ന് എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു.
"ഉണ്ണിയേട്ടന് ഭയങ്കര പനിയാണെന്ന്...അതോണ്ട് ശ്യാമേച്ചിയോട് വരണ്ടാന്നു പറഞ്ഞു..ഇവിടെ ഒരു കൊഴപ്പോം ഇല്ലച്ചാ...ഞങ്ങള്ക്ക് ഒരു പേടീമില്ല...പിന്നെ..അച്ഛന് വരാറായോ...എപ്പോഴാ കാറും കൊണ്ട് വരണ്ടേ…?”
ആ സമയം എന്റെ പുറത്ത് കുഞ്ഞേച്ചിയുടെ തൂവല്ക്കെട്ട് പോലുള്ള ഭാരം പതിയെ വന്നമര്ന്നു .വയറിലൂടെ കയ്യിട്ട് ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് കൊണ്ട് അവളെന്റെ തോളിലേക്ക് കവിളമര്ത്തി വച്ച് നിന്നു.
അച്ഛന് പറയുന്നതെല്ലാം മൂളിക്കേള്ക്കുമ്പോഴും കുഞ്ഞേച്ചിയുടെ ആ ഇളം കരിക്കുകളുടെ സ്പര്ശനം പകര്ന്നു തരുന്ന സുഖം എന്നെ വല്ലാതെ തരളിതനാക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവളാവട്ടെ എന്റെ ശരീരത്തിന്റെ
💬 Comments
View all comments