Chapter Title : ഏട്ടത്തിയമ്മയും കുഞ്ഞേച്ചിയും 7 [യോനീ പ്രകാശ്‌]

ചോദിക്കട്ടെ...പ്രശ്നമുണ്ടോ..?”

ദീര്‍ഘനേരം നീണ്ട ചുംബനത്തിനൊടുവില്‍ ആ മുഖമാകെ തഴുകി ഓമനിച്ചു കൊണ്ട് ഞാന്‍ ചോദിച്ചു. നീ ചോദിച്ചോടാ എന്ന ഭാവത്തില്‍ അവള്‍ കണ്ണുകള്‍ കൊണ്ടൊരു ആംഗ്യം കാണിച്ചു.

"അല്ലാ...അന്ന്..കുഞ്ഞേച്ചി എങ്ങനാ അത് കണ്ടത്..?”

കുഞ്ഞേച്ചി ഏറ്റവും സന്തോഷിച്ചിരിക്കുന്ന സമയത്ത് തന്നെ അത് ചോദിക്കാമോ എന്നൊരാശങ്കയും പരുങ്ങലുമൊക്കെ എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു.

"എന്ത് കണ്ടത്..?”

"അത്..പിന്നെ..ഏടത്തിയും ഞാനും കൂടെ...അവിടങ്ങനെ നിക്കുന്നത്..!”

കുഞ്ഞേച്ചി ഉറക്കെയൊന്നു ചിരിച്ചു. ആശങ്കപ്പെട്ടത്‌ പോലെ ആ കാര്യം ഒര്‍മ്മിപ്പിച്ചതില്‍ അവള്‍ക്ക് പ്രശ്നമൊന്നുമില്ലെന്ന് കണ്ടപ്പോള്‍ എനിക്ക് ആശ്വാസമായി.

"എനിക്കറിയാമായിരുന്നു...അന്ന് അങ്ങനൊക്കെ സംഭവിക്കുമെന്ന്..!”

"എങ്ങനെ..?”

ഒളിച്ചു വച്ചതെന്തോ വെളിപ്പെടുത്താന്‍ പോകുന്നതുപോലെ ചുണ്ടുകള്‍ കൂട്ടിപ്പിടിച്ച് കൊണ്ട് ഗൂഢമായൊരു ചിരിയോടെ അവളെന്നെ നോക്കി.

"അതിന്‍റെ തലേന്ന് വേറെയും ചിലതൊക്കെ നടന്നിരുന്നില്ലേ..!”

ഞാനൊന്ന് ഞെട്ടി. അത് കണ്ട് അവളുടെ ചിരി പൊട്ടിപ്പോയി.

"മൂത്രമൊഴിക്കാന്‍ വന്നപ്പോഴാ അകത്തൂന്ന് കുശുകുശുപ്പ് കേട്ടത്..ഏട്ടന്‍റെ വണ്ടിയുടെ ലൈറ്റ് വന്നു വീണില്ലായിരുന്നെങ്കില്‍ ഉറപ്പായും രണ്ടിനെയും കയ്യ്യോടെ പിടിച്ചേനെ ഞാന്‍...അത്രയ്ക്ക് സങ്കടോം ദേഷ്യോമൊക്കെ വന്നുപോയി..!”

ഞാന്‍ ആകെ തരിച്ചു പോയി. പുറത്തങ്ങനൊരു സാധ്യത ഉണ്ടായേക്കാമെന്ന് സ്വപ്നം പോലും കണ്ടിരുന്നില്ല. കുഞ്ഞേച്ചിയ്ക്ക് പകരം വേറെ ആരെങ്കിലുമായിരുന്നെങ്കില്‍….എന്‍റെ ഉള്ളിലൊരു നടുക്കം പാഞ്ഞു.

"എന്നിട്ടെന്താ പിറ്റേന്നു കുഞ്ഞേച്ചി അതെപ്പറ്റി ചോദിക്കാതിരുന്നത്.. അറിഞ്ഞഭാവം പോലും കണ്ടിരുന്നില്ല..!”

"ബികോസ്...ഐ ലവ്ഡ്‌ യൂ എലോട്ട്..ഡാ പൊന്നൂ…!”

കാതരമായി മൊഴിഞ്ഞു കൊണ്ട് അവളുടെ ചുണ്ടുകള്‍ എന്‍റെ കവിളിലമര്‍ന്നു.

"പിന്നെ..…!”

അവളെന്തോ കൂടെ പറയാന്‍ വന്നെങ്കിലും ഒരു ചമ്മല്‍ നിറഞ്ഞ ഭാവത്തോടെ നിറുത്തിക്കളഞ്ഞു.

"പിന്നെ…? പറ..ഒന്ന് വേഗം പറ..!”

ഞാനറിയാത്തതായി വേറെന്തോ കൂടെ ഉണ്ടെന്നത് എന്‍റെ ഉദ്ദ്വേഗം വര്‍ദ്ധിപ്പിച്ചു.

അവളുടെ മുഖം ചമ്മലും നാണവുമൊക്കെക്കൊണ്ട് ചുവന്നു തുടുത്തുപോയിരുന്നു.

"ഞാ‍..ഞാന്‍ കരുതിയത്‌..പിന്നെ...അമ്പൂസിന് വേണ്ടത്..പിന്നെ…!”

വാക്കുകള്‍ കിട്ടാതെ അവള്‍ കിടന്നു പരുങ്ങി.

"എന്‍റെ പൊന്ന് കുഞ്ഞേച്ചീ...ഇന്നെങ്കിലും ഒന്ന് പറയ്വോ..!”

ക്ഷമ കിട്ടാതെ ഞാനവളുടെ കവിള്‍ പിച്ചി വലിച്ചു.

"പറയാം...നിക്ക്...ഞാന്‍..അതായത്..എനിക്ക് അമ്പൂസിനെ അവര്‍ക്ക് വിട്ടു കൊടുക്കാന്‍ പറ്റില്ലായിരുന്നു..അത്രയ്ക്ക് ജീവനായിരുന്നു.!പല രീതിയിലും പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചിട്ടും ഈ പൊട്ടന് അതുമാത്രം മനസ്സിലായില്ല..!”

കപടദേഷ്യം ഭാവിച്ച് കൊണ്ട് അവളെന്‍റെ നേരെ കയ്യോങ്ങി.

"പിന്നെ മനസ്സില്‍ തോന്നിയ ഒരു മാര്‍ഗം വളരെ ചീപ്പായിരുന്നു..എന്നാലും എനിക്ക് ഒരുപാട് സമയമില്ലായിരുന്നു...നിങ്ങളെ