Chapter Title : ഏട്ടത്തിയമ്മയും കുഞ്ഞേച്ചിയും 7 [യോനീ പ്രകാശ്‌]
തോളില്‍ മുഖം ചായ്ച്ചു.
"കുഞ്ഞേച്ചീ…!”
അല്‍പസമയം ആ നില്‍പ്പ്‍ ആസ്വദിച്ച ശേഷം ഞാന്‍ മെല്ലെ വിളിച്ചു. അവള്‍ ഒരു ആലസ്യത്തിലെന്നപോലെ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തില്‍ മൂളി.
'ഭയങ്കര തണുപ്പ്..നമുക്ക് അകത്തേക്ക് പോയാലോ..!”
"എന്നിട്ട്..?”
അര്‍ദ്ധമയക്കത്തിലെന്ന പോലെ അവളുടെ ചോദ്യം.
"അവിടെ നമ്മളെയും കാത്തൊരു കട്ടിലും കിടക്കയുണ്ട്…!”
"അതിന്..?”
"നമുക്കതില്‍ കേറിക്കിടക്കാം…!”
"എന്നിട്ട്..?”
ഇപ്പൊ ആ സ്വരത്തില്‍ നേരിയ ആവേശം വന്നത് പോലെ തോന്നി.ഞാനത് തീവ്രമാക്കാനുള്ള ശ്രമം ആരംഭിച്ചു.
പതിയെ ഞാനെന്‍റെ വലം കൈ അവളുടെ ടീഷര്‍ട്ടിനുള്ളിലൂടെ നുഴഞ്ഞു കയറ്റി. ആ ലോലമായ പുറമാകെ കൈകളങ്ങനെ തഴുകി നീങ്ങുമ്പോള്‍ രോമാഞ്ചം വന്നിട്ടെന്ന പോലെ ആ ശരീരം ഒന്ന് വിറച്ചു.
"എന്നിട്ട്…ആരുമറിയാതെ നമ്മള്‍ക്കൊരു പുതപ്പിനുള്ളിലേക്ക് കയറാം..!”
"എന്‍...ന്നിട്ട്…?”
പ്രണയാര്‍ദ്രമായിപ്പോയ അവളുടെ ശബ്ദം ഒന്ന് വിക്കിപ്പോയി.
"എന്നിട്ട് അതിരാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് മുന്തിരിത്തോട്ടങ്ങളില്‍ പോകാം..അവിടെ മുന്തിരി വള്ളികള്‍ തളിര്‍ക്കുകയും മാതളനാരകം പൂത്ത് പൂ വിരിയു...!”
എന്നെ പൂര്‍ത്തിയാക്കാന്‍ അവള്‍ സമ്മതിച്ചില്ല.പെട്ടെന്നെന്‍റെ വായ പൊത്തിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഒരൊറ്റ ചിരിയായിരുന്നു.
"എടാ കള്ളാ...സിനിമാ ഡയലോഗ് പറഞ്ഞെന്നെ കുപ്പീലാക്കാന്‍ നോക്കുന്നോ..!”
ആ ചിരിയൊരു പെട്ടെന്നൊരു പൊട്ടിച്ചിരിയായി മാറി.അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് തന്നെ പറഞ്ഞതായിരുന്നിട്ടു പോലും ആ സിറ്റ്വേഷന്‍ എന്നെയും ചിരിപ്പിച്ചു കളഞ്ഞു.
"ഞാനൊരു വെറൈറ്റി ലവ് സീന്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചു നിന്നതായിരുന്നു.. അപ്പോഴാണ്…ഏഹ് ...ഇതെവിടെയോ കേട്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ…!”
അവള്‍ക്ക് ചിരിയടക്കാനെ പറ്റുന്നില്ല. ഈ പെണ്ണുങ്ങള്‍ക്ക് ചിരി വരാന്‍ പ്രത്യേകിച്ച് കാര്യമൊന്നും വേണ്ടെന്ന ആപ്തവാക്യം മനസ്സിലോര്‍മ്മ വന്നു.
"ഓഹ്...ന്‍റെ പൊന്നേ..എനിക്കിനി ചിരിക്കാന്‍ വയ്യേ..!”
അവള്‍ തളര്‍ന്നു പോയപോലെ എന്നിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.
എന്തായാലും ശ്രമം പെട്ടെന്ന് തന്നെ വിജയിച്ചതില്‍ എനിക്ക് സന്തോഷമായി. അവള്‍ ഇപ്പൊ പൂര്‍ണമായും
💬 Comments
View all comments