Chapter Title : ഏട്ടത്തിയമ്മയും കുഞ്ഞേച്ചിയും 7 [യോനീ പ്രകാശ്‌]

രണ്ടെണ്ണം തരാം..!”

'എന്നാ മൂന്നെണ്ണം..!!”

ഒടുക്കം അവള്‍ ഒത്തു തീര്‍പ്പിന് സമ്മതിച്ചു കൊണ്ടൊരു പുഞ്ചിരിയുതിര്‍ത്തു..

ഞാനാ കവിളില്‍ മൂന്നു തവണ അമര്‍ത്തി ചുംബിച്ചു.അവളുടെ കെട്ടിപ്പിടുത്തം മെല്ലെ അയഞ്ഞു. പിണച്ചു പിടിച്ചിരുന്ന കാലുകള്‍ വേര്‍പെട്ടു.

കൈപ്പത്തി കിടക്കയിലൂന്നിക്കൊണ്ട് ഞാനാ ദേഹത്ത് നിന്നുയര്‍ന്നെണീറ്റു. തളര്‍ന്നു പോയ കുണ്ണ ഊരി വന്നപ്പോള്‍ ഐസ്ക്രീമില്‍ മുക്കിയത് പോലെ പതഞ്ഞിരുന്നു.

സഹായത്തിനായി നീട്ടിയ കയ്യില്‍ പിടിച്ച് ഞാനവളെ എഴുന്നേറ്റിരുത്തി. അവിടെ എന്തൊക്കെയാണ് നടന്നതെന്ന ജിജ്ഞാസയോടെ കുനിഞ്ഞ് അപ്പത്തിലേക്കു നോക്കുന്ന അവളെ നോക്കി ചിരിയടക്കിക്കൊണ്ട് ഞാന്‍ കിടക്കയില്‍ നിന്നിറങ്ങി.

"വാവേ...കുഞ്ഞേച്ചിയ്ക്ക് വയ്യ പൊന്നേ...ഒന്ന് എടുത്തോണ്ട് പോ..!”

തളര്‍ന്നൊടിഞ്ഞെന്നോണം ഇരുന്നു കൊണ്ട് അവളെന്‍റെ നേരെ ഇരു കയ്യും നീട്ടി.

"ശരിയാ..ഞാന്‍ പിന്നെ വെറുതെ ഇരുന്നത് കൊണ്ട് എനിക്ക് തീരെ അവശതയില്ല..!”

കളിയാക്കിക്കൊണ്ടൊരു ചിരിയോടെ ഞാനാ കൈകളില്‍ പിടിച്ചടുപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ഇരു കൈകളിലുമായി കോരിയെടുത്തു.

കൊച്ചു കുട്ടികളെപ്പോലെ കൊഞ്ഞനം കുത്തി കാണിച്ചശേഷം അവളെന്‍റെ കഴുത്തിലൂടെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു കവിളില്‍ ഒരു ഉമ്മ സമ്മാനിച്ചു.

പുറത്തപ്പോഴും മഴ തകര്‍ത്ത് പെയ്യുകയായിരുന്നു. എന്നാല്‍ അതിന്റെ തണുപ്പൊന്നും ഞങ്ങളെ ഏശിയതേയില്ല. ഷവറിനു താഴെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു നില്‍ക്കുമ്പോഴും ഞങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങള്‍ പരസ്പരം ചൂട് പകരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

നഗ്നരാണെന്ന ധാരണ പകല്‍ പോലെ ഓര്‍മ്മയിലുണ്ടായിട്ടും അത് ഞങ്ങളെ ഒട്ടും നാണിപ്പിച്ചതേയില്ല.

പരസ്പരം സ്വകാര്യ ഭാഗങ്ങളിലൊക്കെ സോപ്പ് തേച്ചു കൊടുക്കുമ്പോള്‍ ഒരു കുഞ്ഞേച്ചിയോ കുഞ്ഞനിയനോ പകരം ജീവന്‍ കൊടുത്ത് പ്രണയിക്കുന്ന രണ്ടു ആത്മാക്കള്‍ മാത്രമായിരുന്നു ഞങ്ങള്‍.

"കുഞ്ഞേച്ചീടെ അകത്തു കളഞ്ഞത് കൊഴപ്പം ആവ്വോ…?”

കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു വന്ന് ‍കുഞ്ഞേച്ചിയുടെ നഗ്നമായ ശരീരം നെഞ്ചില്‍ ചേര്‍ത്തുപിടിച്ച് കിടക്കുമ്പോള്‍ എന്‍റെ ഉള്ളിലെ ആശങ്ക