Chapter Title : ഏഴു പൂത്തിരികൾ 2 [TRCI Stories]

എല്ലാരും നോക്കുന്നു.

ഞങ്ങൾ ഒരുവിധം അവനെ ദൂരത്തേക്ക് പിടിച്ചു മാറ്റി . പിന്നെ അവൻ എന്തോ ദേഷ്യത്തിൽ ഒറ്റൊരു നടത്തമാണ് . രഘു പുറകെ ഓടി . എന്തോ ആലോചിച്ച് ഞാനും അവരുടെ പിന്നിലേ ഓടി .

ഞാൻ : എടാ .... നിക്കെടാ ... എങ്ങോട്ടാ പോന്നെ? എനിക്ക് ഒന്നു പറയാനുണ്ട് .

എന്റെ വീടിന്റെ അടുത്തുള്ള ഒരു മാവിന്റെ ചുവട്ടിൽ രഘു അതുലിനെ തടഞ്ഞ് എന്തോ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു .

അതുൽ : നിങ്ങക്കെല്ലാം ആടെ എനിയും കേറി ചെല്ലേണ്ടതല്ലേ . അതുകൊണ്ട് ഞാൻ അത് വിട്ടു , അല്ലെങ്കിൽ ഇതൊരു തീരുമാനം ഉണ്ടാക്കിട്ടെ വരുവായിരുന്നുള്ളു . പിന്നെ അവൾക്കേ പലതും വിട്ടുതരേണ്ട ഗതി വരും .

രഘു : ആയിക്കോട്ടെ ...

പുറകെ ഓടി കിതച്ചു വരുന്ന എന്നെ അപ്പോഴാ അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചത്.

അതുൽ : എന്താടാ ? നീ എന്താ പറയാൻ വന്നേ ?

ഞാൻ : അത് ഞാൻ ഇന്ന് മനീഷയെ കണ്ടു .

( രഘു ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. )

അതുൽ : എടാ പൂറി മോനെ നീ എല്ലാ നാളും കാണുന്നതല്ലേ ഓളെ .

രഘു : കെട്ടിറങ്ങിയില്ലേടാ നിന്റെ? ഇന്നലെ ഉറങ്ങിയായിരുന്നോ ?

ഞാൻ : എടാ അതല്ലെടാ , ഇന്ന് ഞാൻ അവളെ ഒരു പ്രത്യേക സാഹചര്യത്തിലാ കണ്ടത് .

രഘു : എന്ത് സാഹചര്യം ?

ഞാൻ : ഒരു മറയുമില്ലാത്ത അവളുടെ തനിരൂപം ഞാൻ കണ്ടു . പിറന്നപാടെ എങ്ങനെയോ അങ്ങനെ .