Chapter Title : ഏഴു പൂത്തിരികൾ 2 [TRCI Stories]

എത്രയാണ് പറയ് .

അതുൽ : പൊട്ടാ!! അവനല്ലേ കണ്ടേ , പിന്നെ നിനക്ക് സൈസ് എന്തിനാ ?

രഘു : ഓ ... അതൊരാകാംഷയിൽ ചോദിച്ചതാ .

അതുൽ : അല്ലേൽ എന്നെ അവിടുന്ന് പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ എന്തേലും പറഞ്ഞതായിരിക്കും . ഇന്നത്തെ ദിവസം തന്നെ ശരിയായില്ല . ചില തീരുമാനം എടുക്കേണ്ടി വരും .

അതും പറഞ്ഞ് അവൻ വീടു ലക്ഷ്യമാക്കി ഒറ്റ നടത്തം . രഘു പിന്നെ എന്നെ ഒന്ന് ആശ്ചര്യത്തില് നോക്കീട്ട് അവന്റെ പുറകെ പോയി . അപ്പോഴാണ് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചത് , നമ്മുടെ സംസാരമൊക്കെ മറഞ്ഞുനിന്ന് ആരോ കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു . അത് അറിയാവുന്ന ആരേലും ആയിരിക്കുമെന്ന് ഞാൻ സംശയിച്ചു , അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ എന്തിനാണ് മറഞ്ഞു നിന്ന് കേട്ടത് . ഈ കാര്യത്തിലെ പന്തികേട് എനിക്ക് പിന്നെയാണ് മനസ്സിലായത് .

ഞാൻ വീട്ടിനകത്തേക്ക് കയറാൻ പോകുമ്പോഴാണ് ആരുടെയോ കൈ എന്നെ വന്ന് ബലമായി തടഞ്ഞത് . അത് നിർമല ചേച്ചിയായിരുന്നു . എനിക്ക് കാര്യം വേഗം പിടികിട്ടി . അവള് ദേഷ്യത്തോടെ എന്നെ തുറിച്ചുനോക്കുവായിരുന്നു .

നിർമല : എടാ ! ഇതൊക്കെയായിരുന്നു അല്ലേടാ നിന്റെ പരുപാടി ?!!

ഞാൻ : ഏത് ? എനിക്കൊന്നും.... അങ്ങോട്ട്.....

നിർമല : മുഖത്ത് നോക്കെടാ ... മുഖത്ത് നോക്കി സംസാരിക്ക് .

ഞാൻ : അത് ഞാൻ ക്ഷീണിച്ചു  വരുവല്ലേ .

നിർമല : എടാ സനു ... നീ എങ്ങോട്ടാ പോന്നേ .. നിക്കെടാ ....

ഞാൻ അകത്തേക്കു കയറാൻ പോകുമ്പോൾ , അവൾ എന്റെ കൈ മുറുകെ പിടിച്ചു .

ഞാൻ : എന്താ വേണ്ടേ ചേച്ചിക്ക് ?

നിർമല : എയ് ചെക്കാ , നീ അവിടെ അവരോട് എന്താ സംസാരിച്ചോണ്ടിരുന്നത് ?

ഞാൻ : നമ്മുക്ക് അങ്ങനെ പലതും സംസാരിക്കാനുണ്ടാവും , ഈ പ്രായത്തില് പിന്നെ ശിശുക്കളെ പോലെ നടക്കാൻ പറ്റുവോ ?

നിർമല : നീ നിന്റെ ചേച്ചിമാരെയൊക്കെ ഇങ്ങനെയാണോ കാണുന്നത്...? വീക്ഷണ വസ്തുക്കളായി ?

ഞാൻ