Chapter Title : ഏഴു വർണങ്ങളും വിരിയട്ടെ 1 [സ്പൾബർ]

ഇത്ര പെട്ടെന്ന് ഇങ്ങിനെ പറയുമെന്ന് അവൻ കരുതിയില്ല..

പല്ലവിക്ക് എന്തിനെന്നറിയാതെ ശരീരമാസകലം സുഖത്തിന്റെ അലകൾ വന്ന് മൂടി..

എന്നോ മറന്ന് തുടങ്ങിയ കാമവികാരം ദേഹമാസകലം അലയടിക്കുന്നുണ്ട്.. വേറൊരു പുരുഷനുമായും ഇങ്ങിനെ ചേർന്ന് നിൽക്കുകയോ,ഇങ്ങിനെ സംസാരിക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല..

ശരീരം പൊട്ടിത്തരിക്കുമ്പോഴും ഒരു പുരുഷൻ വേണമെന്ന് തോന്നിയിട്ടില്ല..

സ്വയംഭോഗത്തിലൂടെ കാമം അടക്കി നിർത്തിയിരുന്നു..

കുറേ കാലമായി അതിനും മൂഡില്ലായിരുന്നു..

വടിച്ച് മിനുക്കിയ പൂറിതൾ വിറ കൊള്ളുന്നതും,കന്ത് കിടന്ന് തുള്ളുന്നതും, പൂർ ചാലിലൂടെ കൊഴുത്ത നനവ് കിനിഞ്ഞിറങ്ങുന്നതും പല്ലവിയറിഞ്ഞു..

കുറേ കാലത്തിന് ശേഷമാണെന്നത് കൊണ്ട് അവൾ വിറക്കാൻ തുടങ്ങാൻ..

സ്റ്റേജിൽ ഗോവിന്ദൻ മുതലാളിയുടെ പ്രാണസഖി തീർന്നു..

തീർത്തും അരോചകമായിരുന്നെങ്കിലും കാണികൾ കയ്യടിച്ചു..

വീണ്ടും കാതടപ്പിക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ ഹിന്ദിപ്പാട്ട് മുഴങ്ങി..

പുറത്തുള്ള ലൈറ്റെല്ലാം ഓഫായി..

പല്ലവി നിൽക്കുന്നിടത്ത് നല്ല ഇരുട്ടാണ്..

നാല് പെൺകുട്ടികൾ വന്ന് ആടിത്തിമർക്കാൻ തുടങ്ങി..

പെട്ടെന്ന് പല്ലവിയെ ഞെട്ടിച്ച് കൊണ്ട് അവളെ ഒട്ടി നിന്ന വിവേക് അൽപം അകലുന്നതും, പിന്നിൽ നിന്ന് തന്റെ സാരി പതിയെ ഉയരുന്നതും പല്ലവിയറിഞ്ഞു..

അവൾ പേടിയോടെ ഒരു കൈ പിന്നിലേക്കിട്ട് വിവേകിന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു..

“”ഞാനൊന്ന് നോക്കട്ടെ മാഡം…

മാഡം പാന്റിയിട്ടോന്ന് എനിക്കറിയണം…

മാഡം വെറുതേ പറയുകയാ…””..

കാറ്റൂതുന്ന സ്വരത്തിൽ വിവേക് അവളുടെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു..

പല്ലവി വിറയലോടെ അവന്റെ കൈ വിട്ടു..

അവനെ തടയണമെന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അതിനവൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല..

വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവളുടെ പൂറ്റിൽ കിരികിരുപ്പ് തുടങ്ങിയിരുന്നു..

പൂറ് മുഴവനായി മറയാത്ത തുണിക്കഷ്ണം നനഞ്ഞ് തുടങ്ങിയിരുന്നു…

പിന്നിൽ സാരിയോടൊപ്പം അടിപ്പാവാടയും മുകളിലേക്കുയരുന്നത് പല്ലവിയറിഞ്ഞു..

തുടക്ക് മുകളിലെത്തിയതും ഇത് വേണോന്ന് ഒരിക്കൽ കൂടി പല്ലവി ചിന്തിച്ചു..