Chapter Title : ഫിദ [Anamika]

കുഞ്ഞി മണിക്ക്”

“രാവിലെ ഇങ്ങനാ…ഉച്ച കഴിഞ്ഞേ കൊഴുപ്പൊക്കെ വരൂ….” അവൾ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു

“ എന്നാൽ ഉച്ച  കഴിഞ്ഞു വരട്ടേ….ഞാൻ…..”

“എന്തിനു….”

“നിന്നെ കറക്കാൻ….” ചൂണ്ടുവിരലിനും തള്ളവിരലിനും ഇടയിൽ ഏരിയോള അമർത്തിയവൻ വലിച്ചു വിട്ടു….മുലക്കണ്ണിൽ നിന്നും പാൽ നൂലുപോലെ ചാലിട്ട് ചീറ്റി….

അവളവന്റെ കൈത്തുടയിലൊന്നു പിച്ചിയെടുത്തു….

“ഹാ. ..പിച്ചാതെടി…”

“വൃത്തികേട് പറഞ്ഞിട്ടല്ലേ…”

“ഇതിലെന്താ വൃത്തികേട്….”

“നാണമില്ലാത്തവൻ…”

“എനിക്കൊരു നാണോമില്ല…..ഞാൻ കറന്നു തരട്ടെ….നല്ല വെണ്ണ തേച്ചുഴിഞ്ഞു മൊത്തമായിട്ട് കറന്നിങ്ങേടുക്കാം….”

“അമ്മച്ചിയില്ലാത്തപ്പോ വിളിച്ചാ മതീടി…”

“പിന്നേ ഞാനെന്ന പശുവോ… കറക്കാൻ” അവൾ ചൊടിച്ചു….

“അല്ലെ….ഇത്രേം ചുരത്തുന്നെ പിന്നാരാ…”

അവൾ നാണം കൊണ്ടവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തിരിന്നു കിടന്ന് കളഞ്ഞു….മാറിടം അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ചതഞ്ഞു കിടന്നു….ശബരിയവളെ ഒരു കൈ കൊണ്ടൊതുക്കി പിടിച്ചു ചാരിയിരുന്നു….അവള് കാണാതെ അരക്കെട്ടിലിരുന്നു വെട്ടുന്നവനെ ഞെരിച്ചൊതുക്കിപിടിച്ചു…മുണ്ടിനുള്ളിലേക്ക് കയ്യിട്ട് ബോക്സർ ഇലൂടെ ഉഴിഞ്ഞു….ബോക്സറിന്റെ മുൻവശം നനച്ചിറങ്ങിയ പ്രീകം……

“നീയെന്നാ പെണ്ണേ ഇതൊന്നു കാണുന്നേ…”

“ എന്നാ…” നെഞ്ചിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് തന്നെ അവൾ ചോദിച്ചു….

“ഒന്നുമില്ല…”

“അതേ…ഇങ്ങനൊന്നും വളഞ്ഞു കുത്തി കിടക്കാൻ പാടില്ലെന്ന….ബെഡിൽ പില്ലോ പോലും വക്കാതെ നീണ്ടു നിവർന്നെ കിടക്കാൻ പറ്റു….”

അവൾ പറഞ്ഞു കൊണ്ടെഴുന്നേറ്റ് ബെഡിലേക്ക്‌ കിടന്നു…

“വേണേൽ ഒരഞ്ചു മിനുട്ട് കമിഴ്ന്നു കിടന്നോ അമ്മച്ചി വരും മുന്നേ….”

ഇവന് തന്റെ മനസു വായിക്കാനും പറ്റുവോ….മാറിലെ ഭാരം ഒഴിഞ്ഞപ്പോ ഒന്ന് കമിഴ്ന്നു കിടക്കാൻ കൊതി തോന്നിയിരുന്നു….ഗർഭിണിയായതിൽ പിന്നേ ചെരിഞ്ഞും മലർന്നും മാത്രമാലോ കിടപ്പ്….

ഭിത്തിയോട് ചേർന്ന് ബേബി ബെഡിൽ സുഖമായുറങ്ങുന്ന കുഞ്ഞിനെ ഒന്ന് നോക്കി അവൾ അവനരികിലേക്ക് കമിഴ്ന്നു കിടന്നു….

പില്ലോ വക്കാതെ അവൾക്കടുത്തായി അവനും ഇറങ്ങി കിടന്നു…ബെഡിൽ കൈ കുത്തി