Chapter Title : Forgiven 1 [വില്ലി ബീമെൻ]

ഏട്ടൻ ഇല്ലേ "...

"രാവിലെ പോയി"...അനു അമ്മുമോളെ നെഞ്ചോടു ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു...

"നിന്റെ ഏട്ടൻ എന്ത് പറയുന്നു.."..ആദി മനഃപൂർവം ചോദിച്ച ചോദ്യം ആയിരുന്നു അത്...

തന്റെ അനുജത്തി കഴിഞ്ഞേ ആരുയുള്ളും എന്നു പറഞ്ഞവൻ സ്വന്തം കാര്യത്തിനും വേണ്ടി അവളെ.. അവൾ ഈ ലോകത്ത് ഏറ്റവും വെറുക്കുന്നവനും തന്നെ കൈപിടിച്ചു കൊടുത്തു...

അനുവിന്റെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് ആദി പിന്നിട്ട് ഒരിക്കലും മംഗലത് തറവാട്ടിൽ കയറിട്ടില്ല...

"ചേച്ചിയുടെ വീട്ടിൽ പോയിയിരിക്കുവാ "...അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞു...

"നീ വീട്ടിൽ തന്നെയിരിക്കാതെ..ഇടക്കും കമ്പനിയിലേക്കു ഓക്കേ ഇറങ്ങണം "...

"എന്നിക്ക് എന്റെ മോൾ മാത്രം മതി..ആരുടെ ഒന്നും വേണ്ട.."...

അനു അമ്മുമോളേടെ നെറ്റിൽ ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തു..അവളെ മാറോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു...

കാർ മിനിയുടെ വീടിന്റെ മുന്നിൽ എത്തി...

അനു മോളെ എടുത്തു ഇറങ്ങി...

"ഞാൻ വരണോ"...ആദി ചോദിച്ചു...

"വേണ്ട"...അവൾ അകത്തേക്കും നടന്നു...

വീട്ടിലേക്കും കയറിവരുന്ന അനുവിനെ കണ്ടപ്പോൾ മിനി അവളുടെ അടുത്തേക്കും നടന്നു വന്നു അമ്മു മോളെ കൈയിൽ മേടിച്ചു..

"എന്ത് കോലമാണ് അനു "...

അവൾ മിനിയെ നോക്കി ഒന്നും ചിരിച്ചു ".. "നിന്നെ കണ്ടല്ലേ മോളും വളരുന്നെ "...

അനു ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.മിനി അവളെ വിളിച്ചു അകത്തേക്ക് നടന്നു...

"അമ്മു മോളെ എഴുന്നേറ്റെ.ആന്റി ഒരു ഇഞ്ജക്ഷൻ തരട്ടെ"...

ടേബിൾ കിടത്തി അമ്മുവിന്റെ ദേഹത്തൊക്കെ പിടിച്ചു നോക്കി പരിശോദിച്ചു കൊണ്ടു മിനി ചോദിച്ചു.

"അമ്മു മോൾക് ഇഞ്ജഷൻ പേടിയാ "...

ഉറങ്ങി കിടന്ന അമ്മു പെട്ടന്ന് ചാടി എഴുന്നേറ്റു...

"എടി കള്ളി നിന്റെ കള്ള ഉറക്കം ആയിരുന്നോ "..