Chapter Title : Friendship with Benefit’s 4 [കുഞ്ഞൻ 2.0]

ഒക്കെ…

പ്രജിഷ : എനിക്കും നല്ല കൊതി ഉണ്ടെടാ. പിന്നെ നിന്നെ പിരിഞ്ഞു പോകാൻ ഒരു മടി.

മനു : അടുത്ത വരവിനു തകർക്കാം നമുക്ക്. നിന്റെ ചുന്ദരി കൂതിയിൽ കൂടി കയറ്റണം എനിക്ക്.

പ്രജിഷ : എന്നെ കൊല്ലുമോടാ നീ.

മനു : ഏയ്യ്. ഈ പൂറിമോളെ എനിക്ക് തിന്നു കൊതി മാറിട്ട് ഇല്ല.

മനു അവളുടെ പൂറിനെ തടവി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

പ്രജിഷ : കയ്യെടുക്കടാ പട്ടി. മനുഷ്യന്റെ കണ്ട്രോൾ കളയാൻ.

നീ പോകാൻ നോക്ക്. അമ്മ ഇപ്പൊ ഇങ്ങ് എത്തും.

അപ്പോഴേക്കും പുറത്ത് ഓട്ടോറിക്ഷയുടെ സൗണ്ട് കേട്ട്.

മനുവും പ്രജിഷയും ഓടി താഴേക്ക്. പ്രജിഷ വാതിലിന്റെ ലോക്ക് എടുത്ത്. എന്നിട്ട് സോഫയിൽ ഇരുന്നു. രണ്ടാളും സംസാരിച്ചു ഇരുന്നു.

അവളുടെ അമ്മ വാതിൽ തുറന്നു അകത്തു വന്നു. അപ്പോഴാണ് മനുവിനെ കണ്ടത്.

കയ്യിലെ കവർ പ്രജിഷയെ ഏൽപ്പിച്ചു. പുള്ളി കാരി മനുവിനോട് വിശേഷം ചോദിച്ചു.

പ്രസീത : മോൻ ഇപ്പോൾ എപ്പോ വന്നു.

മനു : ഞാൻ വന്നതേ ഉള്ളു ചേച്ചി. ഒരു ഫ്രണ്ടിനെ കണ്ട് പോകുന്ന വഴിയാ. അപ്പോഴാ ഇവളെ കണ്ടത്. അപ്പൊ കയറിയതാ.

മനു പ്രസീതയെ സ്കാൻ ചെയ്തു. അധികം വർക്കുകൾ ഒന്നും ഇല്ലാത്ത ഒരു വൈലെറ്റ് സാരി ആണ് അവൾ ഉടുത്തിരുന്നത്. ബ്ലവ്സും അതേ കളർ തന്നെ. കക്ഷത്തിൽ വിയർപ്പ് പൊടിഞ്ഞ അടയാളം ഉണ്ട്.

വയറൊന്നും കാണാത്ത വിധത്തിൽ ആണ് ശരി ഉടുത്തേക്കുന്നെ. കാലുകൾക്ക് വരെ നല്ല വെളുപ്പ്. പ്രജിഷയെ പോലെ ദേഹം മൊത്തം വെളുപ്പ് ആയിരിക്കും.

മനു അങ്ങനെ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു.

റൂമിൽ പോയ പ്രജിഷ അത്രയും സമയം ആയിട്ടും തിരിച്ചു വന്നില്ല.

മോനെ……. പ്രസീതയുടെ ശബ്ദം ആണ് അവനെ ഉണർത്തിയത്..

പ്രസീത : എന്താ ആലോചിക്കുന്നത്.

മനു : ചേച്ചിയെ പറ്റി തന്നെയാ.

പ്രസീത : എന്നെ പറ്റിയോ

മനു : ചേച്ചിയെ കണ്ടാൽ ഒരിക്കലും അവളുടെ അമ്മ ആണെന്ന് പറയില്ല. ഒരു ചേച്ചി അത്രെ ഉള്ളു.

പ്രസീതയുടെ മുഖത്തു നാണം വന്നു.

പ്രസീത : അങ്ങനെ ഒക്കെ