ഗാലറിയിൽ ഒരു മാച്ച് ഫിക്സിംഗ് 2 [ജോകാപ്പസ്]

"നിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് നെഞ്ചിടിക്കുകയാണ്.. ഈ രഹസ്യം...."

എസിയുടെ നേർത്ത തണുപ്പിനിടയിലും സന്ധ്യയുടെ നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ പൊടിഞ്ഞു. അർജുൻ: "അമ്മേ... ആ ഡ്രസ്സിൽ ഒന്ന് എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് ഒരു വീഡിയോ കോൾ കൂടി ചെയ്യാമോ? ആ സിപ്പർ പുറകിൽ എത്രത്തോളം ടൈറ്റ് ആണെന്ന് എനിക്ക് ലൈവ് ആയിട്ട് ഒന്ന് കാണണം.

പ്ലീസ്..." സന്ധ്യ: "ഇല്ല അർജുൻ, ഇനി വീഡിയോ കോൾ വേണ്ട. നീ ഒരുപാട് അതിരുവിടുന്നുണ്ട്. എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു പേടി തോന്നുന്നു. അമ്മയും മകനും തമ്മിൽ സംസാരിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളല്ല നീ ഇപ്പോൾ ചോദിക്കുന്നത്." അർജുൻ: "അമ്മേ, സുന്ദരിയായതുകൊണ്ടല്ലേ ഞാൻ പുകഴ്ത്തുന്നത്? അതിൽ എന്താ പേടിക്കാൻ? ആ ഡ്രസ്സിൽ അമ്മ മാലാഖയെപ്പോലെയുണ്ട്. ഒന്ന് കാണിച്ചു തന്നാൽ എന്താ?" സന്ധ്യ: "വേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞാൽ വേണ്ട.

നീ എത്ര നിർബന്ധിച്ചാലും ഞാൻ ക്യാമറ ഓൺ ചെയ്യില്ല. ഇത് ശരിയല്ല, നമുക്ക് ഈ ചാറ്റ് ഇവിടെ നിർത്താം. എനിക്ക് ഉറക്കം വരുന്നു." അർജുൻ കുറച്ചു നേരം മറുപടി നൽകിയില്ല. അവൻ പിണങ്ങിയോ എന്ന് സന്ധ്യ ഭയന്നു. പക്ഷേ പെട്ടെന്ന് മെസ്സേജ് വന്നു. അർജുൻ: "ശരി അമ്മേ... ബുദ്ധിമുട്ടാണെങ്കിൽ ഞാൻ നിർബന്ധിക്കില്ല.

അമ്മയെ വിഷമിപ്പിക്കാൻ എനിക്ക് ആഗ്രഹമില്ല. ഐ ആം സോറി." അർജുന്റെ ആ പക്വത സന്ധ്യയെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. അവൻ തന്റെ വാക്കിന് വില നൽകുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവ് അവൾക്ക് ആശ്വാസം നൽകി. എങ്കിലും, അവൻ കാണാൻ കൊതിച്ച രൂപം താൻ നിഷേധിച്ചു എന്നതിൽ അവൾക്ക് ഉള്ളിൽ ചെറിയ സങ്കടം തോന്നി. "അവൻ എന്നെ അത്രത്തോളം ആരാധിക്കുന്നുണ്ട്," അവൾ ആത്മഗതമായി പറഞ്ഞു.

പുലർച്ചെ അഞ്ച് മണിയോടടുക്കുന്നു. അവരുടെ സംഭാഷണം വ്യക്തിപരമായ കാര്യങ്ങളിലേക്ക് പതുക്കെ വഴുതി വീണു. അർജുൻ: "അമ്മേ... അച്ഛൻ ഇപ്പോൾ എന്നും ഒറ്റയ്ക്കല്ലേ ഉറങ്ങുന്നത്? ഞാൻ പോയതിനുശേഷം അമ്മ എന്റെ മുറിയിലേക്ക് മാറിയല്ലോ. അച്ഛൻ ഒരിക്കൽ പോലും അമ്മയെ തിരികെ വിളിച്ചിട്ടില്ലേ?" സന്ധ്യ: "ഇല്ലടാ. അയാൾക്ക് മദ്യപാനം കഴിഞ്ഞാൽ ഒന്നും അറിയില്ല.

ഞാൻ നിന്റെ മുറിയിലേക്ക് മാറിയത് അയാൾക്ക് ഒരു ആശ്വാസമായതുപോലെയാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്. പരാതികളില്ലാത്ത ഒരവസ്ഥ." അർജുൻ: "അതാണ് എനിക്ക് മനസ്സിലാകാത്തത്. ഇത്രയും സുന്ദരിയായ ഒരാൾ കൂടെ ഉണ്ടായിട്ടും അമ്മയെ തനിച്ചാക്കി ഉറങ്ങാൻ അച്ഛന് എങ്ങനെ തോന്നുന്നു? അച്ഛൻ ഒരിക്കലെങ്കിലും അമ്മയെ സ്നേഹത്തോടെ നോക്കാറുണ്ടോ?"

സന്ധ്യ: "ഇല്ലടാ. അയാൾക്ക് ഞാൻ വെറുമൊരു വീട്ടുജോലിക്കാരി മാത്രമാണ്." അർജുന്റെ സന്ദേശങ്ങൾ വായിക്കുമ്പോൾ സന്ധ്യയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. ഭർത്താവ് നൽകാത്ത പരിഗണന മകൻ വാക്കുകളിലൂടെ നൽകുന്നത് അവൾക്ക് വലിയൊരു ആശ്വാസമായിരുന്നു.

പുലർച്ചെ സന്ധ്യ എഴുന്നേറ്റ് ആ വസ്ത്രത്തിൽ തന്നെ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്നു. കണ്ണുകളിൽ ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രിയുടെ ലഹരിയുണ്ട്. സന്ധ്യ: "അർജുൻ... സമയം അഞ്ച് മണിയാകുന്നു. അമ്പലത്തിൽ നിന്ന് പാട്ടൊക്കെ കേട്ടു തുടങ്ങി. നീ പറഞ്ഞ ആ 'ഉറക്കം കെടുത്തൽ' ഇപ്പോൾ എനിക്കും സംഭവിച്ചു. നിന്റെ വാക്കുകളും ഈ ഡ്രസ്സും എന്നെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്നു."

അർജുൻ: "അതേ അമ്മേ... അമ്മയുടെ ഉള്ളിലെ ആ സുന്ദരിയായ പെണ്ണിനെ ഞാൻ ഉണർത്തിക്കഴിഞ്ഞു. എനിക്ക് ഇപ്പോൾ അമ്മയെ ഒന്ന്