ഗാലറിയിൽ ഒരു മാച്ച് ഫിക്സിംഗ്

Galariyil Oru Match Fixing | Author : Jokappas

ആമുഖം
കൊച്ചിയുടെ ശാന്തമായ പ്രാന്തപ്രദേശങ്ങളിൽ, സന്ധ്യ ജീവിച്ചിരുന്നത് ഒരു നിഴലിനെപ്പോലെയായിരുന്നു. നാൽപ്പത്തിമൂന്ന് വയസ്സുള്ള സന്ധ്യ ഒരു തികഞ്ഞ കേരളീയ വീട്ടമ്മയുടെ പ്രതിരൂപമായിരുന്നു—വെളുത്ത നിറവും,

ശാന്തമായ സ്വഭാവവും, കടമകളിൽ പുലർത്തുന്ന വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലാത്ത ജാഗ്രതയും അവൾക്ക് ചുറ്റുമുള്ളവർക്ക് പരിചിതമായിരുന്നു. എന്നിട്ടും, സ്വന്തം വീടിന്റെ നാലുചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ അവൾ പലപ്പോഴും വിസ്മരിക്കപ്പെട്ടു.

അവളുടെ ലോകം അടുക്കളയിലെ തിരക്കുകൾക്കും വീട്ടുജോലികൾക്കും ഇടയിൽ ഒതുങ്ങിപ്പോയിരുന്നു. ഭർത്താവ് ബാലചന്ദ്രൻ അപ്പോഴും ജോലിത്തിരക്കുകളിലായിരുന്നു. പാരമ്പര്യചിന്താഗതികൾ മുറുകെപ്പിടിച്ചിരുന്ന, കർക്കശക്കാരനായ ഒരു ഗൃഹനാഥനായിരുന്നു അയാൾ. അയാളുടെ ഗൗരവമേറിയ പ്രകൃതവും അവർക്കിടയിലെ ആശയവിനിമയങ്ങളെ വെറും ഔദ്യോഗികമായ സംഭാഷണങ്ങളാക്കി മാറ്റി.

ആ വീടിനുള്ളിൽ സന്ധ്യയ്ക്ക് ആകെയുള്ള ഒരാശ്രയവും എന്തിനും കൂട്ടും അവളുടെ മകൻ അർജുനായിരുന്നു. ഇരുപത്തിമൂന്ന് വയസ്സുള്ള അർജുൻ ആത്മവിശ്വാസം തുടിക്കുന്ന കണ്ണുകളും മൂർച്ചയുള്ള ബുദ്ധിയുമുള്ള ഒരു യുവാവായി വളർന്നിരുന്നു.

ഉപരിപഠനത്തിനായുള്ള തയ്യാറെടുപ്പുകൾക്കിടയിലും അവൻ തന്റെ ചുറ്റുപാടുകളെ സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിച്ചിരുന്നു. 

ഒന്നാം അധ്യായം: കനൽത്തരികൾ

ഇവന്റ് 1: ഗാലറിയിലെ ചൂടും റെസ്റ്റോറന്റിലെ രഹസ്യങ്ങളും
കൊച്ചിയിലെ ജവഹർലാൽ നെഹ്‌റു സ്റ്റേഡിയം ഒരു മഞ്ഞക്കടലായി ഇരമ്പുകയായിരുന്നു. ഐ.പി.എൽ ആവേശം അതിന്റെ ഉച്ചസ്ഥായിയിലെത്തിയ ആ രാത്രിയിൽ അന്തരീക്ഷത്തിൽ വിയർപ്പിന്റെയും ആവേശത്തിന്റെയും ഗന്ധം പടർന്നുനിന്നു.

അർജുൻ തന്റെ പുതിയ ബൈക്കിന്റെ കീ വിരലിലിട്ട് കറക്കി ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ മുന്നിൽ നടന്നു. ഇറുകിയ കറുത്ത ടീഷർട്ടും ജീൻസുമായിരുന്നു അവന്റെ വേഷം. ജിമ്മിലെ കഠിനമായ വർക്കൗട്ടിലൂടെ വിരിഞ്ഞ അവന്റെ തോളുകളും ഉറച്ച കൈപ്പത്തികളും ആ വസ്ത്രത്തിനുള്ളിൽ ഒരു ശില്പം പോലെ തെളിഞ്ഞുനിന്നു.

ഒരു പെർഫെക്റ്റ് മോഡേൺ യുവാവിന്റെ പൗരുഷമായിരുന്നു അവന്. തന്റെ അമ്മയെ ഇത്രയും വലിയൊരു ജനക്കൂട്ടത്തിലേക്ക് ആദ്യമായി കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നതിന്റെ ഒരു ചെറിയ ആവേശം അവന്റെ ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്നു.

തൊട്ടുപിന്നിലായി ജനത്തിരക്കിനിടയിലൂടെ പാടുപെട്ട് നടക്കുകയായിരുന്നു സന്ധ്യ. ഇളം ചുവപ്പ് നിറത്തിലുള്ള സാരിയിൽ അവൾ അതിമനോഹരിയായിരുന്നു. വിയർപ്പിൽ നേരിയ രീതിയിൽ കുതിർന്ന സാരിത്തുമ്പ്, വശ്യമായ തന്റെ മാറിടത്തിന് മുകളിലൂടെ അവൾ ഇടയ്ക്കിടെ ഒതുക്കിപ്പിടിച്ചു.

സ്റ്റേഡിയത്തിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിലും സന്ധ്യയുടെ സ്വാഭാവികമായ വെളുത്ത നിറം വല്ലാതെ തിളങ്ങിനിന്നു. തിരക്ക് വർദ്ധിച്ചപ്പോൾ ആളുകൾ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും പരസ്പരം തള്ളാൻ തുടങ്ങി. വീട്ടിലെ നാലു ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ ഒരു ശീലമായി ഒതുങ്ങിപ്പോയ തന്നിലെ സ്ത്രീത്വം, അപരിചിതരുടെ ഈ നോട്ടങ്ങൾക്കിടയിൽ പെട്ടെന്ന് വെളിപ്പെടുന്നത് അവളിൽ ഒരേസമയം പരിഭ്രമവും ഒരു പുതിയ തിരിച്ചറിവും ഉണ്ടാക്കി.

"അമ്മേ... ഇങ്ങോട്ട് ചേർന്ന് നിൽക്ക്. വല്ലാത്ത തള്ളലാ ഇവിടെ," അർജുൻ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞ് സന്ധ്യയുടെ മൃദുവായ കൈത്തണ്ടയിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു. തികച്ചും സ്വാഭാവികമായ ഒരു സംരക്ഷണമായിരുന്നു അത്.

അവന്റെ വലിയ കൈപ്പത്തിക്കുള്ളിൽ സന്ധ്യയുടെ കൈകൾ അലിഞ്ഞുപോയി. അവൻ അവളെ സ്വന്തം ശരീരത്തോട് ചേർത്തുനിർത്തി മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. സന്ധ്യയുടെ വശ്യമായ ഉടൽ അർജുന്റെ വശങ്ങളിൽ അമർന്നുരസി. ആ അപ്രതീക്ഷിത സ്പർശനത്തിൽ അവളൊന്ന് വിറച്ചുവെങ്കിലും, മകന്റെ ആ കരുത്തുറ്റ സംരക്ഷണത്തിൽ അവൾക്ക് അപരിചിതമായ ഒരു സുഖം തോന്നി.

ബാലചന്ദ്രന്റെ തണുത്ത സാമീപ്യത്തേക്കാൾ, തന്റെ മകന്റെ ഈ ഊഷ്മളമായ കരുതൽ തന്നെ ഒരു സ്ത്രീയായി പരിഗണിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് സന്ധ്യ