Chapter Title : ഗന്ധർവശാപം [Sudhivathmikam]

കുറച്ച് കഠിനം ആണേ..

സുചിത്ര : എല്ലാം കഴിഞ്ഞാൽ ഗന്ധർവ ശാപം പോകുമോ തിരുമേനി..

നമ്പൂരി : ഉവ്വന്നെ... 300 വർഷങ്ങൾക്ക് മുന്നേ തറവാട്ടിൽ വച്ച് നടന്ന ഗന്ധർവ പൂജ മുടങ്ങിപ്പോയതിനാൽ ആണ് ഈ ശാപം..

ഗന്ധർവൻ വേണ്ടപോലെ പൂജിച്ചാൽ എല്ലാ. ശരിയാവും..

എന്നാ ഇനി നാളെ വെള്ളിയാഴ്ച ആവാം ബാക്കി..വാങ്ങിക്കേണ്ട സാധനങ്ങളുടെ ഒരു ലിസ്റ്റ് ഞാൻ കൊടുത്ത് വിടാം..അത് വാങ്ങി വച്ച് നാളെ രാത്രി 8 മണിക്ക് കസവ് സാരി ഉടുത്ത് ഒറ്റക്ക് ആരോടും പറയാതെ ഉരിയാടാതെ കുളക്കടവിലേക്ക് വന്ന്..3 വട്ടം വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങി നിവരണം..ശേഷം കണ്ണുകൾ കെട്ടി വസ്ത്രമെല്ലാം അഴിച്ച് വച്ച് ഗന്ധർവൻ കാത്തിരിക്കണം..

അതും പറഞ്ഞ് നമ്പൂരി സുജിത്രയെ നോക്കി ചിരിച്ചു..

ഇതെല്ലാം കണ്ടും കേട്ടും നിന്ന സുധീഷിന് കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പ് ഏകദേശം പിടികിട്ടി..അപ്പൊ അതാണ് കാര്യം ഹരിദാസൻ നമ്പൂതിരി ഇവളെ പറ്റിച്ച് നന്നായി മുതലാക്കുന്നുണ്ട്..

പൂജ കഴിഞ്ഞ് സുചിത്ര വിളക്കും മറ്റു സാധനങ്ങളും എടുത്ത് തറവാട്ടിലേക്ക് നടന്നു..

സുധീഷ് കുളക്കടവിലേക്ക് നോക്കി...നമ്പൂതിരി അയാളുടെ സാധങ്ങൾ ഇളം സഞ്ചിയിൽ ആക്കുന്ന തിരക്കിലാണ്..

പെട്ടന്ന് വന്ന ധൈര്യത്തിൽ സുധീഷ് കുളക്കടവിലേക്ക് ഇറങ്ങി ചെന്നു..

സുധീഷിനെ കണ്ട ഹരിദാസൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി.

"ഹാ...സുധി... നീയോ..നീയെന്താ ഈ നേരത്ത് ഇവിടെ"

മുഖത്ത് വന്ന പേടി മനസിൽ പിടിച്ച് വച്ച് ഹരിദാസൻ ചോദിച്ചു..

"ഈ നേരത്ത് വന്നത് കൊണ്ടല്ലേ തിരുമേനി പലതും കാണാൻ സാധിച്ചത്..എന്തായിരുന്നു ഇവിടെ..."

"അത് മോനെ...ഞാൻ..."

നമ്പൂതിരി എന്തു പറയണം എന്നറിയാതെ നിന്ന് പരുങ്ങി....

"മോനെ നീ പ്രശ്നം ആക്കരുത്...എനിക്ക് ഒരു അബദ്ധം പറ്റിയതാണ്.."

"ഇതാണോടോ അബദ്ധം...തറവാട്ടിൽ പിറന്ന പെണ്ണുങ്ങളെ രാത്രി പൂജയെന്നും മന്ത്രമെന്നും പറഞ്ഞ് ഇറക്കി കൊണ്ട് വന്ന് പിഴപ്പിക്കൽ...അല്ലെടോ.."

സുധീഷ് കുറച്ചൊന്ന് ശബ്ദം ഉയർത്തി..

"മോനെ സുധി..."

നമ്പൂതിരി പെട്ടന്ന് നിലവിളിച്ച് സുധീഷിൻ്റെ കാൽ ചുവട്ടിൽ വന്ന് വീണു..

"മോനെ ആരോടും പറയല്ലേ ഡാ...ഞാൻ എന്തു വേണേലും ചെയ്യാം..ഇത് പുറത്തറിഞ്ഞാൽ ഞാൻ നാട് വിടേണ്ടി വരും.."

അയാള് കരഞ്ഞ് കൊണ്ട് സുധിയുടെ കാലിൽ പിടിച്ചു..

സുധീഷ് ഈ സമയം ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു...നല്ലൊരു കളി കളിച്ചാൽ