Chapter Title : ഗന്ധർവശാപം [Sudhivathmikam]

പലതും തൻ്റെ കാൽച്ചുവട്ടിൽ വരുമെന്ന് അവന് മനസിലായി..

സുജിത്രയെ പണ്ടേ തന്നെ ഒന്ന് നോക്കി വച്ചതാണ്...പിന്നെ അകന്നൊരു കുടുംബം ആയതിനാലും...അവളൊരു താടക ആയതിനാലും ആ പരിസരത്തേക്ക് പോയിട്ടില്ല..പക്ഷേ..കല്യാണം ഒഴിവാക്കി വീട്ടിൽ വന്ന് നിന്നതിനു ശേഷം പെണ്ണിന് മിണ്ടാട്ടം ഇല്ല..മുഴുവൻ സമയവും മന്ത്രവും പ്രാർഥനയും അമ്പലവും ആണെന്നാ കേൾവി...

നമ്പൂതിരി എണീറ്റ് സുധീഷിൻ്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു..

" മോനെ ദയവായി നീ എന്നോട് പൊറുക്കണം..."

സുധീഷ് അയാളെ ഒന്ന് നോക്കി..

" തിരുമേനി പേടിക്കണ്ട...തൽക്കാലം ഞാൻ ആരോടും ഒന്നും പറയില്ല...പക്ഷേ..തിരുമേനി ഇനി മേലാൽ ഇങ്ങോട്ടേക്കു വന്നേക്കരുത്...പൂജയൊക്കെ ഇന്നത്തോടെ നിർത്തിക്കോണം.."

"നന്ദി മോനെ...മോനെ ദൈവം തുണക്കും"

എന്തൊക്കെയോ പുലമ്പി അങ്ങേര് കണ്ടം വഴി ഓടി...

തനിക്ക് വന്നു ചേരാൻ പോകുന്ന സൗഭാഗ്യങ്ങളെ കുറിച്ച് സുധീഷിന് ശരിക്കും ഒരരിവും ഇല്ലായിരുന്നു.

സുജിത്രയുടെ വിരിഞ്ഞ കൊതം മാത്രമായിരുന്നു അവൻ്റെ മനസിൽ...

വല്ലപ്പോഴും നടക്കാറുള്ള കല്യാണങ്ങളിലോ അല്ലേൽ പിറന്നാളിനോ..അങ്ങനെ ഒക്കെയാണ് സുജിത്രയെ കണ്ടിട്ടുള്ളത്...പിന്നെ അമ്മ അമ്പലവാസി ആയത് കൊണ്ട് അമ്മയുടെ കൂടെ നല്ല കൂട്ടാണ്..

ഓരോന്നാലോജിച്ച് സുധീഷ് കുട്ടാപ്പിയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു..അവനെയും പൊക്കി പിടിച്ച് ഒരുപാട് നടന്നു..

1 കിലോമീറ്ററോളം അവനെയും താങ്ങി നടക്കുമ്പോഴും സുധീഷിൻ്റെ മനസിൽ സുജിത്രയുടെ ഉടയാത്ത കൊഴുത്ത മുലകളും അവളുടെ വിരിഞ്ഞ ആനക്കൊതവും ആയിരുന്നു...

10 മണിക്കാണ് കുട്ടാപ്പിയെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടാക്കുന്നത്..

വീട്ടിൽ എത്തി കുളിച്ച് കിടന്ന് മദ്യം തലക്ക് പിടിച്ചത് കൊണ്ട് രാവിലെ 7 മണിക്ക് അമ്മ വന്ന് വിളിച്ചപ്പോ ആണ് കണ്ണു തുറന്നത്.

"സുധീ... ഡാ സുധീ..."

അമ്മയുടെ വിളിയിൽ ഞെട്ടി ഉണർന്ന്...പിന്നെ എല്ലാം പെട്ടന്നായിരുന്നു...ഭക്ഷണം കഴിച്ച് അച്ചന് കൂടെ പാടത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പോ ആയിരുന്നു അംബിക ചേച്ചി കുനിഞ്ഞ് നിന്ന് തേങ്ങ പെറുക്കുന്നത് കണ്ടത്..

ടൈറ്റ് ആയ കള്ളിമുണ്ടിന് ഉള്ളിൽ അംബികയുടെ കൊഴുത്ത കൊതം നിറഞ്ഞാടി..

അത് കണ്ട സുധീഷിൻ്റെ മനസിൽ സുജിത്രയുടെ ഇന്നലത്തെ കുളക്കടവിലെ കളി ഓർമ വന്നു...

അവൻ അച്ചനോട് ഒരു നുണയും പറഞ്ഞ് നേരെ സൈക്കിളും എടുത്ത് കവലയിലേക്കിറങ്ങി..

കവലയിലെ കടയിൽ നിന്ന് അച്ചൻ്റെ പേരിൽ ഒരു നോട്ടുബുക്കും ഒരു പേനയും വാങ്ങി..അപ്പുറത്തെ ചായ