Chapter Title : ശക്തിയുടെയും നിഴലിന്റെയും നിത്യസാക്ഷി [Manny Kumar]

കാണാമായിരുന്നു. സാരി ശരീരത്തിന്റെ വളവുകളെ മൃദുവായി മറച്ചു. നടന്നപ്പോൾ തുണി തുടകളോട് തൊട്ടു. വലിയ സ്തനങ്ങൾ ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ നിറഞ്ഞുനിന്നു.

മേലങ്കി മാറിയപ്പോൾ അവയുടെ ഭാരവും ആകൃതിയും സൗമ്യമായി ഉയർന്നു കാണാമായിരുന്നു.

പിന്നെ മുഖം അലങ്കരിച്ചു. കണ്ണുകളിൽ കാജൽ. ചുണ്ടുകളിൽ ഇളം ചുവപ്പ്. നീണ്ട മുടി ജടയായി മുറുകെ കെട്ടി. മല്ലികമാല ചൂടി. മാലയുടെ മണം കഴുത്തിലും മാറിടത്തിലും പറ്റി.

ലളിത മകളെ ഒന്ന് മാറി നിന്ന് നോക്കി. തലയിലെ മാല കണ്ട് കണ്ണ് നിറഞ്ഞു. അവളും സാരി ധരിച്ചിരുന്നു. ശരീരം ഇപ്പോഴും നിറവുള്ളതായിരുന്നു.

വലിയ മുലകൾ സാരിയുടെ മടക്കുകൾക്കുള്ളിൽ ഭാരത്തോടെ ആടി.

“ഇന്ന് നന്നായി ഉണ്ട് മോളേ. ഇത്ര സുന്ദരിയായി നിന്നെ കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് സന്തോഷമാണ്.”

അവനി അമ്മയുടെ അടുത്തെത്തി കൈ പിടിച്ചു.

“അമ്മേ, അനുഗ്രഹിക്കണം. ഇവരെല്ലാം വരുമ്പോൾ ഞാൻ ഭയക്കുന്നു. ദോഷം ഒന്നും വരരുത്.”

ലളിത അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

“ഭയപ്പെടണ്ട. ഞാൻ ഇവിടെയുണ്ട്. നിന്റെ കാര്യം ഞാൻ നോക്കും. ഇന്ന് നീ ശാന്തയായിരിക്ക്.”

രണ്ട് ശരീരങ്ങളും അടുത്ത് അമർന്നു. സാരികൾ തമ്മിൽ ഉരസി. ലളിതയുടെ ഭാരമുള്ള മുലകൾ അവനിയുടെ മുലകളോട് ചേർന്നു. ചൂട് ഒരു നിമിഷം രണ്ടുപേരിലും പടർന്നു.

ലളിത മകളുടെ മുഖം തഴുകി.

“നിനക്ക് നല്ല ജീവിതം വേണം. അതാണ് എനിക്ക് വേണ്ടത്.”

ശ്രീദേവി അപ്പോഴേക്കും തയ്യാറായി അടുത്ത് വന്നു. ഇളം മഞ്ഞ സാരി. യൗവനശരീരം അതിനുള്ളിൽ തിളങ്ങി. ബ്ലൗസ് മുറുകെയായിരുന്നു. സ്തനങ്ങൾ സൗമ്യമായി ഉയർന്നുനിന്നു.

മുഖത്ത് അല്പം കാജൽ മാത്രം. മുടി അഴിച്ചിട്ടിരുന്നു. ഒരു ചെറിയ പൂവ് ചെവിക്ക് പിന്നിൽ വെച്ചിരുന്നു.

“ചേച്ചി, ഇന്ന് നന്നായി ഉണ്ട്. വാസുദേവൻ നല്ല ആളാണ്. അവൻ നിന്നെ ഇഷ്ടമാണെന്ന് തോന്നുന്നു.”

അവനി സഹോദരിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

“നീയും ഇവിടെ ഉണ്ടാകണം. ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ഇരിക്കും. ഒറ്റയ്ക്ക് വിടില്ല.”

ശ്രീദേവി ചിരിച്ചു.

“ഞാനെവിടെ പോകാൻ?