Chapter Title : ശക്തിയുടെയും നിഴലിന്റെയും നിത്യസാക്ഷി [Manny Kumar]

ശ്രീദേവിയും അംബികയും അവനിയുടെ അടുത്ത് നിന്നു. യൗവനമുള്ള ശരീരങ്ങൾ സാരിയോട് ചേർന്ന് തിളങ്ങി.

പിന്നിലായി ലളിത സുമിത്രയുടെ അരക്കെട്ടിൽ ഒരു നിമിഷം കൈ വെച്ചു. ആ സ്പർശം രണ്ടുപേർക്കും മാത്രം അറിയുന്ന ഒരു രഹസ്യ ആകർഷണം പോലെ അനുഭവപ്പെട്ടു.

സംഗീതം ഉയർന്നു. അവനിയും വാസുദേവനും ഒരുമിച്ച് നൃത്തം ചെയ്തു. അവനിയുടെ സാരി ആടി. വലിയ സ്തനങ്ങൾ ഉയർന്നു താഴ്ന്നു. വാസുദേവൻ അവളുടെ ഇടുപ്പ് പിടിച്ചു.

അവളുടെ മൃദുവായ ഇടുപ്പ് അവന്റെ കൈയിൽ തൊട്ടു.

“ഇത്ര ആളുണ്ടല്ലോ,” അവനി മന്ത്രിച്ചു.

“ഞാൻ ഇവിടെയുണ്ട്,” വാസുദേവൻ പറഞ്ഞു. കൈ അല്പം മുറുകെ പിടിച്ചു.

അവർ തിരിഞ്ഞു. സാരി അവനിയുടെ തുടകളോട് ചേർന്ന് ആടി. വാസുദേവന്റെ കൈ ഇടുപ്പിൽ നിന്ന് മാറിയില്ല. സഭാഗൃഹത്തിലെ വെളിച്ചവും സംഗീതവും ചുറ്റും നിറഞ്ഞു.

അവനി ഒരു നിമിഷം അമ്മയെയും സുമിത്രയെയും നോക്കി. പിന്നെ വാസുദേവനെ നോക്കി മുന്നോട്ട് നൃത്തം തുടർന്നു.

സ്വീകരണം ആവേശത്തോടെ തുടർന്നു. ബന്ധുക്കൾ അനുഗ്രഹിച്ചു. സുമിത്ര അവനിയുടെ കൈ പിടിച്ച് പറഞ്ഞു: “മോളേ, നിന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ചതിൽ സന്തോഷമുണ്ട്.” അവളുടെ വലിയ സ്തനങ്ങൾ അവനിയുടെ അടുത്ത് അമർന്നു.

ലളിത അവനിയെ ചേർത്ത് നിന്നു. അവളുടെ മുതിർന്ന ശരീരം അവനി യോട് ചേർന്നു.

ശ്രീദേവിയും, അംബികയും അവനിയെ കെട്ടിപിടിച്ചു പറഞ്ഞു: “ചേച്ചി, നിന്നെ കാണുമ്പോൾ സന്തോഷം തോന്നുന്നു.. ഗന്ധർവദോഷം തീർക്കാൻഞങ്ങുളുമുണ്ട്”.

അവളുടെ യൗവനസുന്ദരമായ ശരീരം അവനിയുടെ ശരീരത്തോട് അമർന്നു. അവരുടെ സ്തനങ്ങൾ തമ്മിൽ തൊട്ടു. അവരുടെ ശ്വാസങ്ങൾ ഒരുമിച്ചായി

https://postimg.cc/rKSSHS9h

https://postimg.cc/xkFHmg0q

ശാന്തിമുഹൂർത്തം ഗന്ധർവകാട്ടു മനയിലായിരുന്നു. ലളിതയും സ്റേഡിയയും ബെഡ്റൂം ഒരുക്കിരാത്രി പത്ത് മണിക്ക് ശാന്തിമുഹൂർത്തം ആരംഭിച്ചു. അവനിയും വാസുദേവനും അകത്തെ മുറിയിൽ ഒറ്റയ്ക്കായി.

ലളിത അവരോട് കെട്ടിപിടിച്ചു പറഞ്ഞു: “ഈ രാത്രി ശാന്തിയുടെ രാത്രിയാണ്. ദോഷം ബാധിക്കരുത്. ഞാൻ പുറത്ത് മന്ത്രം ചൊല്ലാം.” അവളുടെ ശബ്ദം മൃദുവായിരുന്നു. ശരീരം