Chapter Title : ശക്തിയുടെയും നിഴലിന്റെയും നിത്യസാക്ഷി [Manny Kumar]

നിറയ്ക്കൂ… നിന്നെ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു…”

വാസുദേവൻ അവളുടെ യോനിയിലേക്ക് ലിംഗം തൊട്ടു. അവൻ സാവധാനം അവളിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. അവന്റെ പത്ത് ഇഞ്ച് ലിംഗം അവളുടെ യോനിയിൽ ആഴത്തിൽ ഇറങ്ങി.

അവൻ അവളെ പൂർണ്ണമായി നിറച്ചു. അവനിയുടെ ശരീരം വിറച്ചു. അവൾ മോഹനശബ്ദത്തോടെ പറഞ്ഞു: “ആഴത്തിൽ… നിന്റെ ലിംഗം എന്നെ പൂർണ്ണമായി നിറയ്ക്കുന്നു…”

https://postimg.cc/rDVtY7sk

പെട്ടെന്ന് അവനിയുടെ ശരീരം ചൂടുപിടിച്ചു. മുറിയുടെ താപനില ഉയർന്നു. ഒരു ഭയാനകമായ അലർച്ച മുറിയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നു. ഒരു ശബ്ദം അവനിയുടെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു: “നീ ഇതനുവദിക്കരുത്… നീ എന്റേതാണ്…”

അവനി തല തിരിച്ചു. മൂലയിൽ ഒരു നഗ്നമായ രൂപം — പുകപോലെ പുകഞ്ഞ ഒരു ശരീരം — നിന്നു. അതിന്റെ കണ്ണുകൾ ചുവന്നിരിക്കുന്നു.

അതിന്റെ ലിംഗം നീണ്ടതും കറുത്തതുമായിരുന്നു. അത് അവനിയെ നോക്കി ചിരിച്ചു.

“നീ എന്റേതാണ്…” ഒരു ഭീകരമായ ശബ്ദം അവനിയുടെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു.

അവനി ഭയന്ന് നിലവിളിച്ചു. “വാസുദേവാ… അവൻ… അവൻ ഇവിടെയുണ്ട്! നഗ്നനായി… പുകപോലെ… അവൻ എന്നെ നോക്കുന്നു!” അവളുടെ ശരീരം വിറച്ചു. കണ്ണുകളിൽ ഭയം നിറഞ്ഞു.

അവളുടെ സ്തനങ്ങൾ ഭയത്തോടെ ഉയർന്നു താഴ്ന്നു. യോനി വിറച്ചു.

വാസുദേവൻ അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. “അവനി… ഞാൻ ഇവിടെയുണ്ട്. ഭയപ്പെടേണ്ട.” പക്ഷേ അവനും ഭയന്നു. മുറിയുടെ ചൂട് അവരുടെ ശരീരങ്ങളിൽ വിയർപ്പ് ഒഴുക്കി.

പുറത്ത് ലളിതയും ശ്രീദേവിയും വാതിൽ മുട്ടി. “അവനി… വാസുദേവാ… എന്താ സംഭവിച്ചത്?” ലളിത വിളിച്ചു. അവർ വാതിൽ തുറന്നു. അകത്ത് അവനിയും വാസുദേവനും നഗ്നരായി നിന്നു.

അവനിയുടെ ശരീരം ചൂടായിരുന്നു. അവൾ കരഞ്ഞു: “അമ്മേ… അവൻ… അവൻ വീണ്ടും വന്നു… ഞാൻ അവന്റേതാണെന്ന് പറഞ്ഞു…”

https://postimg.cc/dky7yYHH

അതേ സമയം നടുമുറ്റത്ത് ലളിതയും ശ്രീദേവിയും ചെറിയ ഒറ്റമുണ്ടു ധരിച്ച് നിന്നു. ലളിതയുടെ വലിയ സ്തനങ്ങൾ നിന്ന് തിളങ്ങി. മുലക്കണുകൾ എടുത്തു നിന്നിരുന്നു മുണ്ട്