Chapter Title : ശക്തിയുടെയും നിഴലിന്റെയും നിത്യസാക്ഷി [Manny Kumar]

വിയർപ്പിൽ അല്പം നനഞ്ഞ് ശരീരത്തോട് ചേർന്നു. ഇടുപ്പിന്റെ ആകൃതി തുണിക്കുള്ളിൽ കൂടുതൽ തെളിഞ്ഞു.

വാസുദേവൻ അവളുടെ അരികിൽ വന്ന് ഇടുപ്പിൽ കൈ വെച്ചു. അവളുടെ മൃദുവായ ഇടുപ്പ് അവന്റെ കൈയിൽ തൊട്ടു.

“ക്ഷീണമുണ്ടോ?” അവൻ ചോദിച്ചു.

അവനി തലയാട്ടി.

“ഉണ്ട്. പക്ഷേ സുഖമാണ്.”

അവൻ കൈ അവിടെത്തന്നെ വെച്ചു. ആളുകൾ ചുറ്റും ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ ആ സ്പർശം രണ്ടുപേർക്കും മാത്രമായിരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിലെ മണിയും മന്ത്രാവശിഷ്ടവും പുറത്തെ തിരക്കും ഒരുമിച്ച് നിന്നു.

അവനി ഒരു നിമിഷം അവനെ നോക്കി. പിന്നെ മുന്നോട്ട് നടന്നു. അവന്റെ കൈ അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ നിന്ന് മാറിയില്ല.

സ്വീകരണം — സമ്മേളന കേന്ദ്രത്തിൽ

വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് സ്വീകരണം ഒരു വലിയ ഓഡിറ്റോറിയത്തിൽ നടന്നു. സഭാഗൃഹം ബന്ധുക്കളും സുഹൃത്തുക്കളും കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു.

നാരായണൻ നമ്പൂതിരി ചെറിയ ധോതിയും ഉത്തരീയവും ധരിച്ച് ആളുകളെ സ്വീകരിച്ചു. ശക്തമായ ശരീരം വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. സുമിത്ര സാരിയും ബ്ലൗസും ധരിച്ച് മനോഹരിയായി നിന്നു.

വലിയ സ്തനങ്ങൾ തുണിക്കടിയിൽ ഭാരമേറി ഉയർന്നു. സ്തനവിടവ് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. ലളിതയും സാരിയും ബ്ലൗസും ധരിച്ച് നിന്നു. മുതിർന്ന ശരീരം ആകർഷകമായിരുന്നു.

ശ്രീദേവിയും അംബികയും സാരിയും ബ്ലൗസും ധരിച്ച് യൗവനത്തോടെ നിന്നു. ഉറച്ച സ്തനങ്ങളും വീതിയുള്ള ഇടുപ്പുകളും സാരിയോട് ചേർന്ന് തിളങ്ങി.

അവനിയും വാസുദേവനും വേദിയിൽ ഒരുമിച്ച് നിന്നു. ബന്ധുക്കൾ ഒരോരുത്തരായി വന്ന് അനുഗ്രഹിച്ചു.

സുമിത്ര അവനിയെ ശക്തിയായി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. വലിയ സ്തനങ്ങൾ അവനിയുടെ സ്തനങ്ങളോട് അമർന്നു.

“മോളേ, നിന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ചതിൽ സന്തോഷമുണ്ട്.”

പിന്നെ ലളിത വന്ന് അവനിയുടെ കൈ പിടിച്ചു.

“നിൽക്ക്. ഇനി ഭയപ്പെടണ്ട.”