Chapter Title : ശക്തിയുടെയും നിഴലിന്റെയും നിത്യസാക്ഷി [Manny Kumar]

ഞങ്ങൾ നിന്നെ സംരക്ഷിക്കും,” അവൾ പറഞ്ഞു.

അവളുടെ കൈ അവനിയുടെ ശരീരത്തിൽ മൃദുവായി തൊട്ടു. അവനിയുടെ ശരീരം വിറച്ചു.

ശ്രീദേവി അവനിയുടെ മറ്റൊരു സ്തനം തൊട്ടു. അവളുടെ വിരലുകൾ മുലക്കണ്ണിൽ തൊട്ടു. “ചേച്ചി… നീ സുരക്ഷിതയാണ്,” അവൾ പറഞ്ഞു. അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ തമ്മിൽ അടുത്തു.

അവനിയുടെ സ്തനങ്ങൾ അമ്മയുടെയും സഹോദരിയുടെയും സ്തനങ്ങളോട് അമർന്നു. അവരുടെ ചൂടുള്ള ശരീരങ്ങൾ ഒരുമിച്ചായി.

ലളിത വാസുദേവനെ നോക്കി. അവൾ അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ നഗ്ന ധരിച്ച ശരീരം അവന്റെ ശരീരത്തോട് അമർന്നു. അവളുടെ വലിയ സ്തനങ്ങൾ മേലങ്കിയുടെ തുണിക്കടിയിൽ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ അമർന്നു.

മുലക്കണ്ണുകൾ മേലങ്കിയുടെ തുണിക്കടിയിൽ കഠിനമായി. “വാസുദേവാ… നീയും ഞങ്ങളുടേതാണ്. നീ അവനിയെ സ്നേഹിക്കണം,” അവൾ പറഞ്ഞു. അവളുടെ കൈ അവന്റെ പുറത്ത് തൊട്ടു. അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ തമ്മിൽ അടുത്തു.

ശ്രീദേവി അവനിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “ചേച്ചി… നീ സുരക്ഷിതയാണ്. ഞങ്ങൾ നിന്നോടൊപ്പമുണ്ട്.”

അവനി കരഞ്ഞു. “അമ്മേ… ഞാൻ ഭയക്കുന്നു… പക്ഷേ നിങ്ങളോടൊപ്പമുണ്ട്.”

ലളിത അവനിയുടെ മുഖം ഉയർത്തി. അവളുടെ വിരലുകൾ അവനിയുടെ സ്തനത്തിൽ തൊട്ടു. കൈ അവനിയുടെ യോനിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി. “മോളേ… നീ ഞങ്ങളുടേതാണ്.

ഞങ്ങൾ നിന്നെ സംരക്ഷിക്കും,” അവൾ പറഞ്ഞു. അവളുടെ വിരൽ അവനിയുടെ യോനിയിൽ തൊട്ടു. അവനിയുടെ ശരീരം വിറച്ചു.

ശ്രീദേവി അവനിയുടെ മറ്റൊരു സ്തനം തൊട്ടു. അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ തമ്മിൽ അടുത്തു. അവനിയുടെ സ്തനങ്ങൾ അമ്മയുടെയും സഹോദരിയുടെയും സ്തനങ്ങളോട് അമർന്നു.

വാസുദേവൻ അവരെ നോക്കി. അവൻ കരഞ്ഞു. “അമ്മേ… ഞാൻ അവനിയെ സ്നേഹിക്കുന്നു. ഈ ദോഷം നീക്കണം.”

ലളിത അവനിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.