Chapter Title : വാസുദേവന്റെ ഇല്ലത്തേക്കുള്ള യാത്ര [Manny Kumar]

നേരം പിടിക്കും?”

“ഉച്ചയ്ക്ക് മുമ്പ് എത്താം. റോഡ് നന്നായിട്ടുണ്ട്.”

ശ്രീദേവി അപ്പം പിടിച്ച് പറഞ്ഞു,

“ഞാൻ സാരി ഇടണോ? ചൂട് കൂടുതലാണ്.”

സുമിത്ര തലയാട്ടി.

“ഇടണം. പുറത്ത് ഇങ്ങനെ പോകില്ല.”

അംബിക ചിരിച്ചു.

“ഇട്ടിട്ട് കാറിൽ കയറിയാൽ മതി. അകത്ത് വീണ്ടും മാറ്റാം.”

നാരായണൻ മുണ്ട് ശരിയാക്കി.

“ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് ഉടൻ തയ്യാറാകൂ.”

പ്രാതൽ കഴിഞ്ഞ് അവർ ഗന്ധർവക്കാട്ട് മനയിലേക്ക് പോകാൻ തയ്യാറായി. സ്ത്രീകൾ സാരിയും ബ്ലൗസും ധരിച്ചു. പുരുഷന്മാർ ഷർട്ടും മുണ്ടും ധരിച്ചു. ശരീരങ്ങൾ ഇപ്പോഴും രാത്രിയിലെ ആവേശത്തിന്റെ ചൂടോടെ തുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

രാവിലെ അവർ യാത്ര തിരിച്ചു. സുമിത്രയും ലളിതയും അവനിയും സാരിയും ബ്ലൗസും ധരിച്ച് തയ്യാറായി. ശ്രീദേവിയും അംബികയും പിന്നാലെ വന്നു.

സുമിത്രയുടെ സാരി വലിയ ഭാരമുള്ള സ്തനങ്ങളെ മൃദുവായി മറച്ചെങ്കിലും ആഴമുള്ള സ്തനവിടവ് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. സ്തനങ്ങൾ സാരിയോട് ചേർന്ന് ആടിയുലഞ്ഞു.

ലളിതയുടെ സാരി വീതിയുള്ള ഇടുപ്പുകളെയും മൃദുവായ തുടകളെയും മറച്ചെങ്കിലും ശരീരരേഖകൾ വ്യക്തമായിരുന്നു. വലിയ സ്തനങ്ങൾ, വീതിയുള്ള ഇടുപ്പ്, മൃദുവായ നാഭി. സാരിയുടെ മടക്കുകൾ യോനിയുടെ അരികോട് ചേർന്ന് ആടി.

അവനിയുടെ സാരി യൗവനമുള്ള ശരീരത്തോട് ചേർന്ന് ആടി. വലിയ സ്തനങ്ങൾ തുണിക്കടിയിൽ ഉയർന്നും താഴ്ന്നും ചലിച്ചു. മുലക്കണ്ണുകൾ കഠിനമായി തുറന്നുകാണാമായിരുന്നു. സാരിയുടെ മടക്കുകൾ മൃദുവായ യോനിയുടെ അരികോട് ചേർന്ന് തുടിച്ചു.

ലളിത വാതിൽക്കൽ നിന്നു.

“കയറൂ. ഇനി പോകാം.”

സുമിത്ര അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു.

“പോകാം. ഇന്ന് തീരണം.”

അവർ കാറിലേക്ക് നടന്നു. സാരികൾ ആടി. മുലകൾ തുണിക്കുള്ളിൽ ചലിച്ചു. ഗന്ധർവക്കാട്ട് മന അവരെ കാത്തിരുന്നു.

അംബികയും ശ്രീദേവിയും ഒരേ