Chapter Title : വാസുദേവന്റെ ഇല്ലത്തേക്കുള്ള യാത്ര [Manny Kumar]

പോലത്തെടോപ്പും ജീൻസും ധരിച്ചു വന്നു .

അംബികയുടെ ഇറുകിയ മേൽവസ്ത്രം ഉറച്ച, യൗവനമുള്ള സ്തനങ്ങളെ പൂർണമായി മറച്ചില്ല. മുലക്കണ്ണുകൾ തുണിക്കടിയിൽ വ്യക്തമായി തുടിച്ചു. പാന്റ് മൃദുവായ തുടകളെ മറച്ചെങ്കിലും യൗവനമുള്ള ശരീരം — വീതിയുള്ള ഇടുപ്പുകൾ, മൃദുവായ യോനിയുടെ രേഖ — ആകർഷകമായിരുന്നു.

ശ്രീദേവിയുടെ ഇറുകിയ മേൽവസ്ത്രം യൗവനമുള്ള സ്തനങ്ങളെ ഉയർത്തി കാണിച്ചു. പാന്റ് മൃദുവായ തുടകളെ മറച്ചെങ്കിലും യോനിയുടെ അരിക് വ്യക്തമായിരുന്നു.

വാസുദേവനും നാരായണനും മേൽക്കുപ്പായവും മുണ്ടും ധരിച്ചു. നാരായണന്റെ മേൽക്കുപ്പായം ശക്തമായ നെഞ്ചിനെയും വയറിനെയും ചേർന്ന് നിന്നു. മുണ്ടിന്റെ അരികിൽ ലിംഗത്തിന്റെ രേഖ വ്യക്തമായിരുന്നു.

വാസുദേവന്റെ മുണ്ട് ശക്തമായ തുടകളെയും ലിംഗത്തെയും മറച്ചെങ്കിലും യൗവനമുള്ള ശരീരം ആകർഷകമായിരുന്നു.

സുമിത്ര അംബികയെ നോക്കി.

“ഇത്ര ഇറുകിയ വസ്ത്രം ഇട്ടോ? പുറത്ത് കാണും.”

അംബിക തോൾ കുലുക്കി.

“കാറിലല്ലേ. അവിടെ എത്തിയാൽ മാറ്റാം.”

ലളിത ശ്രീദേവിയോട് പറഞ്ഞു,

“മേൽവസ്ത്രം മാറ്റിക്ക്. മുലക്കണ്ണ് തെളിയുന്നു.”

ശ്രീദേവി നോക്കി.

“മാറ്റിയാൽ ഇനിയും തെളിയും. ഇതേ ഇടാം.”

നാരായണൻ വാതിൽ തുറന്നു.

“കയറൂ. സംസാരം വഴിയിൽ മതി.”

വാസുദേവൻ അവനിയുടെ സാരി ഒരു നിമിഷം നോക്കി.

“നിൽക്കാൻ പറ്റുമോ ഈ ചൂടിൽ?”

അവനി തലയാട്ടി.

“പറ്റും. ഇട്ടിട്ട് പോകാം.”

ഏഴ് പേരും കാറിലേക്ക് നടന്നു. സാരികൾ ആടി. ഇറുകിയ വസ്ത്രങ്ങൾ ശരീരത്തോട് ചേർന്നു. മുണ്ടുകളുടെ അരികിൽ ലിംഗങ്ങളുടെ രേഖ കാണാമായിരുന്നു. ഗന്ധർവക്കാട്ട് മനയിലേക്കുള്ള യാത്ര തുടങ്ങി.

രാത്രിയുടെ ചൂട് ഇപ്പോഴും ശരീരങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ അവർ വസ്ത്രം ഇട്ടിരുന്നു. പുറത്തേക്ക് പോകുകയായിരുന്നു.

.

നാരായണൻ, സുമിത്ര, ലളിത എന്നിവർ ഒരു