Chapter Title : ഗൗരിയും രമേഷും : ഒരു രാസലീല [REMAAVATHI]

ആ സന്തോഷവാർത്ത വന്നു "രജിത ഒരു അമ്മയാകാൻ പോകുന്നു." സതീഷ് സന്തോഷം കൊണ്ട് തുള്ളിച്ചാടി. വീട്ടിൽ വിവരം അറിഞ്ഞു എല്ലാവരും ആഹ്ലാദം പൂണ്ടു. കൊച്ചിന്റെ യഥാർത്ഥ തന്ത ആരാണെന്നു ആ വീട്ടിൽ മൂന്ന് പേർക്ക് മാത്രമേ അറിയൂ. രണ്ടു മാസം കൂടി കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും സതീഷും രജിതയും ഗൾഫിലേക്ക് തിരികെ പോയി. രജിതയും രമേഷുമായി പോകുന്നതിനു മുൻപ് വികാരനിർഭര രംഗങ്ങൾ ഒക്കെ ഉണ്ടായി. പക്ഷെ അത് ആരും അറിഞ്ഞില്ല. രജിത പോയി ഒരാഴ്ച വരെ കുഴപ്പങ്ങൾ ഇല്ലാതെ പോയി. രമേഷിന്റെ കാര്യം വീണ്ടും ചങ്കരൻ തെങ്ങിൽ തന്നെ എന്ന് പറയുന്ന പോലെയായി. രാത്രിയിൽ നാലു കാലിൽ വരുന്ന രമേഷിനെ താങ്ങിക്കൊണ്ടുപോയി കിടത്തുന്നത് ഗൗരിയമ്മയായിരുന്നു.

ഒരു ദിവസം രാവിലെ ഗൗരിയമ്മ രമേഷിന്റെ മുറി തുടക്കുകയായിരുന്നു. കൈലി മടക്കിക്കുത്തി കുനിഞ്ഞു നിന്ന ഗൗരിയമ്മയെ രമേഷ് കട്ടിലിൽ നിന്നു എഴുന്നേറ്റു പിന്നിൽക്കൂടി തന്റെ അരക്കെട്ടിലേക്ക് ചേർത്തു പിടിച്ചു. ഗൗരിയമ്മ ഞെട്ടിപ്പോയി. *********** ഗൗരിയമ്മയെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞില്ലല്ലോ. 50 വയസ്സോളം വരും. വലിയ പൊക്കമില്ല കറുത്ത് തടിച്ചിട്ടാണ്. ഭർത്താവു കുമാരൻ തമ്പിയുടെ തടിമില്ലിലെ ജോലിക്കാരൻ ആയിരുന്നു. മില്ലിൽ ഉണ്ടായ ഒരു അപകടത്തിൽ 10 വർഷം മുൻപ് മരിച്ചുപോയി. രണ്ടു പെൺകുട്ടികൾ. തമ്പി അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാരുണ്യത്താൽ ഒരെണ്ണത്തിനെ കെട്ടിച്ചയച്ചു. വീട്ടിൽ കുമാരന്റെ വയസ്സായ അമ്മയും ഇളയ പെണ്ണും. ഇളയവൾ ഇപ്പോൾ ഡിഗ്രിക്ക് പഠിക്കുന്നു. തമ്പി അദ്ദേഹത്തിന്റെ കനിവുണ്ടായാലേ അതിനെയും ആർക്കെങ്കിലും കൈ പിടിച്ചു കൊടുക്കാൻ കഴിയൂ. കുമാരൻ മില്ലിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന കാലം മുതൽ ഗൗരിയമ്മ തമ്പിയുടെ വീട്ടിൽ ജോലിക്കു വരുമായിരുന്നു. മാസ ശമ്പളം കൂടാതെ എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ തമ്പിയുടെ ഭാര്യ ഗൗരിയമ്മക്ക് കൊടുക്കുമായിരുന്നു. പകൽ കുറച്ചു  നേരത്തേക്ക് മാത്രം സ്വന്തം വീട്ടിൽ പോകും. രാത്രിയിൽ പിന്നിലെ സ്റ്റോർ മുറിയുടെ ചേർന്നുള്ള ചെറിയ മുറിയിൽ ഉറക്കം. നല്ല ഒരു പാചകക്കാരിയായിരുന്നു ഗൗരിയമ്മ. അതുകൊണ്ടു എല്ലാവർക്കും കാര്യമായിരുന്നു. *********** രമേഷിന്റെ കൈകളിൽ നിന്നും രക്ഷപെടാൻ ഗൗരിയമ്മ ശ്രമിച്ചു. അവർ കേണു പറഞ്ഞു "എന്റെ ഉണ്ണി മോനെ എന്നെയൊന്നും ചെയ്യരുത്. ഞാൻ പാവമാണ്. കുഞ്ഞിനെ ഞാൻ എന്റെ മോനെ പോലെയാണ് കാണുന്നത്".